باشد پرنده! كوچ بكن سمت خانه ات هر چند سخت مي گذرد با بهانه ات آن جا اميدوارم از آواز پر شوي موسيقي و غزل بشود آب و دانه ات خوش بگذرد طراوت ييلاق و بشكفد در برفگير چشم اهالي جوانه ات پاييز، سهم حنجره ي من، تو سعي كن سرشار از بهار بماند ترانه ات من يك مترسكم كه به دوشم ... خدا كند، خوشبختي هما بنشيند به شانه ات من مي روم صدا شوم و زندگي كنم در بيت بيت هر غزل عاشقانه ات
