شیخ ابومحمد مشرف الدین مصلح شیرازی سعدی (قرن 7) مشهور به شیخ اجل درس خوانده مدرسه علمیه نظامیه بغداد بود. او یک فقیه بود. یک عالِم مسلمان! علاوه بر این، او یک واعظ هم بود. یعنی یک روحانی منبری! به همین خاطر او را استاد سخن نامیده اند. او علاوه بر موعظه و خطابه، مدرس علوم دینی هم بود. یعنی استاد حوزه علمیه بود!
استادای قدیمی تقریبا هیچ چیز در باره همه چیز میدانستند اما اساتید متخصص امروز همه چیز در باره تقریبا هیچ چیز میدانند
خوب عقل و سلیقه آدمای زمان سعدی و حافظ با آدمای امروزی خیلی فرق داره. مثلا این شعر حافظ گر آن شیرین پسر خونم بریزد دلا چون شیرِ مادر کن حلالش مکن از خواب بیدارم خدا را که دارم خلوتی خوش با خیالش امروزه کی جرات داره همچین شعری بگه
آیا میدانی که در هجوم دردها و غمهایت و در گیر و دار ملال آور دوران زندگیت، سرنوشت تلخ و غم بار دریاچه شوربخت ارومیه نهفته بود ؟
ولی اون کسیه که سرم پیشش بالاست، طرز رفتار و حرف زدنش طوریه که میتونم بهش افتخار کنم، امنه، اصیله... =))
