کفش های ِ مردانه ام را پایم میکنم ، صبح های ِ زود ، زودتر از همه از خانه بیرون میروم و زندگی را آغاز میکنم .. ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺯ میدوم ، ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺩﺭﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ! ﻫﻮﺍ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ! ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻡ ﻭ ﺣﺎﻻ ؛ ﮐﺎﺭ ﻫﺎﯼ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ .. ﻣﻮﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺷﺎﻧﻪ میکنم، ﻟﺒﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ میکنم ، ﺭﮊ میزنم ، ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﻻﮎ میزنم ، ﻭ .. ﻓﺎﺻﻠﻪ ﯼ ِ ﻣﺮﺩ ﻭ ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻧﻢ ؛ " ﺩﺭﺏ " ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ .. ﻣﻮﻗﻊ ﻭﺭﻭﺩ ﻭ ﺧﺮﻭﺝ ﺟﻨﺴﯿﺘﻢ ﻋﻮﺽ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ، ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺮﺩﻫﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ .. ﻣﺜﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻭ ﺣﺮﻑ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ! ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻌﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﻧﻘﺶ ﺭﺍ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﻨﻢ .. ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ زیبایی ﻫﺎﯾﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ! ﺧﺼﻮﺻﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻏﻞ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﺁﺭﺯﻭ ﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ .. ﺭﻭﺯﺻﺒﺢ ﻫﺎ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﺪﻥ .. ﻭ ﺷﺐ ﻫﺎ ﺩﯾﺮ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ .. "ﻋﺸﻖ" ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ... ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻣﺮﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﻭ ﺷﺐ ﻫﺎ ﺯﻥ .. ﭼﻘﺪﺭ ﺍﯾﻔﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﻧﻘﺶ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ؛ ﺩﻭ ﺟﻨﺲ ﺑﻮﺩﻥ .. ﺑﺮﺍﯾﻢ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﺍﺳﺖ .. ﺍﯾﻦ ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻡ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﻢ ..
