تقسیمات کشوری نام هر استان با نام شهری که مرکز آن استان است، یکی می‌باشد. بزرگترین و پرجمعیت‌ترین استان نیز، استان ویلنیوس است. کشور لیتوانی به ده استان، تقسیم شده است که استانهای لیتوانی، خود به شصت شهرستان تقسیم می‌شوند. شهرهای مهم ویلنیوس پایتخت و بزرگترین شهر لیتوانی به شمار می آید و دومین شهر آن کاوناس است. بندر مهم کلایپدا سومین شهر این کشور می باشد. شهرهای اصلی لیتوانی آمار رسمی (۲۰۱۱) رتبه شهر استان جمعیت رتبه شهر استان جمعیت ۱ ویلنیوس ویلنیوس ۵۴۲٬۹۳۲ ۱۱ کدای‌نیای کاوناس ۲۹٬۸۲۴ ۲ کاوناس کاوناس ۳۳۶٬۹۱۲ ۱۲ تلشیای تلشیای ۲۹٬۱۰۷ ۳ کلایپدا کلایپدا ۱۷۷٬۸۱۲ ۱۳ ویساگیناس اوتنا ۲۶٬۸۰۴ ۴ شیاولیای شیاولیای ۱۲۰٬۹۶۹ ۱۴ تاوراگه تاوراگه ۲۶٬۴۲۹ ۵ پانه‌وژیش پانه‌وژیش ۱۰۹٬۰۲۸ ۱۵ اوکمرگه ویلنیوس ۲۵٬۸۶۶ ۶ آلیتوس آلیتوس ۶۳٬۶۴۲ ۱۶ پلونگه تلشیای ۲۲٬۲۸۷ ۷ ماریام‌پوله ماریام‌پوله ۴۴٬۸۸۵ ۱۷ کرتینگا کلایپدا ۲۰٬۷۴۸ ۸ ماژی‌کیای تلشیای ۳۸٬۸۱۹ ۱۸ شیلوته کلایپدا ۱۹٬۷۲۰ ۹ یانووا کاوناس ۳۳٬۱۷۲ ۱۹ رادویلیشکیس شیاولیای ۱۸٬۴۳۶ ۱۰ اوتنا اوتنا ۳۱٬۱۳۹ ۲۰ پالانگا کلایپدا ۱۷٬۲۳۴ اقتصاد کشور لیتوانی در سال ۲۰۰۶ میلادی تنها کشوری بود که درخواستش برای پیوستن به حوزه یورو به دلیل نرسیدن به نرخ تورم ۰٫۱ درصد، رد شد. اقتصاد لیتوانی در سالهای منتهی به ۲۰۰۸ میلادی با رشدی بیش از ۸ درصد همراه بود اما این کشور بعدها به دلیل بحران اقتصادی در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ میلادی با مشکلات اقتصادی، تورم و افزایش آمار بیکاری مواجه گردید. مهمترین شرکای اقتصادی کشور لیتوانی در زمینه صادرات و واردات طی سالهای گذشته، کشورهای آلمان، استونی، روسیه، لهستان، لتونی، بلاروس و هلند تشکیل می‌دادند و در همین راستا صنایع چوبی و مبلمان ، تجهیزات مکانیکی ، الکتریکی و شیمیایی ، بعضی از تولیدات معدنی و پارچه و مواد غذایی را صادر و در مقابل نیز اقلامی مانند بعضی از تولیدات معدنی، تجهیزات و ماشین آلات، تجهیزات حمل و نقل، پارچه و مواد فلزی را وارد می‌کنند. لیتوانی همچنین به دلیل برخورداری از اسکله مجهز بندری کلایپدا با ظرفیت اسمی ۴۰ تا ۴۵ میلیون تن در سال و موقعیت جغرافیایی خاص این کشور در کنار دریای بالتیک، نقش به سزایی را در امر ترانزیت بین کشورهای اروپای شرقی و غربی ایفاء می‌نماید. لیتوانی برای اینکه بتواند در سال ۲۰۱۴ میلادی به حوزه یورو بپیوندد باید روند رشد قیمتها و نرخ تورم را کاهش دهد. موسسه استاندارد اندپورز هشدار داده است که افزایش قیمتهای گاز و گرمایش در رشد قیمتها تاثیر گذار بوده است و مانع رسیدن لیتوانی به هدف نرخ تورم مورد نظر برای پیوستن به یورو میگردد. ترابری این کشور بر اساس استاندارد اتحادیه اروپا می باشد و دارای دو مسیر حمل و نقل بین‌المللی، سه فرودگاه بین‌المللی، راه آهن متصل به اروپا وبالاترین ظرفیت بندر آزاد در دریای بالتیک می باشد. درلیتوانی ۹ منطقه صنعتی و دو منطقه آزاد اقتصادی برای فعالیتهای تجاری اختصاص یافته است. لیتوانی در اواخر سال دو هزار و نه میلادی تنها نیروگاه هسته‌ای خود را که در نزدیکی ویزاگیناس در شمال شرقی این کشور واقع شده بود، تعطیل کرد. تعطیلی این نیروگاه یکی از شروط برای لیتوانی به منظور ورود به اتحادیه اروپا در سال دو هزار و چهارده میلادی بود. لیتاس واحد پول لیتوانی است. مردم قومیت‌های ساکن لیتوانی (سال ۲۰۱۲) لیتوانیایی ۸۳٫۷٪ لهستانی ۶٫۶٪ روس ۵٫۳٪ بلاروس ۱٫۳٪ غیره ۳٫۱٪ بیش از هشتاد و سه درصد مردم این کشور از تبار لیتوانیایی می باشند. در لیتوانی چهار گروه از مردمان لیتوانیایی زندگی می‌کنند که عبارتند از: اوکشتای‌چیای، ساکن منطقه شمال لیتوانی ژمای‌چیای، ساکن غرب لیتوانی زوکای، ساکن جنوب شرق لیتوانی سووال‌کیای، ساکن منطقه جنوب غرب لیتوانی بیشتر مردم لیتوانی مسیحی هستند و ۷۹ درصد به کلیسای کاتولیک رومی تعلق دارند. جمهوری لیتوانی در نظر دارد تا ابتدای سال ۲۰۱۵ میلادی به جذب مهاجر خارجی ادامه دهد و این کشور به دلیل مواجه شدن با کمبود نیروی متخصص و ماهر و همچنین سرمایه‌گذار خارجی، شرایط اقامتی را بر اساس مصوبه پارلمانی از سال ۲۰۰۸ میلادی به مدت هفت سال تسهیل نموده است. بر این اساس شهروندان خارجی که با هدف سرمایه‌گذاری و کارآفرینی وارد این کشور شوند، می‌توانند پس از گذشت پنج سال درخواست اقامت دائم بدهند و شهروند لیتوانی گردند واز مزایای شهروندی برخوردار شوند. در قانون مهاجرت لیتوانی تصریح شده است که اولویت جذب مهاجر از کشورهای بلاروس، اوکراین، مولداوی و کشورهای منطقه قفقاز جنوبی است، با این حال شمار زیادی از شهروندان کشورهای آسیایی و افریقایی نیز به این کشور مهاجرت کرده‌اند. بر اساس آمار مرکز مهاجرت لیتوانی، از سال ۲۰۰۴ میلادی تا سال ۲۰۱۲ میلادی تعداد ۲۳۷ هزار نفر این کشور را ترک کرده‌اند و در مقابل بیش از ۶۶ هزار نفر موفق به دریافت اقامت در لیتوانیشده‌اند. فرهنگ ورزش بسکتبال از جایگاه بالایی کشور لیتوانی برخوردار است که نماد آن هم تیم ورزشی معروف لیتوانی در دوره کمونیستی به نام تیم ژالگیریس می باشد. کریستیان دون لایتیس نویسنده و ادیب معروف لیتوانیایی در قرن هفدهم میلادی بوده است و کتاب وی به نام سال (Metai) که در آن به موضوع چهار فصل سال و همچنین نحوه زندگی مردم مناطق روستایی را پرداخته است که یکی از متون ادبی مهم لیتوانی به شمار می‌رود. نمایندگان ادبیات سده بیستم میلادی لیتوانی یوزاس توماس-وایژگانتاس، آنتاناس ویه‌نولیس، برنارداس برازدژیونیس، ویتاوتاس ماچرنیس، و یوستیناس مارکین‌کویچیوس می باشند. از کارگردانان نام‌آور هنر تئاتر در لیتوانی نیز می‌توان به اوسکاراس کوروشونوواس اشاره نمود. موسیقی سنتی لیتوانی ریشه‌ای کهن دارد و به بازمانده‌های دوران پیش از مسیحیت و حتی کهن‌تر از آن بر میگردد. امروزه همسرایی به صورت گروه کر در لیتوانی از اهمیت زیادی برخوردار است. موزه هنر لیتوانی که در سال ۱۹۳۳ میلادی بنا نهاده شده است به عنوان بزرگترین موزه این کشور می باشد. از دیگر موزه‌های مهم لیتوانی می‌توان به موزه کهربای پالانگا نیز اشاره نمود. منبع:cisroad.com/countries/Lithuania/Total-Info/lang/Fa
