اینجا "قلب" است .. قلبی که با هر تپش محبت علی ابن موسی الرضا علیه السلام را تکرار می کند و به نگاه ضامن آهو امیدوار است .. مکان و زمان برای شروعی دوباره مهیّاست و این دستی که بی اختیار به سلامی بر سینه می رسد و چشمانی که بسته می شوند و خود را در حریم حرم حس می کنند : سلام ِ ناقابل ما شرمسار است از بیان ، سلام خدا بر شما خورشیـــد خورشیدها صلی الله علیکـــ یا ثامن الحجج
