الهـی العـفو ! بـوی ِ نـاب ِ بهشـت می دهـد همـۀ نام های ِ قشـنگ ِتـو می گذارمشان روی ِ زخــم های ِ د ِ لَ م.. گفته بودی اَلجَبّـار یعنی کسی که جُبران می کند همـۀ شکستگی هایِ د ِ لَ ت را گفته بودی اَلمُصَـوِّر یعنی کسی که از نُـو می سازد همـۀ آنچه را ویـران شده است درون ِ د ِ لَ ت گفته بودی الشّافـی یعنی کسی که شفا می دهد تمـام ِ زخم هایِ عمیق و نا علاج را هوای ِ دلـم سبک می شود با زمزمـۀ نام هایِ زیبایت نَفـَس میـکِشَم در هوایِ مهـربانی هـایِ نابت ...
