حاصلِ سبزترين باور ِمن برگ زرديست كه از لای ورق های دلم می ريزد مانده ام سخت غريب ديگر از سبزترين حادثه هم می ترسم . . .
دَســــتــــ هــــایــَـــم خــالـــی اَنـــد … جـایِ خــالــی دَســــتـِـــ تــو را هــــیـــــچ کــَــســ بــَــرایــَــم پــُــرنــمـــی کــــنــد … راســــتــــ مــــی گـــُـفــتــــ شـــــامــــلو: ” دَســـــتـــِـــ خـالـی را بـایــَـــد بــَـــر ســَـر کــــوبــیـــد ”
بـه تـو فـکـر مـيـکـنـم و بـه پـيـــاده رو هـايـي . . که قدم نزديم . . بـه غـــــــــروب هـايـي . . کـه نـديـديـم . . بـه مـهــمـانـي هـايـي . . کـه نـرفـتـيـم . . بـه قـــــــــهـوه هـايـي . . کـه نـخـورديـم . . بـه دســــــــت هـايـي . . کـه نـگرفـتـيـم . . بـه تــــــــــو فـکـر مـيـکـنـم بـه تــــــــــو کـه " ن " آورِ تـمـامِ فـعـلـهـايـم شـده ای !
عشقه من . . . هنوز نشده دوبـــاره ببینمت ! اما مطمئنم این بار ... دیگر نه از طپش قلبم خبریست.... نه از خوشحالی کودکانه ام برای دیدنت این بار نگاهت می کنم و زیر لب می گویم : "خدارا شکر که سهمم از زنــدگی نبودی..."
من را اگر برای تنهایی ات بخواهی ؛ خیانت کرده ای ! برای با من تنها بودن ؛ اگر قدمی برداری دوستم داشته ای ! ; )
بی تو مهتاب شبی .. نه .. شب بارانی بود رشت، آبستن یک گریه ی طولانی بود راه می رفتم و هی خون جگر میخوردم در سرم فکر و خیالی که نمیدانی بود لشکر چادر تو خانه خرابی ها کرد چادرت چشمه ای از دوره ی ساسانی بود آه دریاب مرا دلبر بارانی من ای که معماری ابروی تو گیلانی بود توبه ها کردم و افسوس نمیدانستم آخرین مرحله ی کفر، مسلمانی بود همه ی مصر به دنبال زلیخا بودند حیف، دیوانه ی یک برده ی کنعانی بود .. { مرتضی عابدپور لنگرودی }
