گاز طبيعي بيشتر از آنچه كه در ده سال گذشته تخمين زده ميشد در جهان وجود دارد. در دويست سال اخير منابع انرژي جهان از حالتهاي داراي كربن زياد مثل چوب با شدت كربن (نسبت اتم كربن به هيدروژن) 25/1 به گاز طبيعي با شدت كربن 65/0 تغيير يافته است. تلاش جهاني به سمت استفاده از سوختهايي است كه داراي كربن نباشد مثل هيدروژن. تكنيكهاي توليد انرژي الكتريكي به سمتي پيش ميرود كه بازده آن بيشتر و ميزان انتشار و هدر رفتن آن كمتر شود. باتوجه به افزايش تقاضا براي استفاده از گاز طبيعي تكنيكهاي جديدتر و مدرنتر براي انتقال آن از مناطق دوردست به محل مصرف ابداع ميشود. ايالات متحده، ژاپن، چين و هند بازارهاي عمده مصرف گاز هستند. بيش از منابع گازي در روسيه و منطقه خاورميانه قرار دارد كه فاصله زياد بين اين مناطق و بازارهاي مصرف مسئله انتقال گاز طبيعي را مهم جلوه ميدهد. مسئله مهم ديگر وجود منابع گازي در دريا ميباشد كه انتقال آن نيز مسئله مهمي ميباشد. به طور كلي چهار راه براي انتقال گاز از مناطق دوردست و استفاده از آن وجود دارد : 1- جمعآوري گاز و انتقال آن از طريق خط لوله 2- كاهش حجم گاز از طريق فشردگي CNG مايع سازي LNGوجامد سازیNGH و انتقال به وسيله مخازن 3- تبديل به محصولات ديگر با تغيير مولكول متان (متانول و ....) GTLو انتقال به وسيله مخازن بزرگ دريايي 4- تبديل به انرژيهاي ديگري نظير انرژي الكتريكي GTW و انتقال توسط كابل تكنيكهاي مهم براي انتقال در مسافتهاي طولاني، استفاده از خط لوله و LNGاست كه استفاده از خط لوله در اولويت قرار دارد. در مسافتهاي كمتر از km3000-2000 استفاده از خط لوله اقتصاد بهتر است اما در كنار آن تكنيكهايي نظير CNG، هيدرات و ANGنيز وجود دارد كه در جاي خود قابل بحث است. تكنيك ديگري كه براي انتقال گاز به بازار مصرف وجود دارد تبديل آن به صورت شيميايي به محصولات مايع حاوي متانول، DME، محصولات مياني تقطير و غيره است اين تكنيك تحت عنوان GTLشناخته ميشود. هر چند كه اين تكنيك بيشتر براي تبديل گاز به محصولات مياني تقطير نظير نفت، كروزن، ديزيل و ... استفاده ميشود ولي براي توليد محصولاتي نظير متانول و دي متيل اتر نيز استفاده دارد. منبع:انجمن مهندسی شیمی
