وسایل مورد نیاز: سیلندر یا استوانهی مدرج، ترمومتر، هیدرومتر هدف از انجام آزمایش تعیین وزن مخصوص: تعیین جرم محموله، تعیین حجم فراورده در ۶۰ درجهی فارنهایت، تعیین نسبت اختلاط فراوردهها، تعیین API شرح آزمایش: پس از شستن سیلندر توسط نمونه فراوردهی مورد آزمایش، آن را از نمونه پر کرده و ترمومتر و هیدرومتر مناسب را هر دو وارد نمونه میکنیم. با استفاده از ترمومتر محلول را مقداری هم زده تا ترمومتر و هیدرومتر به تعادل دمایی با نمونه برسند. بهتر است مقداری زمان ماند نیز به سیستم داده تا این تعادل بهتر برقرار شود. حال دما و درجهی هیدرومتر را خوانده و آن را یادداشت میکنیم. همانطور که گفته شد اساس وزن مخصوص در دمای ۶۰ درجهی فارنهایت است بنابراین باید با ضریبهای تصحیح داده شده توسط استاندارد مربوطه، وزن مخصوص خوانده شده را اصلاح کرد. به عنوان نمونه، در آزمایشگاه مقدرا وزن مخصوص بنزین معمولی در دمای ۸۲ درجهی فارنهایت، ۷۲۳/۰ خوانده شد. نکات مهم انجام آزمایش: این آزمایش بر اساس استاندارد ASTM-D1298 صورت میگیرد. سیلندر مورد استفاده در آزمایش باید دارای قطر کافی بوده تا هیدرومتر با بدنهی آن تماس نداشته و بتواند آزادانه در فراوردهی نفتی غوطهور شود. سیلندر قبل از انجام آزمایش باید توسط نمونهی مورد آزمایش شسته شود تا ناخالصی احتمالی به آزمایش وارد نشود. مکان قرارگیری سیلندر باید بهطور کامل تراز باشد تا هیدرومتر در سیلندر بهطور کاملا قائم قرار گیرد. هیدرومترهای مورد استفاده هر کدام توانایی اندازهگیری پارامترهای مختلفی از جمله چگالی، چگالی نسبی، وزن مخصوص و درجهی API را دارا هستند. هیدرومتری که در این آزمایشگاه وجود دارد بهمنظور اندازهگیری مقدار وزن مخصوص استفاده میشود. هیدرومتر و ترمومتر مورد استفاده برای تعیین خواص فراورده بر اساس استانداردهای موجود ASTM انتخاب میشود. هیئرومترها هر کدام بنا به استفادهی آنها در بازههای مختلفی مدرج میشوند. در جدول زیر بازهی درجهبندی ۴ نوع هیدرومتر موجود در آزمایشگاه ارائه شده است: نوع فراورده کران پایین کران بالا بنزین ۷/۰ ۷۵/۰ نفت سفید سوخت هواپیما ۷۵/۰ ۸/۰ گازوییل ۸/۰ ۸۵/۰ منبع:انجمن مهندسی شمیی
