معاویه در جنگ صـفین دید یک نـفر در مقابل لشگر خود , به تنهایی و با شهامتی بالا می جنگـد , از عَمرِوعاص پـرسید : این جنگجوی دلیر و شجاع کیست که اینگونه مـی جنـگد ؟ عمروعاص گفت : یا "عبد الله ابن عباس" است یا "علـی بن ابـی طـالب" . معاویه گفت : چطور می شود او را تشخیص داد ؟ عَمرو گفت : گرچه "ابن عباس" مرد شجاعی است , ولـی نمی تواند در برابر سپاهی مقاومت کند , لذا اگر از مقابله با سپاه روی گرداند , ابن عباس است , امـا اگر ثابت قدم ماند و همچنین دلیرانه جنگید , پس علـی بن ابـی طـالب است , زیرا اگر تمام اعراب رو در روی او صف بکشند , او پشت به آنـان نـخواهد داد . آنگاه معاویه به جهت آزمایش او , فرمان حمله همه جانبه سپاه خود را صادر نمـود , اما با کمال تعجب ، دلیری و شجاعت بی همتای او را دید , که همچون کـوهی استوار مانده است و یکایک سپاهیان او را به هـلاکت می رساند . آنگـاه معاویه که به ایـن طریق حضرت را شناسایی کرد ، از بیم متلاشی شدن سربـازان , بی درنگ فرمان عقب نشینی سپاهیانش را صـادر نمـود . (منبع:امالی شیخ صدوق)