زندگینامه + اشعار محمد صالح علاء

محبوبم!
یاد تو که می‌رسد
نسیمی از پشت پلک‌ها می‌وزد
یاد تو که می‌رسد هزار پنجره باز می‌شود
همهٔ عالم گوشه‌ی ابروی توست.
باد می‌وزد و یاد تو را پراکنده می‌کند.

✍ #محمدصالح‌علاء​

 

محبوبِ من!
سر به کجا بگذارم
که یاد شُما در آنجا نباشد؟
کدام هوا را تنَفس کنم
که هوای شما نباشد؟
در کدام غروب نقشی از
صورتِ شما نیست؟
کدام خورشید در نگاه شما
طلوع نمی‌کند؟
کجا بروم که شما آنجا نباشید؟!
گیلاس‌هایِ باغچه‌ی خانه‌ی پدری‌ام
هنوز به خاطر شما
می‌رسند
و سیب‌ها
به خاطرِ شما
سُرخ می‌شوند!


✍ #محمدصالح‌علاء





​

 

به بهانه تولد استاد
25آذر1331
​

 

#محمد_صالح_علاء

✿ محبوبم!
ببخشید دست خودم نیست
آن چشم‌های محترمتان
قلب من را میلرزاند.
​

 

✿محبوبم!
شما طعم چای چین اول دشت های لاهیجان اید،
یک قندان قند که حبه حبه کامم را شیرین می کند.

#محمد_صالح_علاء​

 

تو بگو ماه کجاست؟
تو مرا خانه ببر….. دل من نابیناست.
تو بگو آه چه طعمی دارد؟
تو بگو ابر چرا می بارد؟
باد در گوش درخت،چه آوازی می خواند؟
سرو شیراز چرا آزاد است؟
بر لب خار چرا فریاد است؟
این چه شهری است؟همان جابلقاست
ما کجا گمشده ایم؟
ته بن بست،چرا ناپیداست؟
تو بگو ماه کجاست؟تو مرا خانه ببر
دل من نابیناست


#محمد_صالح_علاء​

 

#محـــــــــــــــمد - صالح- علاء

تو شبیه سیبی و بِه
شبیه ریحانی و نعنا
شبیه لبخند و روشنی
توشبیه به همه خوبی هایی!
محبوب من
محبوب من
محبوب من...
​

 

محبوب من!
دوستی پس گرفتنی نيست. عشق پس داده نمی‌شود. چنانكه ماه، مهتابش را پس نمی‌گيرد، خورشيد گرما و روشنی‌اش را.

محبوب من!
بياييد دوباره شروع كنيم. همه چيز را از صدا زدن اسم من آغاز كنيد. خودتان هم می‌دانيد كه من ادامه‌ی شما هستم. به هر جا كه رفته‌ايد مرا هم كشانده‌ايد.

#محمد_صالح_علاء​