من به این خاطر از "تیغ"استفاده کردم ک برخی خاطره ها اونقدری برنده هستن که یاد آوریشونم ممکنه زخمیت کنه..میخواستم تو این قسمت اوج بدی وتلخی خاطره رو گوشزد کنم! اما بازم ممنون بخاطر گفته خوبتون .سپاس عمویی سلام گلمم ممنون بخاطر کالبد شکافی که درمورد نوشتم داشتی:دی اما پونه عزیزم همون طوری ک بالا برای دوست عزیزمونم توضیح دادم میخواستم اوج ناراحتی رونشون بدم اینکه تاچه حد تنهایی میتونه زجرآور باشه مخصوصا یاد آوری خاطرات "بد"که خودش میتونهه نمکی باشه به روی زخم ... ---- اما درمورد برداشت دومت: اینجا دیدی بعضی وقتها آدم از خودش شاکی میشه؟ یه چیزی مثه کم آوردن..!بعضی وقتها میشه آدم از پسِ خودش برنمیاد اون لحظه هجوم خاطرات تلخ به مغزش اونقدر درد آور هست ک هرکاری برای رام کردن ذهن متشنجش میکنه!.. ودلیلش ممکنه یه "چیز یا فردخاص"باشه که برای امیدوارو ی خودشم باشه سعی میکنه دلایل وبرهاناتی روکنار هم ردیف کنه تا بتونه درونش رو آروم کنه و به عبارتی رامش کنه! -------- ممنون پونه عزیزم بخاطر حضورت امیدوارم تونسته باشم منظورمو برسونم مرسی ک اومدی:بوس
ممنونم سایه عزیزم بخاطر نکات ریزی که بهشون اشاره کردی راستش خیلی برای بکار بردن اشکالاتی ک تو نوشته هام گوشزد کردی بالا توضیح دادم وتمام سعیمو دال براینکه اشکالاتم رفع بشه میکنم باوجود دوستان خوبی مثه شما هیچ واهمه ای برای نوشتن تو خودم نمیبینم امیدوارم دفه بد بتونم گیراتر ورساتر از قبلم باشم بازم مرسی ک اومدی عزیز دلمم:بوس:قلب
سلام تک دونه جون کار قشنگتو دیدم و لذت بردم: شعر به لحاظ محتوایی Oblique poetryا شعر غیر مستقیمه به لحاظ ساختمانی poetic prose شعر منثور و شاعرانه س motif:غم تصویر سازیت در عین اندکی پیچیدگی زیباست افرین گاهی وقتهـ ـا,تَنهایی چنان آزارَت می دَهَدکه,حتی زیباترین آهَنگهـااِحساساتِ ظریفَت راتَرَک می اَندازَد... این سوال برا مخاطب ایجاد میشه: اوار چی؟ حالا بیا و تصور کنیم با توجه به تم موجود این اوار غم باشه،یکتا هر چی با ذهنم بازی کردمنتونستم غرور رو برای غم تصور کنم حتی برای خود شاعرم نمیشه تصورشو کرد شاعری که تو بند اول گفته غم من اونقدر زیاده که حتی زیباترین موسیقی هم روحمو خراش میده و در ضمن اگه برا شاعر بود پشت اوار نباید جورچین میشد ، برا اوارم نمیشه تصور کرد چون استعاره مکنیه متعلق به غمه نه اوار ،اوار فقط تشابه این استعاره ست گاهی حتی شده چهره ی حُزن درهَم بِشکنیُ تبدیل شوی بِه هِزار تکه تنهایی !... تصویر فوق العاده زیباس ویا حتی شده برایِ رام کردنِ دهانِ تنهاییَت,قطره قطره بودَنَش راجَمع کنی ! تنهایی یه دونه جون خودش سکوت رو دربر داره رام کردنش یه مقدار تصویر رو نا کوک کرده یا استعاره رو تغیر بده جای دهان یه چیز دیگه بذار یا رام کردن رو ملطوفترش کن تصویر سازی و ایماژ در شعر زیباست البته به شرط اینکه خیلی تصاویر تودرتو نشن وَمَــن همه یِ این روزها را زندگی کَردِه ام این نقطه ی اوج شعرت بود وبسیار دلنشین موفق باشی گل بانو رابرت فراست poetry is a performance in world
سلام دوستایِ گلم خوشحالم که تو دورِ دوم هم کنارتون هستم! ----------------------------------------- کمی تٵمّل کافیست!... به راستی تا بِه حال شده کَمی نِشَسته فکر کُنی؟!... آری نشسته; آخر تمامِ قضاوت های ـِمان ایستاده بوده! بدون دِرَنگ نَخ می ریسیمُ... کُوک می زنیمُ... وبه زورِ کلمات، "تَنِ" همدیگر می کنیم!... صبر نداریم; طاقتمان از طاق هم بالاتر زده! بدون اندکی تٵمل سعی در فرو بردنِ حرفهایِ نَشُستِه ـمِان داریم!... فکرمان کور شده! مغزمان زیادی پیهِ گرفته! ازبس به کار نگرفتیمَش فربهُ تنبل شده!.. کارمان به جایی رسیده کِ نقشِ نیشهایِ "مارو پله" رابازی میکنیم! کاری میکنیم طَرَفِمان توانِ دوباره بالا آمدن از نرده هارا نداشته باشد! همان کَسی که روزی به ما اعتماد کرده بود : ( حصاری از دلبستگی هایِ دنیوی دورِ خودمان بنا کرده ایمُ،نمیدانیم از عقل دورمان میکند! امـــــّا،تا کجـــــا؟!.. شده ایم آفتاب پرست! تظاهر به خوبی داریم سیرت درون پنهان میکنیم! آن طرف "عشق"رادرآغوش میکشیمُ;این طرف بدون درکش،لگدِ بی ربط بودن را حوالهِ جانش میکنیم! نه ماه از روشنایی روز خبر داردُ;نه خورشید از سیاهی شب! [ولی]تو چگونه جسارتی برای قضاوت دل آدمی به خرج می دهی؟!..: ) پس:دهانت را به اندازه ای باز کن که حرف در دهانت نگذارند!
سلام یکتا یه مشاور داشتم بهم میگفت وقتی میخوای درس بخونی ؛ "کلی شروع کن ؛ جزئی دقیق شو ؛ کلی خارج شو!" و من فک میکنم نقد کردن چون نیاز به دقتُ تمرکز داره ؛ میشه متن رو مثه روشِ درس خوندن ؛ خوند و در موردش نظر داد! پس! اول از همه کلی وارد میشم که ؛ نوشته ی قشنگی بود لحنش متاسب با کلمه هاش بود خوب توصیف شده بود کلمه های فوق العاده ایی انتخاب شده بود و اینکه تشبیه های ملموسی ـاَم انتخاب شده بود جزئی دقیق میشم! منظورت از قضاوتِ ایستاده چیه؟ چرا حس کردی آدما همه ی قضاوت هاشون ایستاده اس؟ چه استعاره ی قشنگُ حرفه ایی! و قسمت آخر که میگی به نظرِ من خوب توضیح دادی که چرا نباید کسی و چیزیُ قضاوت کرد و این ، پایانِ نوشته ـتو منسجم میکنه .. منظورم اینه که رو هوا وِل نشده! و دوباره کلی خارج میشم که خیلی همه چیز بهتر و عالی تر از نوشته ی قبل شده ؛ و این فوق العادس! بازم بنویس بازم بگو نذار چیزی ته نشین شه و رسوب کنه تو فکرت! مرسی برای حضورت
سلام و تشکر از دعوت شما خانم یکتا دوستان نویسنده و ادیب در این انجمن بسیار هستن . از این رو در تخصصِ این عزیزان هست که دقیقاً به موضوعِ این تاپیک عمل می کنند. بنده فقط بیننده و رهگذر هستم. با اجازه چهار مورد رو عرض میکنم که البته "نقد ادبی" نیست - از سه حرکت کوتاه َ ِ ُ بیش از حد استفاده شده. مثلاً در نوشته ی نخست پاراگراف سوم خط سوم " بِه " حتی نیاز هم نبود. - فاصله "Space" بین بعضی کلمات رعایت نشده. و تعدادشان بسیار است. - فاصله بین خطوط هم همچنین. متن ها چشم نواز نیست. که البته در نوشته دوم چهار خط آخر رعایت شده. - برای بهتر خوانده شدن و جلوگیری از خستگی چشم و سررفتنِ حوصله ی خواننده میتونید از رنگ بندی مختلف استفاده کنید. مثل پست خانم "میترا" البته با فاصله خط بیشتر. عذرخواهی بابت صراحتِ سخن اهلِ فن در مورد زیبایی کلام شما گفتند.. به امید بهترین ها برای شما..
سلام عزیز دل یکدونه: * مرسی ک اومدی..مثه همیشه حی و حاضر!:X .... همین که سعی نمیکنن فکر کنن و واقعیت رو ببینن! همین که سری بدون درنگ تصمیم میگیرن! با اینکه ندیدن ،فقط شنیدن;باز هم دست به قضاوت میبرن! ب نظرت این قضاوتها ایستاده نیست؟ (قضاوتهای بدون تٵمل؟) @Hadi ممنونم بخاطر حضورتون جناب هادی بزرگوار خیلی خوشحال شدم ک اومدین رنگ بندی جملات میتونه سلیقه ای باشه اونم وقتی که هم حالِ قلم خوب باشه،هم صاحب قلم! اگر از حرکات بین جملات استفاده شده برابهتر خوندن کلمات بوده! فاصله رو هم تاجایی ک تونستم سعی دررعایتش داشتم... اماخوب با گوشی پست بزاری تو فضای کم همچین مشکلاتیم بار میاد!:/ من از رنگ کاری جملات زیاد خوشم نمیاد! واین بازم به سلایق افراد میرسه.. مرسی بخاطر تذکری ک دادین..سعی درجبران رنگها میشه
