حیوان اهلی | تهديد حيات وحش از سوي سگ های اهلی

​

بهترين دوست انسان احتمالاً دشمن سرسخت حيات وحش است. سگ هايي كه صاحبانشان آنها را آزاد مي گذارند با خشم و كينه خود حيات وحش را ويران مي كنند و زندگي گونه هاي ديگر جانوري را به مخاطره مي اندازند. اين سگ ها به شكار جانوران ديگر مي پردازند، با حملات پي در پي آنها را عاجز و خسته مي كنند و بيماري هايشان را به آنها منتقل مي كنند.
مدتي است كه اثرات سوء حضور گونه هاي غيربومي بر اكوسيستم طبيعي مناطق مختلف مشخص شده است. اما معمولاً نسبت به سگ ها چنين ديدي وجود ندارد.
سگ ها در همان جاهايي يافت مي شوند كه انسان ها هستند. انسان ها غالباً سگ ها را دوست و همراه خود مي دانند بنابراين تمايل دارند از اثرات سوء آنها بر حيات وحش چشم پوشي كنند.
اين درحالي است كه براي نشان دادن تأثيرات منفي سگ ها بر حيات وحش به نمونه هاي زيادي مي توان اشاره كرد. از جمله اين كه حضور سگ ها در مناطقي به كاهش ميزان جمعيت آهوها مي انجامد. يا در بعضي مناطق گونه هاي حيات وحش وقتي مي بينند سگي همراه انسان راه مي رود، به انسان نزديك نمي شوند.
همچنين سگ هاي شكاري احشام را تعقيب و شكار مي كنند و به جمعيت پستانداران كوچك مانند خرگوش ها تلفات زيادي وارد مي كنند. آنها همچنين به مثابه حامل بيماري هاري ميان انسان ها و جانوران ديگر عمل مي كنند. در رابطه با شيوع بيماري ميان موش خرماهاي پاسياه و مرگ و مير آنها در منطقه ديگري از آمريكا در دهه 60 شمسي سگ هاي ولگرد مقصر دانسته شدند.
چندي پيش یک محقق با بررسي سه گونه جانوري درحال انقراض آسياي مركزي به نقش سگ ها در بروز وضعيت نامناسب آنها پي برد. گوسفند وحشي، غزال و بزكوهي سه گونه در حال انقراض آسياي مركزي هستند و اين دانشمند متوجه شد كه سگ هايي كه آزادانه مي گردند عامل نرخ زياد مرگ و مير و ايجاد جراحت در ميان آنها هستند.
به اين ترتيب سگ ها كه شمارشان در سراسر جهان 500 ميليون قلاده تخمين زده مي شود نسبت به گرگ ها و ساير شكارچيان بالاي زنجيره غذايي زيان بيشتري به حيات وحش و احشام وارد مي كنند.
همچنين با روش تست ژنتيكي مشخص شده كه برخلاف تصور، سگ ها مسئول كشتن احشام در منطقه كوهستاني باسك هستند نه گرگ ها. منطقه باسك مابين اسپانيا و فرانسه واقع است. سگ هاي ولگرد عامل كشتار گوسفندان اهلي در كوه هاي پيرينه، در اواسط دهه 1990 نيز بوده اند.
وضعيت احتمالاً در حال حاضر بدتر هم شده است.
در برخي كشورها با وجود اين كه قوانين اجازه مجازات صاحبان سگ هايي كه گونه هاي حيات وحش را شكار مي كنند را مي دهد اما واقعيت اين است كه ناقضان اين قوانين به ندرت مجازات مي شوند چراكه نهادهاي هاي اجرايي دستشان كوتاه است.
طبيعي است كه اين يافته ها خوشايند صاحبان سگ ها نيست. اما شايد با بهره گيري از برنامه هاي مختلف از آموزش سگ ها گرفته تا واكسيناسيون بتوان از تأثيرات سوء سگ ها بر طبيعت كاست.
برخي افراد از اين كه سگشان با غضب گلوي پرنده اي را مي گيرد خوشحال مي شود. درحالی که محققان می گویند بهتر است انسان ها در اين مواقع به جاي پافشاري روي عقايد اشتباهشان آنها را تغيير دهند.