امامی که شریک قرآن است !!

[HR][/HR] در بعضی از زیارات اما م حسین علیه السلام آمده است که السلام علیک یا شریک القرآن‏). اگرچه بر اساس حدیث ثقلین ، همه اهل بیت عصمت علیهم السلام ، ثقل قرآن کریم هستند ، اما می بینیم که پیوند امام حسین علیه السلام با قرآن کریم ، از امتیاز ویژ ه ایی برخوردار است ، همانگونه که در زیارت آنحضرت ، شریک القرآن معرفی شده است . [HR][/HR]
بدون شک کسی که شریک القرآن است ، باید تمام ویژه گی ها و فضیلت های قرآن را نیز دارا می باشد .
و لذا می بینیم ، همانگونه که آیات قرآن شریف ، با گذشت سالیان دراز ، طراوت و تازگى خود را حفظ کرده اند، و تکرار قرائت آیات آن انسان را خسته نمی کند ، هم چنین با گذشت چهارده قرن از حادثه ی باشکوه عاشورا ، ذکر مصیبت و فضایل و مناقب بى شمار امام حسین علیه السلام نیز ، خستگی نا پذیر است . تا آنجا که می بینیم عزاداریها وذکر مصیبتهای آنحضرت ، هر ساله بهتروبا شکوه تر از سالهای قبل برگزار می شود . واین نشان دهنده این است که امام حسین علیه السلام و حادثه عاشورا نیز چون آیات قرآن به زمان و مکان خاصی محدود نمی شوند و برای همیشه و تا ابد ، تازه و جدید هستند .
قرآن کریم ، روی مسأله الگو دهی، آیات بسیار زیبایی دارد.
در سوره احزاب آیه 21می فرماید: ( لَقَدْ کانَ لَکمْ فی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ کانَ یرْجُوا اللَّهَ وَ الْیوْمَ الْآخِرَ وَ ذَکرَ اللَّهَ کثیراً )
مى فرماید: براى آنها که امید به رحمت خدا و روز رستاخیز دارند و خدا را بسیار یاد مى‏کنند ، زندگى و عملکرد رسول خدا بهترین الگو و سرمشق است .
چرا که روحیات عالى او، استقامت و شکیبایى او، هوشیارى و درایت و اخلاص و توجه به خدا و تسلط او بر حوادث، و زانو نزدن در برابر سختیها و مشکلات، هر کدام مى‏تواند الگو و سرمشقى براى همه مسلمین باشد.
در سیره ی امام حسین علیه السلام نیز ، همین شیوه به روشنی برای همگان روشن است .

اگر قرآن شفا دهنده است ( وننزل من القرآن ما هو شفاء ) ، خاک قبر امام حسین نیز شفاست ( طین قبر الحسین شفاء ) . اگر قرآن منار حکمت است ، امام حسین نیز باب حکمت الهی است ( السلام علیک یا باب حکمه رب العالمین ) . اگر قرآن امربالمعروف و نهی از منکر می کند ( فالقرآن آمر و زاجر ) ، امام حسین نیز فرمود : هدف من از رفتن به کربلا امر به معروف و نهی از منکر است ( ارید ان امر بالمعروف و انهی عن المنکر ) ​

امام حسین علیه السلام ، از همان آغاز حرکت و نهضت خود ، سعی دارند که با گفتار و رفتار خود ، یک الگویی را برای جامعه اسلامی پایه ریزی کنند ، که تا قیام قیامت ، سرلوحه وسرمشق برای همه آزاد مردان ودینداران باشد .و لذا در یکی از مسیر های کربلا ؛ این حرکت و نهضت خود را ، الگویی عملی معرفی کرده و فرمودند:
(...فأنا الحسین بن علی، و ابن فاطمة بنت رسول اللّه صلّى اللّه علیه [و آله‏] و سلّم، نفسی مع أنفسکم، و أهلی مع أهلیکم، فلکم‏ فی‏ اسوة... )
من حسین فرزند علی و فاطمه دختر رسول خدا هستم خودم با شما و اهل بیتم با خاندان شما است و کار من برای شما الگوست.(وقعة الطف ص : 172) .

بنابراین وقتی که امام علیه السلام با یزید بیعت نکردند و سیستم حکومتی او را زیر سوال برد ، و فرهنگ حسینی را قابل بیعت با فرهنگ یزیدی ندانست ، در واقع این الگو را ارائه داده اند که چون تفکر یزید، در هر عصر و زمانی ممکن است وجود داشته باشد ، انسانهای آزاده نباید زیر بار ستم این ظالمان بروند و تن به ذلت و خواری بدهند .
با این وصف، این حادثه ، دانشگاهی است به وسعت همه ی زمانها و مکان ها و انسان ها، که برای همگان الگو ارائه داده است .
[h=2]
شباهت های امام حسین (علیه السلام) با قرآن کریم[/h] اگر قرآن سید الکلام است ، امام حسین سید الشهداء است . اگر در صحیفه ی سجادیه درباره ی قرآن می خوانیم ( و میزان القسط ) ، امام حسین می فرماید ( امرت بالقسط ) . اگر قرآن موعظه ی پروردگار است ( موعظه من ربکم ) ، امام حسین در روز عاشورا فرمود : عجله نکنید تا شما را به حق موعظه کنم ( لا تعجلوا حتی اعظکم بالحق ) . اگر قرآن مردم را به رشد هدایت می کند ( یهدی الی الرشد ) ، امام حسین نیز می فرماید : من شما را به راه رشد دعوت می کنم ( ادعوکم الی سبیل الرشاد ) .
اگر قرآن عظیم است ( والقرآن العظیم ) ، امام حسین نیز سوابق عظیمی دارد ( عظیم السوابق ) . اگر قرآن حق و یقین است ( وانه لحق الیقین ) ، در زیارت امام حسین نیز می خوانیم : آنقدر صادقانه و خالصانه عبادت کردی که به درجه ی یقین رسیدی ( حتی اتاک الیقین ) . اگر قرآن مقام شفاعت دارد ( نعم الشفیع القرآن ) ، امام حسین نیز مقام شفاعت دارد ( وارزقنی شفاعه الحسین ) . اگر در دعای چهل و دوم صحیفه ی سجادیه درباره ی قرآن می خوانیم که پرچم نجات است ( علم النجاه ) ، در زیارت امام حسین علیه السلام نیز می خواانیم که او نیز پرچم هدایت است ( انه رایه الهدی ) .
اگر قرآن شفا دهنده است ( وننزل من القرآن ما هو شفاء ) ، خاک قبر امام حسین نیز شفاست ( طین قبر الحسین شفاء ) . اگر قرآن منار حکمت است ، امام حسین نیز باب حکمت الهی است ( السلام علیک یا باب حکمه رب العالمین ) . اگر قرآن امربالمعروف و نهی از منکر می کند ( فالقرآن آمر و زاجر ) ، امام حسین نیز فرمود : هدف من از رفتن به کربلا امر به معروف و نهی از منکر است ( ارید ان امر بالمعروف و انهی عن المنکر ) .

اگر قرآن سید الکلام است ، امام حسین سید الشهداء است . اگر در صحیفه ی سجادیه درباره ی قرآن می خوانیم ( و میزان القسط ) ، امام حسین می فرماید ( امرت بالقسط ) . اگر قرآن موعظه ی پروردگار است ( موعظه من ربکم ) ، امام حسین در روز عاشورا فرمود : عجله نکنید تا شما را به حق موعظه کنم ​

اگر قرآن نور است ( نورا مبینا ) ، امام حسین نیز نور است ( کنت نورا فی الاصلاب الشامخه ) . اگر قرآن برای تاریخ و همه ی مردم است ( لم یجعل القرآن لزمان دون زمان و لا للناس دون الناس ) ، درباره ی امام حسین نیز می خوانیم که آثار کربلا از تاریخ محو نخواهد شد ( لا یدرس اثره و لا یمحی اسمه ) . اگر قرآن کتاب مبارکی است ( کتاب انزلناه الیک مبارک ) ، شهادت امام حسین نیز برای اسلام سبب برکت و رشد است ( اللهم فبارک لی فی قتله ) .
اگر در قرآن هیچ انحرافی نیست ( غیر ذی عوج ) ، درباره ی امام حسین می خوانیم : لحظه ای از حق به باطل گرایش پیدا نکرد ( لم تمل من حق الی الباطل ) . اگر قرآن ، کریم است ( انه لقرآن کریم ) ، امام حسین نیز دارای اخلاق کریم است ( و کریم الخلائق ) . اگر قرآن عزیز است ( انه لکتاب عزیز ) ، امام حسین فرمود : هرگز زیر بار ذلت نمی روم ( هیهات منا الذله ) . اگر قرآن ریسمان محکم است ( ان هذا القرآن ... العروه الوثقی ) ، امام حسین نیز کشتی نجات و ریسمان محکم است ( ان الحسین سفینه النجاه و العروه الوثقی ) .
اگر قرآن بینه و دلیل آشکار است ( جائکم بینه من ربکم ) ، امام حسین نیز این گونه است ( اشهد انک علی بینه من ربک ) . اگر قرآن را باید آرام و با تانی تلاوت کرد ( و رتل القرآن ترتیلا ) ، زیارت قبر حسین را نیز باید با گام های آهسته انجام داد ( و امش بمشی العبید الذلیل ) . اگر تلاوت قرآن باید با حزن باشد ( فاقروه بالحزن ) ، زیارت امام حسین نیز باید با حزن باشد ( و زره و انت کئیب شعث ) . (منبع : سخنی از آقای قرائتی در کتاب گلبرگ های حسینی / محمد مطهر )