بیوگرافی گروه مگادث/Megadeth [TABLE="class: infobox vcard, width: 23"] [TR] [TH="colspan: 2, align: center"] [/TH] [/TR] [TR] [TD="colspan: 2, align: center"] مگادث، فستیوال سانیسفر سال ۲۰۱۰. از چپ به راست: دیوید الفسن، دیو ماستین، کریس برادریک، شان دراور [/TD] [/TR] [TR] [TH="colspan: 2, align: center"]اطلاعات هنرمند[/TH] [/TR] [TR] [TH]اهل کشور[/TH] [TD] ایالات متحده آمریکا، لسآنجلس[/TD] [/TR] [TR] [TH]سبکها[/TH] [TD]هوی متال، ترش متال، اسپید متال[/TD] [/TR] [TR] [TH]مدت کار[/TH] [TD]۱۹۸۳-۲۰۰۲ ۲۰۰۴-تاکنون[/TD] [/TR] [TR] [TH]ناشر(ها)[/TH] [TD]کمبت، کپیتال رکوردز، سنکچری، رودرانر رکوردز، تریدکرفت[/TD] [/TR] [TR] [TH]نقشهای مرتبط[/TH] [TD]متالیکا، اسلیر، انترکس[/TD] [/TR] [TR] [TH]وبگاه[/TH] [TD]megadeth.com[/TD] [/TR] [TR] [TH="colspan: 2, align: center"]اعضا[/TH] [/TR] [TR] [TD="colspan: 2, align: center"]دیو ماستین دیوید الفسن شان دراور کریس برادریک[/TD] [/TR] [/TABLE] مگادث (به انگلیسی: Megadeth)، گروهِ چهار نفرهٔ ترش متالِ آمریکایی، در سال ۱۹۸۳ توسط دیو ماستین (گیتار الکتریک و آواز)، زمانیکه او از گروه متالیکا خارج شد شکل گرفت. اگرچه مگادث در آغاز اصول کاری متالیکا را دنبال میکرد، اما آنها توانستند با تکیه بر افزایش مهارتهای نوازندگی، کاهش تأثیرات پراگرسیو راک، سرعت بخشیدن به ریتم آهنگ و استفاده بیشتر از شعرهای سیاسی، خود را از دیگر گروههای این سبک مجزا کنند. بدین صورت مگادث در اواسط و اواخر دهه ۸۰ میلادی به یکی از گروههای پیشرو سبک ترش متال تبدیل شد. تمام آلبومهایی که توسط این گروه منتشر شده، دستکم صدهزار نسخه فروش کردهاست.[SUP]∗[/SUP] گروه در سال ۲۰۰۲ به مدت دو سال فعالیتی نداشت، اما از سال ۲۰۰۴ دوباره کار خود را شروع کرد. تا به امروز مگادث ۱۴ آلبوم استودیویی منتشر کرده و آخرین آلبوم استودیویی آنها با نام Super Collider در سال ۲۰۱۳ روانهٔ بازار شدهاست. مگادث توانسته بیش از ۳۰ میلیون از آلبومش را در دنیا به فروش برساند. [h=2]درباره[/h] دیو ماستین خواننده و گیتار گروه در آلبوم صلح خوب میفروشه ولی کیه که بخره؟ شخصیت سیاسی خود را به مردم و طرفداران خود نشان داده است که آن را تا آخرین آلبومهای خود نشان داده است از جمله آهنگهایی که به جنگ و اسرائیل و... ربط دارند میتوان به Peace sells و Holy Wars و Symphony Of Destruction است. شخصیت ویک راتتل هد که سنبل مگادث است که عکس آن در تمام کاورهای آلبومهای مگادث وجود دارد نشان دهنده شخصی سیاسی است که نه میشنود نه میبیند و نه میتواند حرفی گوید است که نوعی آزادی نداشتن بیان است. از آهنگهای سیاسی دیگر میتوان به Truth Be Told اشاره کرد که قسمت اول آهنگ در باره هابیل و قابیل است و در اواخر آهنگ به هیتلر - بن لادن - صدام حسین اشاره میکند. [h=2]افتخارات[/h] مگادث ۹ بار در جشنواره گرمی نامزد بهترین اجرا شده است که تنها ۲ بار در آن جا حاضر شده است. چهارمین آلبوم مگادث به نام (باشد که به آرامی زنگ بزنید) یکی از بهترین آلبومهای سبک ترش متال یاد میشود که ریفهای سرعتی و سولوهای مارتی فریدمن از ویژگیهای آن است. پنجمین آلبوم مگادث به نام (شمارش هعکوس تا انقراض) یکی از پر فروش ترین آلبوم مگادث است.[SUP][نیازمند منبع][/SUP] [h=2]اعضا[/h] در طی چندین سال فعالیت مگادث، اعضا گروه تغییرات بسیاری کردهاست و بیش از ۲۰ هنرمند در این گروه مشارکت داشتهاند. به جز دیو ماستین رهبر مگادث، میتوان به دیوید الفسن (گیتار بیس) به عنوان یکی دیگر از اعضا اصلی گروه اشاره کرد، هرچند که در سال ۲۰۰۲ به دلیل اختلاف با ماستین از گروه جدا شد. اما در فوریه ۲۰۱۰ دیو ماستین در طی مصاحبهای خبر از بازگشت مجدد دیوید الفسن به گروه را داد. [h=3]فعلی[/h] دیو ماستین: خواننده اصلی، گیتار (۱۹۸۳–۲۰۰۲، ۲۰۰۴ تاکنون) دیوید الفسن: بیس، همخوان (۱۹۸۳–۲۰۰۲، ۲۰۱۰ تاکنون) شان دراور: درام، پرکاشن (۲۰۰۴ تاکنون) کریس برادریک: گیتار، همخوان (۲۰۰۸ تاکنون) [h=3]قبلی[/h] [h=4]گیتار الکتریک[/h] گرگ هندویدت: (۱۹۸۳-۱۹۸۴) کریس پالند: (۱۹۸۴-۱۹۸۷ و در آلبوم «The System Has Failed» در سال ۲۰۰۴) مایک البرت: (۱۹۸۵) جی رینالدز: (۱۹۸۷) جف یانگ: (۱۹۸۷-۱۹۸۹) مارتی فریدمن: (۱۹۹۰-۱۹۹۹) ال پیترلی: (۲۰۰۰-۲۰۰۲) گلن دراور: (۲۰۰۴-۲۰۰۸) [h=4]گیتار باس[/h] مت کیسلشتان: (۱۹۸۳) دِیو الفسن: (۱۹۸۳ تا ۲۰۰۲ - ۲۰۱۰ تاکنون) جیمز مکدانو: (۲۰۰۴-۲۰۰۶) جیمز لومنزو: (۲۰۰۶-۲۰۱۰) [h=4]درامز[/h] ریچارد گیراد: (۱۹۸۳) دیجون کروثرس: (۱۹۸۳-۱۹۸۴) لی راش: (۱۹۸۴) گر سموئلسن: (۱۹۸۴-۱۹۸۷) چاک بلر: (۱۹۸۷-۱۹۸۸) نیک منزا: (۱۹۸۹-۱۹۹۸، در سال ۲۰۰۴ به مدت کوتاهی بازگشت اما در اجرا یا ضبط هیچ آهنگی شرکت نداشت.) جیمی دگروسو: (۱۹۹۸-۲۰۰۲) منبع: ویکیپدیا
