1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

چه سوره هايي پيامبرراپيركرد؟؟

شروع موضوع توسط + فاطمه + ‏9/6/14 در انجمن ادیان الهی

  1. کاربر ویژه

    تاریخ عضویت:
    ‏5/6/12
    ارسال ها:
    6,441
    تشکر شده:
    8,402
    امتیاز دستاورد:
    113
    حرفه:
    حب اهل بیت اگه لایق بدونن
    چه سوره هايي پيامبرراپيركرد؟؟





    پاسخ: پيغمبر(صلى الله عليه وآله) فرمود كه سوره هود مرا پير كرد.


    در تحليل اين سخن آرا و نظرهاى گوناگونى مطرح شده كه برخى عبارتند از:
    1. حكيم سبزوارى معتقد است كه ويژگى سوره هود اين است كه خداوند در آن، دستور به استقامت و پايدارى، به رهبر و امت اسلامى داده است؛



    «فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ»؛هود (11)، آيه 112.
    «تو و همراهانت، پايدار باشيد». رسول حق، بايد به گونه‏اى زندگى كند كه تا پايان راه، انسان‏هاى پايدار، او را همراهى كنند و اين، بسيار دشوار است؛ هم استقامت شخصى دشوار است و هم استقامت امت.



    2. به باور علامه طباطبايى، آن چه جامع بين سوره هود و سوره واقعه و پير كننده است، قيامت است؛ چون مسئله قيامت، در اين دو سوره مطرح است و شاهد قرآنى استاد علامه اين است كه قرآن كريم درباره آن روز مى‏گويد:



    كودك را پير مى‏كند؛ «يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً»؛مزمل (73)، آيه 17.



    عذاب آن روز و شدت و طولانى بودن آن، سبب‏پير شدن است و مسئله قيامت، به وضوح در پايان سوره هود آمده است؛ «يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ. فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ. خالِدِينَ فِيها...»؛هود (11)، آيه 105 - 108.


    3. نويسنده كتاب فتوحات نيز بر اين نظر است كه آن چه رسول اللَّه(صلى الله عليه وآله) را پير كرد، همان فرمان «دور باش» خداى سبحان است. خداوند درباره بسيارى از اقوام در سوره هود، دورباد مى‏گويد؛ مانند دور باد قوم ثمود؛ دور باد قوم مدين؛ «أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ»؛هود (11)، آيه 95.
    خبر تلخ دور باد، انسان را پير مى‏كند؛ زيرا مى‏ترسد كه شايد دستور دورباش از ساحت قدس الهى، به قوم وى برسد كه البته اين بى‏ارتباط با مسئله قيامت نيست. با در نظر گرفتن آيه «فَاَيْنَما تُولَّوا فَثمَّ وَجه اللَّه »بقره (2)، آيه 115. و آيه «هُو مَعَكم اَيْنَما كُنتم»،حديد (57)، آيه



    4 . بايد دورى از خداوند، به دورى از رحمت خاص او معنا شود و گرنه مجموعه قهر و مهر الهى و جامع جلال و جمال حق، همه جا هست.


    ر.ك: جوادى آملى، تفسير موضوعى قرآن، ج 6، ص 300.
    porsemani.ir
     
    2 نفر از این پست تشکر کرده اند.