تصاویر زیبا از انواع و اقسام پرندگان زیبا با مشخصات کامل

ماکیان سانان-کبک چيل



کبک چيل

نام فارسی : کبک چيل
نام انگلیسی : Grey Partridge
نام عربی : حجل رمادي
نام علمی : Perdix perdix
توضیحات : مشخصات : نر و ماده قابل تشخیص پرنده ی است با بدنی گرد و فربه از خانواده قرقاول که فرم و رفتار آن شباهت زیادی به کبک دارد ، رنگ کلی بدنش خاکستری با لکه های نخودی کم رنگ، بالهاي گرد و دم كوتاه خرمائي رنگ دارد ،سر و صورتش بلوطی کم رنگ مایل به نارنجی و گردن و سینه اش خاکستری است. سطح پشتي آن رگه‌رگه نخودي رنگ با زیر زمینه ای خاکستری است و پهلوهايش راه‌راه عرضي بلوطي رنگ دارد. رنگ قهوه ای بالهایش سیر تر است و خط سفید میانی هرکدام از پر ها مشخص و به صورت خطوط طولی و دنبال هم دیده می شوند. پرنده نر با لکه ای درشت به رنگ قهوه ای تیره درپائین سینه اش، ازپرنده ماده که فقط اثری از آنرا دارد قابل تشخیص است.( در حالي كه سينه پرنده نابالغ ، رگه‌رگه‌دار است) نوک کلفت و کوتاهش زرد، چشمانش قهوه ای تیره و پاهایش قهوه ای روشن است. با احتیاط راه می رود و به محض احساس خطر فورا قوز مي کند ، بعد در حالي كه سر خود را بالا مي گيرد و ژست پرواز به خود می گیرد ، بسرعت مي دود و پنهان می شود . پروازش کم دامنه، مداوم و همراه با سر و صدا است .
زیستگاه : كشتزارها ، چراگاه‌ها ، زمين هاي باير و غيره . آشيانه‌اش را در نقاطي كاملا مخفي ، پاي پرچين‌ها و در مزارع گندم و ذرت و لابلای علف زار ها مي سازد.
تغذیه : از دانه ها ،غلات ، جوانه ها، برگها و میوه ، و هم چنین از حشرات وکرم ها تغذیه می کند.
اندازه : 30 سانتی متر
سیخک پا : دارد
چینه دان : دارد
بال : دفيف بودنش بيشتر است (بال زدنش بيشتر است)
حلیت : حلال گوشت (حلیت، از نظر شرعی می باشد ولی شکار یا کشتار این پرنده مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد)
نقشه پراکندگی :



منبع راسخوووو

 

ماکیان سانان-قرقاول

قرقاول

نام فارسی : قرقاول
نام انگلیسی : Common Pheasant
نام عربی : تدرج
نام علمی : Phasianus colchicus
توضیحات : مشخصات: نر و ماده شبیه هم نیستند قرقاول پرنده ای است زیبا و رنگارنگ از راسته ماکیان که به صورت وحشی و با گونه های بسیار متنوع در بسیاری از جنگلهای مرطوب نقاط مختلف دنیا یافت می شود. قرقاول نر به لحاظ داشتن طرح زیبا با پر وبالی رنگارنگ، دم بلند ، و راه رفتن باشکوهش از سایر ماکیان متمایز می‌باشد. ، سرش به رنگ آبی سیربا جلای سبز براق می باشد و پوست برهنه دور چشمش قرمز است . گوشپرهاي آبی كوتاه وشاخک مانند دارد . رنگ پروبال بر حسب نژاد و اصل پرنده متغير مي باشد ولي معمولا يك طوق گردني سفيد دارد . البته نژاد ایرانی این پرنده فاقد طوق سفید گردن و گوشپرهای بلند کناری سر است . سطح پشتی قهوه ای مایل به قرمز و محل اتصال دم به بدن سبز و خاکستری متمایل به آبی است. دم آن بلند، قهوه ای متمایل به نخودی ودارای خط های عرضی سیاه با حاشیه های سفید می باشد.سطح شکمی آن قرمز متمایل به حنایی خوش رنگ با خالهای منظم سیاه می باشد، که در ناحیه پهلوها روشن تراست. پرنده ماده کوچکتر از پرنده نر وبا رنگ نخودی، و خالهای قهوه ای از پرنده نرمتمایز است.دم آن شبیه دم قرقاول نر ولی کوتاه تر است. قرقاول نا بالغ نیز دمی کوتاه دارد .پاها در هر دوجنس مانند سایر ماکیان سیخک دارد .که در جنس نر مشخص تر است. اين پرنده هنگام احساس خطر معمولا پرواز نمي كند ، بلكه به سرعت مي دود و پنهان مي شود . پروازش پرتوان ، کم دامنه و آغاز آن پرسرو صداست . در ارتفاع كم پرواز مي كند و مدت پروازش معمولا كوتاه است . وپس از خوردن یک غذای کامل، وزن آن‌به قدری سنگین می‌شود، که پرواز برایش دشوار می‌شود. ماده قرقاول سالانه ‪ ۱۲‬تخم در اواسط اردیبهشت ماه می‌گذارد و مدت خوابیدن روی تخم‌ها حدود ‪۲۰‬ روز است.‬‬‬‬
زیستگاه : زیستگاه این پرنده در جنگل‌های مرطوب، بوته‌ زارهای تمشک و درختان پهن‌برگ می باشد و در زیر بوته‌های آن‌ها آشیانه می سازد. قرقاولها وابستگی زیادی به جنگل‌های و بوته‌زارها دارند آنها معمولاً در جنگلها استراحت و در نقاط باز و کم‌درخت و کشتزارها به تغذیه می‌پردازند.
تغذیه : از جوانه و برگ‌های درختان، دانه‌ها ،تمشک، میوه‌های جنگلی و حشرات تغذیه می‌کند .افزایش و کاهش میوه‌های جنگلی و حشرات در جمعیت این پرنده موثر اس
اندازه : نربا احتساب دم بلند 75 تا 85 سانتی متر ماده 53 تا 62 سانتی متر
سیخک پا : دارد
چینه دان : دارد
بال : دفيف بودنش بيشتر است (بال زدنش بيشتر است)
حلیت : حلال گوشت (حلیت، از نظر شرعی می باشد ولی شکار یا کشتار این پرنده مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد)
نقشه پراکندگی :

 

ماکیان سانان-بلدرچين

بلدرچين

نام فارسی : بلدرچين
نام انگلیسی : Common Quail
نام عربی : السماني
نام علمی : Coturnix coturnix
توضیحات : مشخصات: نر و ماده کمی متفاوت پرنده ای است کوچک از خانواده قرقاول که رنگ بدنش به گونه ای است تا به خوبی استتار و لابه لای بوته ها و علف زارهای های انبوه محل زیستش مخفی شود. اما صدای مشخص پرنده نر همیشه وجودش را آشکار می سازد بویژه، گاه طلوع آفتاب به هنگام صبح . رنگ کلی بدن این پرنده خاکی است ،پرنده نر سطح پشتیش قهوه ای تیره همراه با رگه های طولی به رنگ نخودی روشن با حاشیه های سیاه و سطح شکمی نخودی روشن با خطوط طولی سفید می باشد. تارکش قهوه ای تیره با خطوط نازک نخودی ممتد تا انتهای پشت گردن . خط ابروئی نخودی واضحی از نوک کوچکش شروع وتا انتهای گردنش ادامه می یابد . پرنده نر را بجز صدا، میتوان ازروی دونوار تیره موازی زیرچانه و گلوی روشن نخودیش وهمچنین ناحیه بلوطی روشن سینه اش از پرنده ماده تشخیص داد. رنگ پرنده ماده خا کی و روشن تر ازپرنده نر می باشد. گلوي نخودي رنگ يكدست و سينه خال‌خال دارد. بلدرچین گونه های مشابه زیادی دارد بعضی از آنها پروازهای کوتاه و سریع دارند و بعضی جزو پرنگان مهاجر با مسافتهای طولانی به حساب می آیند. برخی از گونه‌های بلدرچین نیز به تعداد زیاد پرورش داده می‌شوند تا از تخم و گوشت آن‌ها استفاده شود. پرنده ماده 6 تا 12 عدد تخم کوچک مخروطی شکل با لکه های تیره در آشیانه ای که بر روی پرچینها ولابه لای علفزارها و کشتزارهای گندم و ذرت ساخته است می گذارد و حدود 16 تا 18 روز روی آنها می خوابد جوجه ها پس از متولد شدن همراه با محافظت مادر شروع به نوک زدن می کنند و پس از 50 تا 60 روز به بلوغ می رسند. طول عمر بلدرچین به 11 سال می رسد و همواره در معرض خطرات مختلف و شکار می باشد.
زیستگاه : ندگی بر روی زمین را ترجیح می‌دهند ودر مزارع وسیع وبوته زارها و لابه لای علفزارها و کشتزارهای گندم و ذرت زندگی و زاد و ولد می کنند برخی از گونه های بلدرچین مهاجرت های طولانی دارند.
تغذیه : از دانه ها و غلات وبعضی ازحشرات و کرم ها تغذیه می کنند
اندازه : 5/17 سانتی متر
سیخک پا : دارد
چینه دان : دارد
بال : دفيف بودنش بيشتر است (بال زدنش بيشتر است)
حلیت : حلال گوشت (حلیت، از نظر شرعی می باشد ولی شکار یا کشتار این پرنده مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد)
نقشه پراکندگی :

 

فلامينگو سانان-فلامينگو


نام فارسی : فلامينگو
نام انگلیسی : Greater Flamingo
نام عربی : مالك الحزين
نام علمی : Phoenicopterus roseus
توضیحات : پرنده ای است سفید رنگ با پاهای بلند و گردنی دراز و منقاری که با شکل خاصی به پایین برگشته است. بدنش سفید و بال ها و شانه هایش صورتی قرمز است. شاهپر های اولیه و ثانویه سیاه و پاها و منقارش قرمز رنگ است، اما نوک منقارش سیاه می باشد. سفیدی پر و بالش به تدریج صورتی و سپس به رنگ قرمز تبدیل می شود. هنگام پرواز، پاها و گردن را کشیده و در امتداد بدن قرار می دهد و سر را اندکی پایین نگه می دارد. پرنده های ماده اندکی کوچکترند. پرندگان جوان اندازه ای کوچکتر از پرندگان بالغ دارند و به رنگ خاکستری مایل به قهوه ای می باشند. فلامینگوی کوچک به واسطه رنگ صورتی از فلامینگو قابل تشخیص است. فلامینگو به آرامی راه می رود و در حالیکه سر و منقار خود را در آب کم‌ عمق فرو برده است تغذیه می کند. مواد غذایی را همراه با آب درون منقارش برده و به وسیله شانه های لبه داخلی منقارش مواد غذایی را فیلتره می کند و آب اضافی را بیرون می ریزد. اغلب از سخت پوستان و نرم تنان ، حشرات آبزی و جلبکها تغذیه می کند . رنگ پرو بالش حاصل مواد کاروتنوئید موجود در جلبکها و سخت پوستان است. بطور دسته جمعی زندگی می کند و گله‌های آن به صورت پراکنده و گاهی در یک خط پرواز می کنند.
زیستگاه : در زیستگاه های ساحلی، دریاچه ها ی نمک، سواحل گلی و باتلاقی تولید مثل می کنند. آشیانه را به شکل توده ای کاسه مانند از گل به طوری که کمی بالاتر از آب قرار دارد، می سازد و همانجا تولید مثل می کند. در ایران، در دریاچه ارومیه تولید مثل می کند.
تغذیه : سخت پوستان، حشرات آبزی، لاروها، کرمها ، بی مهرگان و جلبکها .
اندازه : 140 سانتی‌متر
سیخک پا : ندارد
چینه دان : ندارد
بال : صفيف بودنش بيشتر است (بال باز بودنش بيشتر است)
حلیت : حرام گوشت

نقشه پراکندگی :

 

فلامينگو سانان-فلامينگوي کوچک


نام فارسی : فلامينگوي کوچک
نام انگلیسی : Lesser Flamingo
نام عربی : مالك الحزين صغیر
نام علمی : Phoenicopterus minor
توضیحات : پرنده ای است با پاها و گردنی دارز و پر و بال صورتی رنگ و منقاری که با شکل خاصی به پایین برگشته است. شاهپر های اولیه و ثانویه بالش سیاه رنگ است که در پرواز به خوبی نمایان هستند. منقاری سیاه رنگ دارد و نوک منقارش قرمز می باشد. پرهای شانه و بالهایش پر رنگ تر از پرهای گردن و سینه می باشند و به رنگ قرمز گلی هستند. برای پرواز ابتدا روی سطح آب می دود و سپس به پرواز در می آید. فلامینگوی کوچک به واسطه رنگ صورتی از فلامینگو قابل تشخیص است. فلامینگو به آرامی راه می رود و در حالیکه سر و منقار خود را در آب کم‌ عمق فرو برده است تغذیه می کند. مواد غذایی را همراه با آب درون منقارش برده و به وسیله شانه های لبه داخلی منقارش مواد غذایی را فیلتره می کند و آب اضافی را بیرون می ریزد. اغلب از سخت پوستان و نرم تنان ، حشرات آبزی و جلبکها تغذیه می کند . رنگ پرو بالش حاصل مواد کاروتنوئید موجود در جلبکها و سخت پوستان است. هنگام پرواز، پاها و گردن را کشیده و در امتداد بدن قرار می دهد و سر را اندکی پایین نگه می دارد. از فلامینگو توسط اندازه کوچکتر و رنگ پررنگ تر پر و بال قابل تشخیص است. پرندگان جوان به رنگ قهوه ای چرک و با منقاری به رنگ سیاه می باشند. بطور دسته جمعی زندگی می کند و گله‌های آن به صورت پراکنده و گاهی در یک خط پرواز می کنند.
زیستگاه : در زیستگاه های ساحلی، دریاچه ها ی نمک، سواحل گلی و باتلاقی تولید مثل می کنند. آشیانه را به شکل توده ای کاسه مانند از گل به طوری که کمی بالاتر از آب قرار دارد، می سازد.
تغذیه : سخت پوستان، حشرات آبزی، لاروها، کرمها و بی مهرگان
اندازه : 85 سانتی‌متر
سیخک پا : ندارد
چینه دان : ندارد
بال : صفيف بودنش بيشتر است (بال باز بودنش بيشتر است)
حلیت : حرام گوشت

نقشه پراکندگی :

 

غاز سانان-عروس غاز



نام فارسی : عروس غاز
نام انگلیسی : Red-breasted Goose
نام عربی : اوز احمر الصدر
نام علمی : Branta ruficollis
توضیحات : پرنده ای است کوچک با رنگی تیره که به وسیله رنگ تیره اش به سادگی از سایر غاز ها قابل تشخیص است. نسبت به سایر غازها خوش فرم تر و دارای رنگ بندی زیبایی است. سطح پشتی آن تیره رنگ و به رنگ سیاه است و یک نوار افقی سفید در دو پهلویش به طرز واضحی خود نمایی می کند و در انتهای شکمش به صورت رگه رگه و آویزان به انتها می رسد. رنگ گلو و چانه اش بلوطی است و همچنین یک لکه بلوطی رنگ در گونه هایش نمایان است. مرز بندی رنگ ها سفید است و یک لکه سفید نسبتا بزرگ در جلوی چشمانش به راحتی از فواصل دور قابل تشخیص است. سریع و چابک است و اغلب همراه دیگر غازها به ویژه غازهای خاکستری به سر می برد. منقارش کوچک و به رنگ سیاه است. رنگ چشمها قهوه ای و رنگ پاهایش نیز سیاه است. رفتار و پروازش شبیه غازهای دیگر ، ولی در هنگام تغذیه بینهایت سریع و چابک است. گله‌های آن معمولا نامنظم و به ندرت به شکل V پرواز می کنند و در فصل زمستان اغلب با غاز پیشانی سفید دیده می شود. پرنده نابالغ کمرنگ ‌تر و متمایل به قهوه‌ای است و بین چشم و منقارش لکه سفید نامشخصی دارد. عروس‌غاز در نواحی سردسیر زندگی می کند و آشیانه‌اش را غالباً در نزدیکی لانه پرندگان شکاری همچون بحری می‌سازد تا بدین ترتیب خود را از گزند صیادانی همچون روباه در امان دارد .
زیستگاه : زمستان‌ها معمولا در مناطق استپی و علفزارها و باتلاقها دیده می شود و در کنار ساحل به استراحت می پردازد .
تغذیه : از علف ها، برگ ها و دانه‌ها تغذیه می‌کند
اندازه : 55 سانتی متر
سیخک پا : ندارد
چینه دان : ندارد
بال : دفيف بودنش بيشتر است (بال زدنش بيشتر است)
حلیت : حلال گوشت (حلیت، از نظر شرعی می باشد ولی شکار یا کشتار این پرنده مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد)
نقشه پراکندگی :

 

غاز سانان-غاز خاکستري
غاز سانان-غاز خاکستري


نام فارسی : غاز خاکستري
نام انگلیسی : Greylag Goose
نام عربی : الإوز الرمادي
نام علمی : Anser anser
توضیحات : پرنده ای است بزرگ و آبزی که با توجه به اندازه نسبتا بزرگش نسبت به سایر غازها به راحتی قابل تشخیص است. رنگ کلی بدن آن خاکستری است که در نواحی گردن تیره تر و سطح کمرش قهوه ای کم رنگ است. پهلوهایش دارای نوار های عرضی باریک و تیره ای است که به طور تقریبا منظمی تا زیر شکم امتداد دارند. روی کمرش پرهای قهوه ای با لبه های انتهایی سفید، طرح منظمی را به وجود می آورد. پرنده نابالغ از لحاظ ظاهری شبیه بالغ هاست و اغلب نوار های عرضی روی پهلو را ندارد. رنگ سطح شکمش مانند اغلب غازها تا انتهای دم سفید است و در پرواز به خوبی نمایان است. رنگ چشمهایش قهوه ای و پاهایش صورتی رنگ است که در نابالغ ها به رنگ خاکستری تمایل دارد. منقارش نارنجی است در برخی از غازهای خاکستری و به ندرت، لکه های سیاهی روی منقار دیده می شود. پرندگانی اجتماعی هستند و معمولا برای تغذیه ، اوایل صبح و بعدازظهر، به پرواز در آمده و در شالیزارها و مزارع گندم و جو می چرند. در گله های منظم و معمولا به شکل V پرواز می کنند.
زیستگاه : معمولا در تالابها ، باتلاق ها، مناطقی با دشتهای نسبتا وسیع همراه با علفزار ، سواحل دریاچه ها و رودخانه ها دیده می شود.
تغذیه : بیشتر از گیاهان اطراف رودخانه ها و جلبکهای آبهای شیرین و دانه های گیاهان و حشرات تغذیه می کند
اندازه : 75 سانتی متر
سیخک پا : ندارد
چینه دان : ندارد
بال : دفيف بودنش بيشتر است (بال زدنش بيشتر است)
حلیت : حلال گوشت (حلیت، از نظر شرعی می باشد ولی شکار یا کشتار این پرنده مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد)

نقشه پراکندگی :

 

-غاز پيشاني سفيد



نام فارسی : غاز پيشاني سفيد
نام انگلیسی : Greater White-fronted Goose
نام عربی : الإوز الأغر
نام علمی : Anser albifrons
توضیحات : پرنده ای است آبچر که با توجه به رنگ خاکستری تیره، پیشانی سفید و راه‌راه های پهن سیاه نامنظم روی شکمش از سایر غازها به راحتی قابل تشخیص است. رنگ کلی بدن آن خاکستری تیره است که در نواحی گردن و در کمرش به رنگ قهوه ای متمایل می شود. در پهلوهایش دارای نوار های عرضی پهن و قهوه ای است که به طور نامنظم و پراکنده تا زیر شکم امتداد دارند. بر روی کمرش پرهای قهوه ای با لبه های انتهایی سفید، طرح منظمی را به وجود می آورد. روی پیشانی اش یک نوار سفید مشخص از دور قابل رویت می باشد. رنگ بدن پرنده نابالغ بیشتر خاکستری است با این تفاوت که نوار سفید پیشانی و اغلب نوار های عرضی روی پهلو را ندارد. دم و انتهای زیر شکمش مانند اغلب غازها سفید است و در پرواز به خوبی قابل دیدن است. رنگ چشمهایش قهوه ای و پاهایش نارنجی است که در نابالغ ها به رنگ صورتی تمایل دارد. منقارش نارنجی است و در برخی از غازهای پیشانی سفید به رنگ زرد و صورتی و گاها همراه با لکه های مشکی دیده می شود. پرندگانی اجتماعی هستند و معمولا در گله های منظم و به شکل V پرواز می کنند.
زیستگاه : معمولا در تالابها ، باتلاق ها، دریاچه های آب شیرین ، سواحل دریاچه ها و رودخانه ها دیده می شود.
تغذیه : از علوفه ، برگ گیاهان و دانه ها تغذیه می کن
اندازه : 72 سانتی متر
سیخک پا : ندارد
چینه دان : ندارد
بال : دفيف بودنش بيشتر است (بال زدنش بيشتر است)
حلیت : حلال گوشت (حلیت، از نظر شرعی می باشد ولی شکار یا کشتار این پرنده مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد)

نقشه پراکندگی :

 

درنا سانان-چنگر


چنگر

نام فارسی : چنگر
نام انگلیسی : Eurasian Coot
نام عربی : الغراء
نام علمی : Fulica atra
توضیحات : مشخصات: نر و ماده همشکل پرنده ای است آبزی از خانواده یلوه با سری کوچک و بدنی فربه با پر وبالی به رنگ سیاه که اغلب در حاشیه آبهای کم عمق و مسطح دیده می شود. از نزدیک رنگ سرو گردنش تیره تراست . نوک سفید و سپر پیشانی بدون پر و سفیدش از نشانه های کلیدی تشخیص این پرنده محسوب می شوند پاهایی بلند و پنجه های با انگشتانی بند بند با لبه هایی کنگره دار و سبز رنگ دارد به طوری که وی را قادر می سازد تا به خوبی شنا کند وبر روی برگها و گیاهان شناور به خوبی راه برود وغذای خود را جستجو کند. چشمانش قهوه ای مایل به قرمز است در پرواز سر پرهای ثانویه بالها به صورت خط سفیدی در انتهای بالهایش نمایان میگردند .گرچه پروازش سخت است اما مستقیم و پر سر وصدا با بال زدنهای سریع و مداوم است. هنگام پریدن از سطح آب مسافتی را روی آب می دود تا به پرواز در آید ودر وضعیت پرواز پاهای بزرگش، به صورت دنباله ای به عقب بدنش آویزان است و به هنگام فرود بدنش با شتاب به سطح آب برخورد میکند وهمراه با صدا و پاشیده شدن آب توجه همه را جلب می کند. جوجه ها سیاه می باشند و پرز هایی نارنجی و کم پشت در ناحیه سر دارند و منقار کوچکشان سرخ رنگ می باشد. نا بالغ آنها به رنگ خاکستری تیره است، که در ناحیه سینه و چانه، سفید مایل به خاکستری می باشد.
زیستگاه : در باتلاقها ومرداب‌ها و نیزارهای کنار ماندابها ، کانالها و رودخانه ها زندگی می‌کند. این پرنده آشیانه خود را در میان گیاهان کنار حاشیه آبها می سازد .
تغذیه : بیشتر از گیاهان آبزی تغذیه می کنند. دانه‌ها، برگها، جوانه ها واز حشرات و نرم تنان لابه لای نی ها و ساقه و برگ گیاهان و همچنین از جوندگان و پرندگان کوچک نیز تغذیه می کنند
اندازه : 37 سانتی متر
سیخک پا : ندارد
چینه دان : ندارد
بال : دفيف بودنش بيشتر است (بال زدنش بيشتر است)
حلیت : حلال گوشت (حلیت، از نظر شرعی می باشد ولی شکار یا کشتار این پرنده مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد)
نقشه پراکندگی :

 

درنا سانان-چنگر نوک سرخ



چنگر نوک سرخ

نام فارسی : چنگر نوک سرخ
نام انگلیسی : Common Moorhen
نام عربی : دجاجة الماء
نام علمی : Gallinula chloropus
توضیحات : مشخصات: نر و ماده همشکل پرنده ای است آبزی از خانواده یلوه با سری کوچک و بدنی فربه با پر وبالی به رنگ سیاه که اغلب در حاشیه آبهای کم عمق و مسطح دیده می شود. منقار و سپر پیشانی آن قرمز و نوک منقارش زرد می باشد. و این از نشانه های کلیدی تشخیص این پرنده محسوب می شود. پاهایی بلند و پنجه هایی با انگشتانی بند بند با لبه هایی کنگره دار و زرد مایل به سبز با حلقه ای قرمز دربالای مفصل پا، به طوری که وی را قادر می سازد تا به خوبی شنا کند وبر روی برگها و گیاهان شناور به خوبی راه برود وغذای خود را جستجو کند. چشمانش قهوه ای مایل به قرمز است ، نوار سفيد ، نامنظم و مشخصی در ناحیه پهلوهایش دارد و همچنین پوشپرهاي سفید زير دم كه در وسط نوار سياه رنگي داردو هنگام پرواز به خوبی نمایان است. پرنده نابالغ قهوه‌اي مايل به خاكستري پررنگ است با شكمي روشن تر و پيشاني و منقار قهوه‌اي مايل به سبز . چنگر نوك سرخ در هنگام احساس خطر دم خود را مرتبا تكان مي دهد . و در حالی که سر و گردن را به جلو داده است ماهرانه و با قدرت شنا می کند و گاهي اوقات هم غوطه مي زند . هنگام برخاستن از آب ، ابتدا در سطح آب مي دود و پس از سرعت گرفتن به پرواز درمي‌آيد . معمولا در ارتفاع كم و با پاهاي آويزان پرواز مي كند . و در هنگام ترس بیشتر در سطح آب می دود. دائما درون گیاهان در حال جستجو است. و در فصل زمستان اغلب بطور دسته‌جمعي تغذيه مي كنند. جوجه ها سیاه با پرز هایی کم پشت در ناحیه سر و منقاری سرخ با نوکی زرد رنگ دارند وپرنده نابالغ قهوه‌اي مايل به خاكستري پررنگ با شكمي تقريبا سفيد و پيشاني و منقار قهوه‌اي مايل به سبز می باشد.
زیستگاه : آبگيرها ، رودهاي آرام ، باتلاق‌ها و علفزارها . در نيزارها و بوته‌زارهاي نزديك به آب و گاهي روي درخت‌ها و آشيانه متروك پرندگان ديگر لانه‌سازي و زادوولد مي كند .
تغذیه : بیشتر از گیاهان آبزی و هوا زی تغذیه می کنند. دانه‌ها، برگها، جوانه ها چمن ها و از حشرات و نرم تنان لابه لای نی ها و ساقه و برگ گیاهان و همچنین از جوندگان و پرندگان کوچک نیز تغذیه می کنند
اندازه : 32 سانتی متر
سیخک پا : ندارد
چینه دان : ندارد
بال : دفيف بودنش بيشتر است (بال زدنش بيشتر است)
حلیت : حلال گوشت (حلیت، از نظر شرعی می باشد ولی شکار یا کشتار این پرنده مطابق قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد)
نقشه پراکندگی :