بیوگرافی گروه نیروانا/nirvana [TABLE="class: infobox vcard, width: 23"] [TR] [TH="colspan: 2, align: center"]نیروانا [/TH] [/TR] [TR] [TD="colspan: 2, align: center"] گروه نیروانا در حال اجرا برای جوایز موزیک ویدئوی امتیوی در سال ۱۹۹۲ [/TD] [/TR] [TR] [TH="colspan: 2, align: center"]اطلاعات هنرمند[/TH] [/TR] [TR] [TH]اهل کشور[/TH] [TD]واشینگتن، آمریکا[/TD] [/TR] [TR] [TH]سبکها[/TH] [TD]آلترنیتیو راک گرانج ایندی راک[/TD] [/TR] [TR] [TH]مدت کار[/TH] [TD]۱۹۸۷ - ۱۹۹۴[/TD] [/TR] [TR] [TH]نقشهای مرتبط[/TH] [TD]فو فایترز[/TD] [/TR] [TR] [TH="colspan: 2, align: center"]اعضا[/TH] [/TR] [TR] [TD="colspan: 2, align: center"]کِرت کوبین کریست ناواسلیک دِیو گرول[/TD] [/TR] [/TABLE] نیروانا (به انگلیسی: Nirvana) یک گروه راک آمریکایی بود که در سال ۱۹۸۷ در شهر ابردین ایالت واشینگتن تشکیل شد و در سال ۱۹۹۴ با خودکشی رهبر گروه یعنی کِرت کوبین به کار خود خاتمه داد. سبک موسیقی نیروانا که با نام گرانج شناخته میشود، ترکیبی از هیجان و آشوب پانک راک با اشعاری برآمده از نگرانی و دلتنگی بود. این گروه ناخواسته باعث شد سبکهای پانک، پُستپانک و ایندی راک در آمریکا بیش از پیش به جریان بیافتند، به قدری که پس از نیروانا گروه های بسیاری تحت تاثیر سبک موزیک آن ها قرار گرفتند و در دهه 90 میلادی پانک راک و به اصطلاح زندگی به سبک پانک راکی، در بین جوانان آمریکایی زیاد به چشم می خورد به اندازه ای که نیروانا تبدیل به یکی از تاثیر گذار ترین گروه های هم نسل خود شد. از زمان انتشار اولین آلبوم گروه در سال ۱۹۸۹ تا انتشار آخرین تکآهنگ گروه در سال ۲۰۰۲، آثار آنها بیش از ۵۰ میلیون نسخه در تمام دنیا فروش داشتهاست. مهمترین دلیل فروش میلیونی نیروانا، تواناییاش در آفریدن موسیقیای بود که در عین تندی، بسیار ملودیک و دلپذیر باشد. اما از آنجا که گروه به سُلوک ایندی پایبند بود، شهرت و فروش هنگفت ناراضیشان میکرد و علیه آن میجنگیدند. این نبرد تا جایی پیش رفت که نیروانا به بزرگترین ضدراک تاریخ مبدل شد. [h=2]اعضا[/h] [h=3]اعضای دائمی[/h] کرت کوبین: آواز و گیتار (۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴) کریست ناواسلیک: گیتار باس (۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴) دیو گرول: درام (۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴) [h=3]اعضای مهمان[/h] آرون بارکهارد: درام (۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸) دیل کراور: درام (۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰) دیو فاستر: درام (۱۹۸۸) چد چنینگ: درام (۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹) جیسن اورمن: گیتار (۱۹۸۹) دن پیترز: درام (۱۹۹۰) پت اسمیر: گیتار (۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴) [h=2]آلبومها[/h] [TABLE] [TR] [TH]طرح جلد[/TH] [TH]تاریخ انتشار[/TH] [TH]عنوان[/TH] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [TD]ژوئن ۱۹۸۹[/TD] [TD]بلیچ[/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [TD]۲۴ سپتامبر ۱۹۹۱[/TD] [TD]مهم نیست[/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [TD]دسامبر ۱۹۹۲[/TD] [TD]زنا[/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [TD]۲۱ سپتامبر ۱۹۹۳[/TD] [TD]در رَحِم[/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [TD]۱ نوامبر ۱۹۹۴[/TD] [TD]آنپلاگد امتیوی در نیویورک-لایو[/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [TD]۱ اکتبر ۱۹۹۶[/TD] [TD]از کنارههای گلآلود ویشکا-لایو [/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD]۳ نوامبر ۲۰۰۹[/TD] [TD]زنده در ریدینگ-لایو [/TD] [/TR] [/TABLE] [h=2]جوایز[/h] ۱۹۹۴ - برندهٔ جایزهٔ بهترین ویدئوی آلترنتیو سال از جوایز موسیقی امتیوی برای آهنگ «جعبه قلبی شکل» ۱۹۹۵ - برنده جایزه بهترین اجرای آلترنیتیو از جوایز موسیقی گرمی برای آلبوم آنپلاگد امتیوی در نیویورک منبع: ویکیپدیا
