چگونه از سانحه سقوط هواپیما جان سالم بدر ببریم؟

می باشد.احتمال این که در یک پرواز خطوط هوایی تجاری با بد شانسی مرگ روبه رو شویم ۱ در ۹ میلیون می باشد. البته اشتباهات زیادی در ارتفاع ۳۳۰۰۰ پایی بالی زمین می تواند اتفاق بیافتد و اگر بدشانسی شما در حدی باشد که در حین مسافرت چنین چیزی اتفاق بیافتد، تصمیمی که می گیرید می تواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد.
خطوط هواپیمایی در اطراف جهان هم اکنون ۲.۵ میلیارد مسافر در سال حمل می کنند و علی رغم خطرهای بالقوه موتورهای جت در آسمان و سفر در چند مایلی بالاتر از زمینه و درون یک قطعه فلز سنگین- این مسافرت ها بطرز شگفت انگیزی ایمن هستند.
در واقع احتمال این که در یک پرواز خطوط هوایی تجاری با بد شانسی مرگ روبه رو شویم ۱ در ۹ میلیون می باشد. البته اشتباهات زیادی در ارتفاع ۳۳۰۰۰ پایی بالی زمین می تواند اتفاق بیافتد و اگر بدشانسی شما در حدی باشد که در حین مسافرت چنین چیزی اتفاق بیافتد، تصمیمی که می گیرید می تواند تفاوت بین مرگ و زندگی باشد. بخاطر داشته باشید که حدود ۹۵ درصد از سوانح هواپیماها نجات یافتگانی دارند بنابراین چنان چه بدترین چیز اتفاق بیافتد بد شانسی شما به بدی که فکر می کنید نخواهد بود.
۱) این طور لباس بپوشید:
شلوار بلند / کفش های راحت و محکم بنددار:
البته ممکن است بخواهید که در طول پرواز راحت باشید یا با کلاس به نظر بیایید، اما حرکت سریع در لاشه هواپیما با کفش های صندل یا پاشه بلند، مشکل است. لباس های گشاد و غیر ساده همچنین این خطر را دارد که با درگیر شدن با موانعی در فضای محدود داخل هواپیما پاره شوند. اگر می دانید که پرواز در مناطق سرد صورت می گیرند، لباس مناسب به تن کنید و بالا تنه خود را با ژاکتی بپوشانید. لازم است که در صورت سقوط برای نجات یافتن خود را گرم نگه دارید. حتی اگر احتیاجی به توجه به این مورد (سردی هوا) وجود نداشته باشد. هر چه بیشتر پوشیده باشید در هنگام برخورد با زمین کمتر دچار جراحات یا سوختگی های جدی می شوید. ارجحیت با لباس های پشمی و کتانی است زیرا کمتر در معرض خطر آتش سوزی می باشند. در هنگام پرواز بر فراز آب ها، لباس پشمی بر کتانی برتری دارد، زیرا پشم نسبت به کتان کمتر خاصیت عایق بودن خود را در هنگام مرطوب شدن از دست می دهد.
۲) صندلی های مناسبی برای خود بگیرید:
در مراحل اولیه برخورد، امکان نجات بیشتر است و نجات از یک سانحه سقوط بستگی به این دارد که با چه سرعتی از هواپیما خارج شوید. بهتر است که صندل هایی را بگیرید که تا حد ممکن به درب های خروجی نزدیک باشند و صندل هایی ردیف میانی ارجحیت بیشتری دارند. بعلاوه، سعی کنید در بخش عقب هواپیما بنشینید. مسافرانی که در بخش دوم هواپیما قرار می گیرند، ۴۰ درصد بیشتر از آنهایی که در ردیف های اولی نشسته اند، شانس نجات دارند
۳) کارت ایمنی پرواز را مطالعه کنید:
به صحبت هایی که قبل از پرواز راجع به مسایل ایمنی می شود، توجه نمایید. بله – همه این ها را قبلاً شنیده اید و احتمالاً هیچ گاه نیازی بدان پیدا نکرده اید، اما اگر در حین ارائه دستورالعمل های پیش از پرواز گوشی هدفون را روی گوش گذاشته اید و یا با کارت ایمنی بی توجهی می کنید، اطلاعاتی را از دست خواهید داد که در زمان واقعه سقوط برایتان حیاتی خواهند بود. فکر نکنید که همه این ها را از قبل می دانید. هر نوع هواپیمایی دستورالعمل های ایمنی خاص خود را دارد. اگر در ردیفی که درب خروج قرار دارد نشسته اید درب مورد بررسی قرار دهید و مطمئن شوید که در صورت نیاز قادر به باز کردن آن هستید. در شرایط معمولی مهمان داران پرواز درب را باز خواهند کرد، اما اگر مرده و یا زخمی باشند خود شما باید این کار را بکنید.
۴) نقشه ای طرح کنید:
اگر هواپیمایی در حال سقوط است، تقریباً همیشه چند دقیقه ای برای آماده شدن پیش از برخورد وقت هست. از این وقت برای مرور این موارد استفاده کنید: درب های خروجی کجا قرار دارند، و سعی کنید تعداد صندلی های ما بین ردیف خود و درب های خروجی را بشمارید. در این صورت می فهمید که چه زمانی به درب خروج می رسید حتی اگر درب را نبینید. موقعیت را تا حد ممکن تخمین بزنید. تلاش بکنید تا تشخیص دهید که هواپیما روی چه سطحی فرود می آید، تا نحوه آماده شدن را طرح ریزی نمایید. به عنوان مثال اگر در حال فرود روی سطح آب هستید باید جلیقه نجات خود را بپوشید و تا وقتی که از هواپیما خارج نشده اید آنرا باد نکنید و اگر در هوای سرد فرود آیید سعی کنید که با پتو یا ژاکتی خود را در بیرون گرم نگه دارید....
۵) کمربند ایمنی خود را همیشه محکم ببندید:
اگر سقوط هواپیما در زمانی اتفاق بیفتد که در خواب هستید، از بسته بودن کمربندتان خوشحال خواهید شد. در هر حال مطمئن شوید که پیش از برخورد بطور مناسبی در اطراف بدن شما قرار گرفته باشد. (فیت باشد) هر سانتی متر شل بودن کمربند نیروی جی را که در هنگام سقوط به شما وارد می آید، ۳ برابر می کند، بنابراین آنرا خوب ببندید. همچنین کمربند را تا آن جا که می توانید نزدیک به لگن خاصره خود محکم کنید. باید بتوانید به بخش بالای لگن خاصره را بالای لبه کمربند حس کنید. چرا؟ لگن خاصره ساختار محکمی دارد که نیرو را به خوبی کنترل می کند. به هر حال، اگر کمربندتان روی شکم تان کشیده شود، شانس ایجاد جراحات داخلی خطرناک بیشتر می شود.
۶) خود را برای ضربه برخورد محکم کنید:
صندلی خود را به حالت حداکثر وضعیت عمودی در آورید و یک یا دو حالت وضعیت محکم بودن را برایش در نظر بگیرید. اگر صندلی یا دیواره جلویی شما به حد کافی نزدیک است، کف دست تان را روی پشتی صندلی جلویی قرار دهید و کف دست دیگر را به حالت ضرب دری روی دست اول بگذارید و پیشانی خود را روی دستان تان قرار دهید. (انگشتان تان را در هم نبندید).
همچنین در برخی موارد پیشنهاد می شود که سرتان را مستقیماً روی صندلی جلویی بگذارید و انگشتان دست را در پشت سر در هم قرار دهید. قسمت بالای بازوانتان را در دو طرف سر قرار دهید. اگر صندلی در جلوی تان قرار ندارد، به جلو خم شوید و سینه خود را روی ران های خود بگذارید و سرتان را بین زانو ان تان قرار دهید. مچ های دست خود را به صورت ضرب دری از جلوی ساق پا رد کنید و مچ پای خود را محکم در دست بگیرید. در چنین وضعیتی کف پاها باید در کف هواپیما و پشت زانوها قرار گیرند تا جراحات پا و کف آن کاهش یابد چون که پس از برخورد برای خروج موفقیت آمیز از هواپیما به آنها احتیاج دارید.
۷) خونسرد بمانید:
بلند شدن در هرج و مرجی که بلافاصله پس از سقوط حاصل می شود، می تواند ساده باشد. اگر خونسرد باشید احتمال این که سالم از هواپیما خارج شوید بیشتر است. بخاطر داشته باشید حتی در بدترین وضعیت لاشه هواپیما زنده ماندن وجود دارد. ضمناً نیازمند این هستید که بتوانید با تفکر بصورت منطقی این شانس را به حداکثر برسانید.
۸) از ماسک اکسیژن کمک کردن به دیگران استفاده کنید:
احتمال در کلیه پروازهای تجاری این را شنیده اید اما ارزش تکرار دارد. اگر وضعیت کابین مخاطره آمیز باشد، فقط ۱۵ ثانیه وقت دارید (که در صورت سیگاری بودن و یا داشتن مشکلات تنفسی و عروقی اغلب کمتر می شود) تا قبل از بیهوش شده، از طریق ماسک تنفس کنید. اگر تکان روحی شما را وادار می کند که ابتدا به کودکان تان یا مسافران مسنی که کنار شما نشسته اند کمک کنید، بدانید که اگر بهوش نباشید برای هیچکس مفید نخواهید بود. می توانید ماسک اکسیژن کس دیگری را استفاده کنید حتی اگر آنها بیهوش هستند.
۹) خود را در برابر دود محافظت کنید:
آتش و بیشتر دود مسئول درصد بالایی از تلفات سقوط می باشند. دود درون یک هواپیمای آتش گرفته می تواند کاملاً غلیظ و تا حدی زیادی سمی باشد. بنابراین دماغ و دهان تان را جهت جلوگیری از تنفس آن بپوشانید. در صورت امکان برای محافظت بیشتر از پارچه خیس استفاده کنید.
۱۰) به سرعت از هواپیما خارج شوید:
در صورت وجود دود و آتش، تاخیر در خروج هواپیما بحرانی است. معمولاً کمتر از دو دقیقه فرصت دارید تا از هواپیما خارج شوید. از دستورات مهمان دارا که پس از سقوط به شما می دهند اطاعت کنید. مهمان دارا پرواز قادر به دستور دادن یا کمک کردن باشد در برخی از موارد بعد از سقوط خود نمی توانند آن را انجام دهند. با آن ها همکاری کنید تا شانس زنده ماندن دیگران افزایش یابد. سعی نکنید که متعلقات تان را نجات دهید. به عقل جور در نمی آید اما هنوز افرادی این کار را می کنند. همه چیز را باقی بگذارید، آنها فقط حرکت شما را کند می کنند. مطمئن شوید خروجی را انتخاب کرده اید ایمن است. از پنجره به بیرون نگاه کنید. برای این که تشخیص دهید که آیا آتش یا خطرات دیگری در خارج از هواپیما هست اگر خطری هست از وسط هواپیما خارج شوید و یا از خروجی های دیگر اقدام کنید.
۱۱) حداقل ۵۰۰ فوت(حدود ۱۵۰ متر) در خلاف جهت باد از هواپیما فاصله بگیرید:
اگر در یک منطقه دور افتاده گیر کرده اید، معمولاً بهترین کار این است که نزدیک هواپیما بمانید و منتظر امدادگران باشید. خیلی نباید نزدیک هواپیما باشید. در هر لحظه بعد از سقوط آتش یا انفجار محتمل است بنابراین بین خود و هواپیما فاصله ای در نظر بگیرید. اگر سقوط در آب اتفاق افتاده است با شنا تا آنجا که می توانید از لاشه هواپیما فاصله بگیرید.
۱۲) استفاده از کارت ایمنی
اگر وقت کافی برای آماده شن تا زمان سقوط ندارید یا برخی از موارد را فراموش کرده اید، می توانید بیشتر اطلاعات مهم را از کارت ایمنی که در پشت صندلی جلویی شما قرار دارد استفاده کنید.
۱۳) چگونگی روش جان بدر بردن در افتادن از بلندی را بیاموزید:
بندرت اتفاق می افتد که هواپیمایی در میان هوا چند تکه شود. اگر چنین شود تنها راه نجات در سقوط آزاد موفقیت آمیز است، چون که هواپیماهای خطوط تجاری چتر نجات ندارند.
۱۴) حرکت ممنوع:
تا زمان توقف کامل هواپیما در حالت بریس(نکته شماره ۶) بمانید. احتمال برخورد ثانویه یا جهش پس از برخورد اولیه وجود دارد
۱۵) حمل بار ممنوع:
در صورت فرود در آب، قبل از ورود در آب یا بلافاصله پس از ورود کفش ها و لباس های اضافی خود را در آورید. این مورد باعث می شود که راحت تر شنا کنید و شناور بمانید.
۱۶) خونسرد بمانید:
باید مراقب باشید که اسیر احساسات و ترس از منفی نشوید. این موارد تاثیر بسیار زیادی در چنین شرایطی دارد. واکنش مثبت و مناسب در چنین شرایطی دارد. به عنوان مثال، شخصی ممکن است به جای حرکت به سمت در خروجی، در صندلی خود باقی بماند. مراقب این موارد در شخص بغل دستی یا سایر همسفران باشید.
۱۷) یک استثنا برای قانون «همه چیز را رها کنید»:
(نکته شماره ۱۰) برداشتن یک ژاکت یا پتو است. اگر قرار باشد که مدت زیادی در لاشه هواپیما بمانید، پوشش مناسب ممکن است زندگی تان را نجات دهد.
۱۸) مواظب سرتان باشید:
اگر بتوانید یک بالش یا شیی نرمی شبیه آن پیدا کنید که سرتان را در هنگام برخورد محافظت کند از آن استفاده کنید.
۱۹) بازی با کمربند ایمنی:
بسیار اتفاق افتاده است که اشخاص فراموش می کنند که چگونه کمربند خود را پس از سانحه باز کنند.
بحد کافی به نظر آسان می آید، اما در شرایطی که گیج و مبهوت هستید، غریزه اولیه شما سعی در فشار دادن کلیدی می کند، همان طور که در یک اتومبیل این کار را می کنید. اگر با انجام این کار کمربند باز نشود، به آسانی دچار ترس و واهمه می شوید. قبل از برخورد ذهنتان را آماده کنید که چگونه آن را با سرعت و آسانی باز نمایید.
۲۰) بار هم کمک می کند:
بار دستی خود را زیر صندلی جلویی خود قرار دهید. این کار از لغزیدن پای تان به زیر صندلی جلوگیری می کند.
۲۱) قلم مرگ بار:
اشیاء تیز از قبیل: قلم- مداد و شبیه آنها را قبل از برخورد از جیب های خود دور کنید.
بهتر این است که در هیچ شرایطی آنها را حمل نکنید. تقریباً هر چند جدا نشدنی در هواپیما در حادثه سقوط می تواند تبدیل به یک شیی مرگ بار شود.
۲۲) پارچه خیس را فراموش نکنید:
اگر چیزی برای خیس کردن پارچه (برای جلوگیری از تنفس دود) ندارید، می توانید از ادرار خود استفاده کنید. عدم نزاکت در چنین مواقعی کاملاً قابل قبول است.
۲۳) الیاف مصنوعی ممنوع:
از پوشیدن پارچه های سنتتیک (الیاف مصنوعی) در هنگام سفر با هواپیما خودداری کنید. اگر کابین آتش بگیرد، این مواد با ذوب شدن خود به پوست می چسبند.
۲۴) الکل هم ممنوع:
از مصرف الکل در قبل و در حین پرواز خودداری کنید. الکل توانایی فرد را در واکنش سریع و منطقی در حین سقوط و خروج از هواپیما تحت تاثیر قرار می دهد.
۲۵) هیچ گاه بچه های کوچک را روی زانوان خود قرار ندهید:
اگر چه این کار از خرید یک صندلی دیگر ارزان تر است، اما در صورت گرفتن آنها با دست هیچ تضمینی برای نجات جان آنها وجود ندارد. صندلی برای کودک خود بگیرید و از یک سیستم مناسب جهت محکم کردن وی ۲۶) در کف هواپیما ننشینید:
اگر در کابین دود وجود دارد، سعی کنید تا در ارتفاع پایین قرار بگیرید، اما هیچ گاه در کف کابین نخزید. احتمال دارد که توسط سایر مسافرانی که در حال تلاش برای خروج از هواپیما در شرایط دید کم هستید، لگدکوب یا زخمی شوید.
۲۷) سایرین را هل ندهید:
خروج با نظم شانس زنده ماندن همه را افزایش می دهد. اگر ترسیده باشید و دیگران را هل دهید، ممکن است با عکس العمل تلافی جویانه آنها مواجه شوید.
۲۸) پاها صاف:
بازرسان سوانح هوایی مرتب از زخمی هایی نام می برند که هر دو پای آنها از ناحیه زیر زانو شکسته است.
وجود پاهای شکسته باعث اشکال در توانایی خروج از هواپیما می شود. این مورد در اثر حالت «بریس» بوجود می آید که باعث قرار داده شدن پاها در زیر صندلی جلویی می شود. در زمان برخورد، پاها به سمت جلو می پرند و قسمت عقب صندلی جلویی باعث شکستن آنها می شود. پاهای تان را بصورت مستقیم در جلو خود قرار دهید...
با تمام این توصیه ها، به این توجه داشته باشیم که تقدیر چیز دیگری است، اگر تقدیر این باشد که برویم، در رختخواب گرم و نرم هم سرنوشتمان به تقدیر گره می خورد، اما گفته اند: احتیاط شرط عقل هم هست، چرا چنین نکنیم؟!

منبع: اطلاعات علمیخبرگزاری فارس