استدلال شیعه بر امامت به آیه شریفه «اَلْیومَ اَکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ…» چگونه است؟

خداوند در این آیه می‎فرماید: «اَلْیومَ اَکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ و اَتمَممْتُ عَلَیکُم نِعمَتی وَ رضیتُ لَکُم الْاِسلامَ دیناً» مائده/۳ [امروز دین را به حد کمال رساندم و نعمت را به حد آخر تمام کردم، امروز است که دیگر اسلام را برای شما به عنوان یک دین پسندیدم] نشان می دهد که در آن روز جریانی رخ داده که آنقدر با اهمیت است که آن را مکمل دین و متمم نعمت خدا بر بشر شمرده است و با بودن آن، اسلام، اسلام است و خدا این اسلام را همان می بیند که می خواسته و با نبودن آن، اسلام، اسلام نیست. شیعه به لحن این آیه ـ که تا این درجه برای این موضوع اهمیت قائل است ـ استدلال می کند و می گوید آن موضوعی که بتواند نامش مکمل دین و متمم نعمت و آن چیزی باشد که با نبودنش اسلام، اسلام نیست، چه بوده است؟ می گوید ما می توانیم موضوعی را نشان بدهیم که در آن درجه از اهمیت باشد ولی شما نمی توانید. بعلاوه، روایاتی هست که تأئید می کند این آیه هم در همین موضوع وارد شده است.