به دنبال بارش باران، چندین رایحه مختلف در فضا پخش میشود که برای ما خوشایند و مطبوع هستند. یکی از این رایحه ها «پتری کور» نام دارد که به دنبال بارش باران و پس از یک دوره خشکی در هوا منتشر میشود. آیا تا به حال با خود فکر کرده اید که چرا بوی طراوت و رایحه دل انگیز باران، انسان را شاد و سرمست میکند و چه عاملی باعث میشود که باران بوی خوشایندی داشته باشد؟ واژه «پتری کور» در سال 1964 میلادی توسط دو دانشمند استرالیایی که بر روی رایحه هوای مرطوب تحقیق میکردند، ابداع شد. این رایحه در حقیقت از یک جفت واکنش شیمیایی نشأت میگیرد. در واکنش نخست، برخی از گیاهان در دوره خشکی هوا اقدام به ذخیره روغنهای خاصی می کنند که در هنگام بارش باران این روغنها در هوا آزاد میشوند. دومین واکنشی که منجر به شکل گیری پتری کور میشود، هنگامی رخ میدهد که مواد شیمیایی تولید شده توسط باکتری «آکتینوومیسیت» که یک باکتری خاک زی است، آزاد میشوند. این ترکیبات معطر و بو دار پس از برخورد قطرات باران به زمین، رایحه پتری کور را منتشر میکنند. رایحه دیگری که در هنگام بارش باران به مشام میرسد با «اوزون» ارتباط دارد. در هنگام رگبار، رعد و برق در واقع مولکولهای اکسیژن و نیتروژن را از هم شکافته و این مولکولها پس از ترکیب دوباره به شکل مولکولهای اکسید نیتریک درمی آیند و این ترکیب ضمن انجام واکنش با سایر مواد شیمیایی در جو، بویی شبیه به بوی ملایم کلر ایجاد میکند. در نتیجه وقتی فردی میگوید بوی آمدن باران را حس میکند این بدین معناست که بادهای حاصل از بارانهای نزدیک، اوزون ابرها را همراه با خود به مشام آن فرد میرسانند.
