نفس امارة و نفس لوامة

در قرآن سه حالت براي نفس گفته شده است.
1- نفس امّاره:
امّاره از اَمر است. امّاره يعني امر مي‌كند، تو را هُل مي‌دهد كه برو به سمت كار. وسوسه‌ات مي‌كند. همه ما هم داريم.
«وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسي‏ إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوء» (يوسف/53) كلمه‌ي «إِنَّ النَّفْسَ» هم خيلي تأكيد است. «إِنَّ النَّفْسَ»، «إِنَّ» يعني حتماً، «إِنَّ النَّفْسَ» يعني حتماً، «لَأَمَّارَةٌ»، «لَ» يعني حتماً.
«إِنَّ الْإِنْسانَ لَفي‏ خُسْرٍ» (عصر/2)،
«إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى‏» (علق/6)
«إِنَّ» يعني حتماً، «لَ» يعني حتماً،«اَمَّارَةٌ» يعني آمر است. «اَمّار» يعني خيلي امر مي‌كند. «اَمَّارَةٌ» تازه اين «ة» هم يك تأكيد ديگر است. خود «اَمّار» يعني امر كننده‌ي پي در پي.
«لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوء» يعني نفس هي آدم را وسوسه مي‌كند.
لذا قبل از وسوسه بايد بلند شد رفت.
اگر يك خانمي نامحرم با يك مردي نامحرم در يك خانه هستند، نماز در اين خانه گير دارد. چون شيطان گفته هرجا يك زن و مرد نامحرم باشد، سومي خودم هستم. «لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ ما رَحِمَ رَبِّي»‏.