سلامتى همه اونایى که همیشه تو جمع میگن و میخندن ولى دو دقیقه که باهاشون تنهایى حرف بزنى میفهمى یه دنیــــــا غصه دارن
آخرین جام را می خورم به سلامتی پیوندی که از هم گسست، جدایی ما دو، اندوه من. ... همیشه خواهم خورد به سلامتی لبانی که دروغ گفتند، چشمانی که چون گور سرد بودند، دنیایی بی رحم و خشن، و نجات بخشی که در خواب است
سلامتی اونی که فک می کنیم تونستیم فراموشش کنیم ، ولی وقتی تنهاییم ، تو سکوت شب می بینیم چقد دلمون هواشو کرده !
به سلامتی پدربزرگـا که یه بار هم خوجگل و جیگر و عسیسم نگفتن . . . ولی با زنشون ۵۰ سال عاشقانه زندگـــی کردن . . . !
