شهادت از نگاه قرآن و اهل بیت (علیهم السلام )

خبرگزاری ایسکانیوز: شهادت، اوج تعالی انسان است؛ در فرهنگ اسلام و بخصوص تشیع، ارزشمندترین و گرانبهاترین حرکت، شهادت است.شهیدان، مقاومت و پویایی جامعه را تضمین می‏نمایند و به جامعه ظرفیت روحی می‏بخشند و ضعف و سستی را از بین می‏برند؛ آنان با نثار جان خود، درخت اسلام را آبیاری کرده و فساد را ریشه کن می‏کنند.
اگر خون شهیدان نبود که شجره طیبه رسالت را سیراب نماید اثری از اسلام و مکتب توحید بخش الهی نبود.
تاریخ شهادت، تاریخ عقیده و جهاد و تمسّک به اصول و مبانی اعتقادی است.
اگر شهادت در کربلا و نهضت خونین عاشورا نمی‏بود، این اخلاص و دوستی که میلیونها انسان از صمیم قلب نسبت به اهل بیت پیغمبر پیدا کرده‏اند بوجود نمی‏آمد.
شهیدان جان‌های خود را فدا کردند، جان بر کف نهادند، اما دینشان را از دست ندادند، تنها هدف آنها، اطاعت از ندای حق و احیای دین الهی بود.
در اسلام و لسان قرآن و اهل بیت معصومین(ع)، شهادت گزینش مرگ سرخ متکی بر شناخت و آگاهی بر مبنای آزادی و اختیار در مبارزه علیه موانع تکامل و انحرافات فکری است که مجاهد با منطق و شعور و بیداری انتخاب می‏کند و روحیات یک ملت و تاریخ را تضمین می‏نماید.
شهادت مکتب سازنده‏ای است که شگرف‌ترین اثرات و خلل ناپذیرترین واکنش‏های نسل‏های بهم پیچیده تاریخ را داراست.
در حقیقت، شهادت خون دوباره‏ای است که به کالبد نیمه جان جامعه وارد می‏گردد، خون این عنصر خلیفه اللهی در نظام اجتماعی به عنوان گویاترین و مؤثرترین عامل تبلیغ صدق و صفا، حق و حقیقت آگاهی و سازندگی خواهد بود.
در قرآن کریم آیاتی در باب شهادت وجد دارد که به برخی از آنها اشاره می کنیم.
شهادت شهید، جلوه شهودابدى اوست: «اِنَّ اللّهَ عَلى کُلِّ شَىء شَهید» (حج: 17) ؛ و اینکه«... بَلْ اَحیاءٌ عِنْدَرَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» (آل عمران: 169); چرا که مقام الوهیّت،مشهدشیرینى ذات اَبدى الهى است.
بر خورداری از رحمت الهی و اخذ جایگاه کمال: "و لئن قتلتم فی سبیل الله او متم لمغفره من الله و رحمه خیر مما یجمعون"( آل عمران،156) اگر در راه خدا بمیرید یا کشته شوید غم مدارید ، که به رحمت ایزدی پیوسته و به کمال ایده آل دست یافته و بسوی خدا محشور (وخداگونه) خواهید شد .
بهره‌مند شدن از حیات معنوی و روزی‌های معنوی‌: "وَلاَ تَحْسَبَن‌َّ الَّذِین‌َ قُتِلُواْ فِی سَبِیل‌ِ اللَّه‌ِ أَمْوَ َتَا بَل‌ْ أَحْیَآءٌ عِندَ رَبِّهِم‌ْ یُرْزَقُون‌َ"(آل‌عمران‌، 169) هرگز کسانی را که در راه خدا کشته شده‌اند، مرده مپندار، بلکه زنده‌اند که نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند".
خوشحالی آن‌ها از نعمت‌های فراوانی که خداوند به آن‌ها بخشیده است‌: "فَرِحِین‌َ بِمَآ ءَاتَـئـَهُم‌ُ اللَّه‌ُ مِن فَضْلِه‌ِ وَیَسْتَبْشِرُون‌َ"(آل‌عمران‌، 170) آن‌ها به خاطر نعمت‌های فراوانی که خداوند از فضل خود به آن‌ها بخشیده است‌، خوشحالند و به خاطر کسانی که (مجاهدانی که‌) بعد از آن‌ها، به آنان ملحق نشدند (نیز) خوشوقتند".
احادیث و روایات متعددی نیز از امامان معصوم پیرامون شهید و مقام والای آنان نقل شده است که به پاره‏ای از آنها اشاره می‏نمائیم:
امام صادق(ع) از رسول اللّه (ص) نقل فرمودند:
"اشرف الموت قتل الشّهادة؛ با شرافت‏ترین مرگها، کشته شدن به نحو شهادت است".(بحارالانوار، ج 100، ص 8، روایت 4. )
از امام صادق(ع) به نقل از پدر بزرگوارش (علیهم السّلام) است که پیامبر اکرم(ص) فرمودند:
"فوق کلّ برّ برّ حتّی یقتل الرّجل فی سبیل اللّه، فاذا قتل فی سبیل اللّه عزّ و جلّ فلیس فوقه برٌّ...؛.بالاتر از هر نیکی، نیکی برتری است، تا اینکه شخص در راه خدا کشته شود، پس هنگامی که در راه خداوند عزّ و جلّ کشته شد، نیکوکاری ای بالاتر از آن نیست..." (بحارالانوار ، ج 100، ص 10، روایت 14)
امام باقر(ع) فرمود: که علی بن الحسین (ع) مکرّر از رسول اللّه (ص) نقل می کردندکه: "هیچ قطره‏ای برای خداوند عزّ و جلّ محبوبتر از قطره خونی که در راه خدا ریخته شود نیست.وسائل الشیعه، ج 11، ص 8، روایت 11.)
همچنین از امام صادق(ع) است که از پیامبر اکرم(ص) پرسیدند:
چرا شهید در قبرش مورد امتحان و ابتلاء قرار نمی‏گیرد؟ فرمود: شمشیر بالای سرش، (هنگام شهادت) برای امتحان و ابتلاء او کافی بود.( وسائل الشیعه ، ج 11، ص 6، روایت 6.)
انسان تا زمانی که در حصار مادی خود و زمانش فرو رفته باشد، نمی‏تواند دم از منطق شهید بزند؛ چرا که او را در حریم این معنا راهی نیست مگر به عشق.
بنابر گفته استاد بزرگوار شهید مرتضی مطهری:
"منطق شهید را با منطق افراد معمولی نمی‏شود سنجید. شهید را نمی‏شود در منطق افراد معمولی گنجاند. منطق او بالاتر است. منطقی است آمیخته با منطق عشق..."( فصلنامه حضور، شماره 18، ص 71.)
امام علی (ع)، شهادت را شیرین مى داند، بدان جهت که به مرگ، نظر دیگرى انداخته است و با آن انس عاشقانه و پیوند پرشور کودکانه دارد که فرمود: "هیْهَاتَ بَعْدَ اللَّتَیّا وَالَّتى، وَاللّهِ لَابْنُ اَبى طالب آنَسُ بِالمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْىِ اُمِّهِ". پس از آن همه جنگ ها و حوادث ناگوار، سوگند به خدا که علاقه پسر ابوطالب به مرگ، از اُنس طفل به پستان مادرش بیش تر است. و او با مرگى آشناست که ازخاک به افلاک هدایتش نماید.( نهج البلاغه، خطبه 5، ص 50)
امام علی در باب مقام شهدا می فرمایند: "وَاللّهِ، لَقُوا اللّهَ فَوَفّاهُمْ اُجُورَهُمْ وَ اَحَلَّهُمْ دارالاَمْنِ بَعْدَ خَوْفِهِمْ".
به خدا سوگند، آن ها خدا را ملاقات کردند و پاداش آن ها را داد و پس از دوران ترس، آن ها را در سراى اَمن خود جایگزین نمود. (نهج البلاغه، خطبه 119، ص 228)
همان طور که واضح است منزلت شهید و شهادت در مکتب دینی ما جایگاه خاصی دارد وبه این دلیل است که جامعه ماامروزامنیت و آسایش خویش را مدیون این شهدا و فرهنگ والای شهادت می داند.