بعد از آن که از منظره ای عکسی گرفته می شود یعنی تصویری از آن روی فیلم عکاسی ضبط می شود باید با مکانیزم هایی آن را آشکارسازی کرده و به صفحه حساس عکاسی منتقل کرد تا اینکه به طور طبیعی قابل روئیت باشد. ; ">جواب امولسیون عکاسی به نور معمولا به صورتی بیان می شود که در آن منحنی تغییرات چگالی d برحسب Log۱۰۱/T تعریف می شود. که در آن T تراگسیلمندی امولسیون سیاه شده یعنی نسبت شدت عبوری به شدت تابشی است. با جاروب کردن صفحه عکاسی توسط چگالی سنج میکروسکوپی ، T اندازه گیری می شود. با رسم d برحسب لگاریتم زمانی نوردهی T در Eی ثابت، منحنی کم و بیش مشابه به دست می آید. اگر d تابعی از حاصلضرب ET می بود. دو منحنی مزبور دقیقا شکل یکسانی می داشتند. اما به خاطر طبیعت فرآیندهای چند مرحله ای سیاه شدن یک دانه منفرد معمولا قانون دو جانبه بین افروزش و زمان نوردهی به طور کامل برقرار نمی شود. با دو برابر کردن افروزش هم زمان با نصف کردن زمان نوردهی سیاه شدگی یکسانی در صفحه حاصل نمی شود. این نکته غالبا با در نظر گرفتن d به عنوان تابعی از qET بیان می شود، که درآن q، ضریب شوارچیلد کمی کوچکتر از یک است.
