توحيد، رشته و ريسمانى است كه همه مسلمانان، بلكه پيروان اديان آسمانى ديگر به آن چنگ مى زنند و باور دارند. توحيد، رشته و ريسمانى است كه همه مسلمانان، بلكه پيروان اديان آسمانى ديگر به آن چنگ مى زنند و باور دارند. توحيد ذاتى دو معنى دارد: اول: اين كه خدا يكى است و مانند و شبيه و همتا و جايگزين ندارد. دوم: اين كه ذات خدا بسيط است(جزء ندارد) و در آن كثرت و تركيب نيست. آيه «وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ» )(1) اشاره به معناى اول است و آيه «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» (2) اشاره به معناى دوم.
