اطلاعات دارویی | کلراید آمونیوم (Ammonium chloride)

طبقه دارویی : نمک آمونیوم ( اسیدی کننده )

طبقه درمانی : اسیدی کننده ادرار ، خلط آور ، درمان آلکوز متابولیک

مکانیسم اثر دارو

با تبدیل یون آمونیوم به اوره در کبد (با دخالت یون های Cl,H ) باعث اسیدی شدن ادرار میشود .
در مصارف خوراکی موجب اسیدوز دیورز میشود . به عنوان خلط آور هم تجویز می گردد .
جذب خوراکی سریع دارد. در کبد متابولیزه میشود و از طریق ادرار و مدفوع دفع میگردد.

موارد استفاده / دوز دارویی / روش مصرف

اسیدی کردن ادرار برای دفع داروهای قلیایی و مبتلایان به سنگ های فسفاتی مجاری ادراری :
در بزرگسالان روزانه 4-2 خوراکی هر 6-4 ساعت در دوزهای منقسم .
در اطفال 75 خوارکی در 4 دوز منقسم .

خلط آور : در بزرگسالان 500-250 خوراکی هر 4-2 ساعت

آلکوز : بزرگسالان و اطفال : انفوزیون وریدی محلول 14/2 % با سرعت 3/1 -9/0 تجویز میشود .

موارد منع مصرف و احتیاط

اختلالات کبدی و کلیوی ، اسیدوز تنفسی اولیه
احتیاط : بارداری و شیردهی ، ادم با منشأ قلبی ، نارسایی قلبی ، اطفال

عوارض جانبی

گوارشی : بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ ، عطش ، تحریک مخاط معدی

عصبی : سردرد و خواب آلودگی ،تحریک پذیری ، هیپررفلکسی ، هجانات شدید ، کما

قلب و عروقی: برادیکاردی

متابولیک : هیپوکالمی ، هیپوناترمی ، هیپرکلرمی و هیپرگلیسمی

تدخل دارویی

با محلول های قلیایی سازگاری ندارد .مصرف همزمان با اسپیرنولاکتن و دیورتیک های نگهدارنده پتاسیم خطر اسیدوز سیستمیک را بالا می برد.

ملاحظات آزمایشگاهی
میزان آمونیاک خون و SGPT را افزایش و منیزیوم سرم و بیلی روبین ادرار را کاهش میدهد.

مصرف در دوران بارداری و شیردهی
در بارداری جزء گروه B است و در شیردهی مورد مطالعه قرار نگرفته است .

ملاحظات پرستاری

1. در طی درمان موارد زیر را چک کنید : ABG ، الکترولیت های سرم ، I&O، وضعیت تنفسی ، نبض و BP .

2. قندخون ادرار را مکرراً اندازه گیری کنید.

3. برای کاهش عوارض گوارشی ، میتوان دارو را پس از غذا تجویز کرد.

ارزیابی عملکرد دارو
واکنش مناسب درمانی عبارت است از اسیدی شدن ادرار و با رفع نشانه های آلکوز

آموزش به بیمار و خانواده

1. از مصرف همزمان دارو با لبنیات خودداری کنید .

2. از غذاهای سرشار از پتاسیم (موز ، شیر ، گوجه فرنگی ، خرمالو و ...) استفاده کنید .

3. مصرف بیش از 6 روز مجاز نیست.

آمونیوم هیدروکسید (Ammonium Hydroxide)



طبقه دارویی : مصارف شیمیایی

طبقه درمانی : ضد خارش و تحریک جلدی

مکانیسم اثر دارو
در مورد فارماکوکینیتیک و مکانیسم های اثر دارو اطلاعات جامعی در دسترس نیست .

موارد استفاده / دوز دارویی / روش مصرف

در بزرگسالان محلول موضعی رقیق در محل گزش و نیش ، موجب بهبود تحریک و سوزش میشود.

موارد منع مصرف و احتیاط
منع مصرف خاصی ندارد . فقط استنشاق بخار این ماده ممکن است خطرناک باشد.

عوارض جانبی

گوارشی : خوردن محلول غلیظ آن میتواند موجب تحریک مخاطی و درد گوارشی ، استفراغ ، سوختگی مری و معده ، ادم و التهاب مخاطی و شوک شود .

تنفسی : خوردن آن موجب سرفه ، ادم و التهاب مجاری تنفسی و پنومونی می شود .

چشمی : اشک ریزش ، ادم و التهاب ملتحمه ، تحریک چشم و سوزش آن .

مداخلات پرستاری

1. در صورت بروز حملات غش ، به پزشک اطلاع دهید .

2. ویال را با یک تکه گاز یا پنبه بین انگشتان بشکنید .

ارزیابی عملکرد دارو
واکنش مناسب درمانی به صورت رفع نشانه های تحریک جلدی ظاهر میشود .

آموزش به بیمار و خانواده

1. تحریک بینی ، تهوع ، استفراغ و سردرد شایع هستند .

2. در صورت تداوم استفاده ، ممکن است حملات غش و سردرد شدید رخ بدهد.

3. در صورت خوردن آن ، آب فراوان به بیمار بدهید و پوست آلوده را با آب بشویید .