با پرسپکتیو به عکس عمق ببخشید عکس دو بعد بیشتر ندارد. پس چطور میتوان عکسهایی گرفت که عمق را نشان دهند؟ چون عکس همیشه دوبعدی بوده و خواهد بود، ما باید از وسیله و روشهایی استفاده کنیم که به آن عمق و بُعد ببخشد. وقتی صحبت از پرسپکتیو به میان میآید منظور تصویری است که پیش زمینه، میان زمینه و پس زمینه دارد. سه مکانی که در سطح عکس کاملا مشخص هستند. این بخشها همیشه در عکس ثابت هستند البته زمانی وجود دارند که از آنها در عکس استفاده کنید. پرسپکتیو زمانی است که شما یک بخش از عکس را در قسمتی از زمینه سوژه اصلی قرار دهید و از دو بخش دیگر به عنوان کمک کننده به بیشتر دیده شدن سوژه اصلی بهره بگیرید. با این ترفند باید نگاه بیننده را از یک نقطه به نقطه بعدی - گاهی در یک ردیف و خط و گاهی در اطراف سوژه – بکشانید. وقتی از خطوط عکاسی میکنید به خاطر داشته باشیدخطهای موازی باید موازی باقی بمانند یا با نقاط همگرا محو شوند. این کار باعث میشود تا نگاه بیننده به صورت خطی از موضوعی که در جلوی عکس قرار دارد تا به پشت و پس زمینه عکس هدایت شود. خطوط هدایت کننده خطوطی در عکس هستند که مسیر یا خطی را مشخص میکنند، همانند ردیفی از درختان یا دستی که به موضوعی اشاره میکند. ما همچنین گرایش به تعقیب کردن نگاه سوژه داریم تا ببینیم سوژه به کجا نگاه میکند. این روش نیز نوعی خط هدایت کننده به شمار میرود.
