حدیث فضیلت روز عرفه امیر مؤمنان علی(ع) درباره راز وقوف در عرفات فرمود: «عرفات، خارج از مرز حرم است و مهمان خدا باید بیرون دروازه، آنقدرتضرع کند تا لایق ورود به حرم شود».[1] امام سجاد(ع) در حدیثی فرمود: عصر روز عرفه و ظهر روز دهم که حاجیان در منا حضور دارند، خدای سبحان به فرشتگان مباهات میکند و میفرماید: «اینان بندگان من هستند که از راههای دور و نزدیک با مشکلات بسیار به اینجا آمده و بسیاری از لذتها را بر خود حرام کرده و بر شنهای بیابانهای عرفات و منا خوابیدهاند و اینگونه با چهرههای غبارآلود، در پیشگاه من اظهار ناتوانی و خواری میکنند. اینک به شما اجازه دادم تا آنان را ببینید. آنگاه فرشتگان حق به اذن خداوند بر دلها و اسرار نهان آنها آگاه میشوند.[2 از امام صادق(ع) سؤال شد: عرفات را چرا عرفات نامیدهاند؟ حضرت فرمود: «جبرئیل، حضرت ابراهیم را روز عرفه به این مکان آورد، چون ظهر فرا رسید، جبرئیل گفت: ای ابراهیم! به گناه خود اعتراف کن و مناسکت را بیاموز! چون جبرئیل گفت اعتراف کن! این سرزمین عرفات نامیده شد».[3] پیامبر اکرم(ص) میفرماید: «خداوند در هیچ روزی به اندازه روز عرفه، بندگان خود را از آتش جهنم آزاد نمیکند».[4] «در میان گناهان، گناهانی است که جز در عرفات بخشیده نمیشود».[5] «هنگامی که مردم در عرفات وقوف میکنند و حاجتهای خود را با گریه و زاری درخواست میکنند، خداوند نزد فرشتگان به این مردم افتخار میکند و به فرشتگان خطاب میکند: آیا نمیبینید که بندگان من از راههای دور و غبارآلود بهسوی من آمدهاند و مالشان را در راه من خرج کردهاند و بدنها را خسته کردهاند؟ به عزت و جلالم سوگند! گناهکارانشان را به نیکوکارانشان میبخشم و آنها را از گناه پاک میکنم، مانند روزی که از مادر متولد شدهاند».[6] «آنگاه که در عرفات وقوف کنى، چنانچه گناهانت به تعداد شنهای شنزار یا ستارگان آسمان یا قطرههای باران باشد، خداوند آنها را خواهد بخشید».[7] نقل است از رسول خدا(ص) پرسیدند: چه کسی از اهل عرفات، گناهش از همه بزرگتر است؟ حضرت فرمود: «کسی که عرفات را درک کرده باشد و گمان کند خداوند او را نیامرزیده است».[8] امام سجاد(ع) در روز عرفه صدای نیازمندی را شنید که گدایی میکرد. به او فرمود: «وای بر تو! آیا در مثل چنین روزی از غیر خدا درخواست میکنى، درحالیکه در این روز برای بچههایی که در شکم مادران هستند، امید سعادت و خوشبختی میرود».[9] امام باقر(ع) فرمود: «هیچکس (چه نیکوکار و چه بدکار) در عرفات وقوف نمیکند، مگر اینکه خداوند دعایش را مستجاب میکند».[10] پی نوشت ها: [1]. اصول کافى، ج 4، ص 224. [2]. همان، ج 96، ص 259. [3]. همان، ج 74، ص 402. [4]. جبل الرحمة، جدای از کوههای اطراف خود، در سرزمین عرفات قرار دارد. رسول اکرم(ص) برتخته سنگی از این کوه ایستاد و خطبه معروف عرفات را ایراد کرد. همچنین، سالار شهیدان امام حسین(ع) دعای بلند روز عرفه را در دامنه این کوه خواند. [5]. نک: مفاتیح الجنان، اعمال روز عرفه. [6]. آیتالله جوادی آملى، صهبای حج، ص 415. [7]. کافى، ج 4، ص 316؛ علل الشرایع، ج 2، ص 436. [8]. سنن الکبرى، ج 5، ص 192. [9]. جعفریات، ج 114، ص 415. [10]. تنبیه الغافلین، ص 489. منبع:tebyan-zn.ir
روز عَرَفَه، ۹ ذیالحجه، از روزهای پرفضیلت سال که روایات بسیاری آنرا به عنوان روزی ویژه برای بخشایش گناهان و استجابت دعا معرفی کردهاند. روز عرفه، یک روز پیش از عید قربان است. در منابع روایی اعمالی برای آن برشمردهاند که با فضیلتترین آنها دعا و استغفار است. خواندن زیارت امام حسین(ع) و خواندن دعای عرفه نیز در این روز بسیار سفارش شده است. بنابر فقه شیعه، حجگزاران باید از ظهر تا غروب شرعی این روز را در عرفات وقوف کنند.
عید است قبل از عید عید استغفارو دعا عید مناجات با خدا "عرفه" "عرفه" روز نیایش بوده وهست از ازل از زمان آدم که اسغفار کرد دعا خواند اجابت شد از زمان پدر اسماعیل ابراهیم خلیل الله دعا خواند و خواند اجابت شد عید است عید دعا عید مناجات با خدا عید بود برای نبی دعاکرد،ستایش گفت از برای گناه نکرده خود استغفار،استغفار و خدای عظیم اجابت فرمود جواب داد همه را عید است امروز برای من برای شما برای ما همه انسانها هرکجا باشیم و خدا با ماست در مکه،کنار خانه خدا یا هستیم کرب و بلا یا که نه فقط روی این زمین می خواهیم خلوت کنیم با خدا فقط مهم دست دعاست که دراز شده به سوی خدا همه جا همه جا خدا هست می بیند،می شنود عرفه را استغفار،دعا،مناجات را ومی پذیرد استغفار،دعا ومناجات را ... خدایا اجابت فرما در این روز هم دعا هم مناجات را و بپذیراشکها و روزه ها را وبگذر از گناه ما چه بزرگ و چه کوچک را آمین یا رب العالمین
