گفتم: چقدر احساس تنهایی می*کنم گفتی: فانی قریب من که نزدیکم (بقره/۱۸۶) گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم... کاش می*شد بهت نزدیک شم گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد کن (اعراف/۲۰۵) گفتم: این هم توفیق می*خواهد! گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لکم دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی گفتی: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود/۹۰) گفتم: با این همه گناه... آخه چیکار می*تونم بکنم؟ گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده مگه نمی*دونید خداست که توبه رو از بنده*هاش قبول می*کنه؟! (توبه/۱۰۴) گفتم: دیگه روی توبه ندارم گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده*ی گناه هست و پذیرنده*ی توبه (غافر/۲-۳) گفتم: با این همه گناه، برای کدوم گناهم توبه کنم؟ گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا خدا همه*ی گناه*ها رو می*بخشه (زمر/۵۳) گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می*بخشی؟ گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵ ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک گفتی: الیس الله بکاف عبده خدا برای بنده*اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶) گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیکار می*تونم بکنم؟ گفتی: یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما .:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید. او کسی هست که خودش و فرشته*هاش بر شما درود و رحمت می*فرستن تا شما رو از تاریکی*ها به سوی روشنایی بیرون بیارن. خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳)
پاسخ : چت با خدا (ور*ژن جديد) گفتمان قرآنی گفتم: تو کیستی ؟ گفت: قرآنا عربیا غیر ذی عوج قرآنی است فصیح و خالی از هر گونه کجی و نادرستی. گفتم: چگونه کتابی هستی ؟ گفت: بیان لنّاس و هد و موعظه للمتقیناین بیانی است برای عموم مردم و هدایت واندرزی است برای پرهیزکاران . گفتم: از جانب که آمده ای ؟ گفت: من لدن حکیم علیم این قرآن از جانب خدای حکیم ودانا است. گفتم: بر چه کسی نازل شده ای؟ گفت: نزل علی محمد و هو الحق وبه آنچه بر محمد نازل شده و همه ی قرآن حق است. گفتم: بهترین الگوی من کیست؟ گفت: لقد کان لکم فی رسول الله اسوه حسنه البته برای شما در زندگی ، رسول خدا سرمشق نیکویی است. گفتم: از عظمت خداوند برایم بگو. گفت: هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن.او اول و آخر و پیدا وپنهان است. گفتم: او کجاست؟ گفت: و هو معکم اینما کنتم و هرکجا باشید او با شماست. گفتم: پس چگونه او را اثبات کنم؟ گفت: فانظر الی اثار رحمت الله پس آثار رحمت الهی را مشاهده کن که چگونه زمین را بعد از مرگش زنده می کند. گفتم: چطور با خدا سخن بگویم؟ گفت: اقم الصلاه لذکریوبرای ذکر من ، نماز را بپا دار. گفتم: هدف از عبادت چیست؟ گفت: واعبد ربک حتی یأتیک الیقین دائم به پرستش پروردگارت مشغول باش تا به یقین برسی. گفتم: دشمن اصلی من کیست؟ گفت: ان الشیطان لکم عدو البته شیطان دشمن اصلی شماست. گفتم: می خواهم بدانم به کجا رهسپارم؟ گفت: انک کادح الی ربک کدحا فملاقیه تو با تلاش و رنج به سوی پروردگارت می روی و او را ملاقات خواهی کرد. گفتم: آیا در این سفر احتیاج به توشه ای نیز دارم؟ گفت:تزودوا فان خیر الزاد التقوی.*برای راه آخرت خود توشه بگیرید که بهترین توشه ی این راه تقوا است. گفتم: اگر تقوا پیشه کردم ونیکوکار بودم چه عاقبتی در انتظار من است؟ گفت: یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه ای نفس مطمئنه ودلارام ! به یاد خدا به حضور پروردگارت باز آی که تو خشنود و او راضی از توست.
پاسخ : چت با خدا (ور*ژن جديد) مکالمه با خدا گفتم: سلام ! فرمود: سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحیمٍ (58 یس) بر آنها سلام (و درود الهى) است این سخنى است از سوى پروردگارى مهربان . گفتم: خسته*ام گفتی: لاتقنطوا من رحمة الله از رحمت خدا نا امید نشید(زمر/)53::. گفتم: هیشکی نمی*دونه تو دلم چی می*گذره گفتی: ان الله یحول بین المرء و قلبه خدا حائل هست بین انسان و قلبش! (انفال/24) گفتم: غیر از تو کسی رو ندارم گفتی: نحن اقرب الیه من حبل الورید ما از رگ گردن به انسان نزدیک*تریم (ق/16) گفتم: ولی انگار اصلا منو فراموش کردی! گفتی: فاذکرونی اذکرکم منو یاد کنید تا یاد شما باشم (بقره/152) گفتم: تا کی باید صبر کرد؟ گفتی: و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا تو چه می*دونی! شاید موعدش نزدیک باشه (احزاب/63) گفتم: تو بزرگی و نزدیکت برای منِ کوچیک خیلی دوره! تا اون موقع چیکار کنم؟ گفتی: واتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله کارایی که بهت گفتم انجام بده و صبر کن تا خدا خودش حکم کنه (یونس/109) گفتم: خیلی خونسردی! تو خدایی و صبور! من بنده*ات هستم و ظرف صبرم کوچیک… یه اشاره* کنی تمومه! گفتی: عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم شاید چیزی که تو دوست داری، به صلاحت نباشه (بقره/216) گفتم: انا عبدک الضعیف الذلیل… اصلا چطور دلت میاد؟ گفتی: ان الله بالناس لرئوف رحیم خدا نسبت به همه*ی مردم – نسبت به همه – مهربونه (بقره/143) گفتم: دلم گرفته گفتی: بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا (مردم به چی دلخوش کردن؟!) باید به فضل و رحمت خدا شاد باشن (یونس/58) گفتم: اصلا بی*خیال! توکلت علی الله گفتی: ان الله یحب المتوکلین خدا اونایی رو که توکل می*کنن دوست داره (آل عمران/159) گفتم: خیلی چاکریم! ولی این بار، انگار گفتی: حواست رو خوب جمع کن! یادت باشه که: و من الناس من یعبد الله علی حرف فان اصابه خیر اطمأن به و ان اصابته فتنة انقلب علی وجهه خسر الدنیا و الآخره بعضی از مردم خدا رو فقط به زبون عبادت می*کنن. اگه خیری بهشون برسه، امن و آرامش پیدا می*کنن و اگه بلایی سرشون بیاد تا امتحان شن، رو گردون میشن. خودشون تو دنیا و آخرت ضرر می*کنن (حج/11) گفتم: حالا چگونه به تو برسم؟من کجا و تو کجا؟ گفتی: وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ أُجیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجیبُوا لیوَ لْیُؤْمِنُوا بی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ (186 بقره) و هنگامى كه بندگان من، از تو در باره من سؤال كنند، (بگو من نزدیكم! دعاى دعا كننده را، به هنگامى كه مرا مىخواند، پاسخ مىگویم! پس باید دعوت مرا بپذیرند، و به من ایمان بیاورند، تا راه یابند (و به مقصد برسند)! گفتم: آنقدر در زندگی ام گناه کرده ام که روی برگشت را ندارم؟ گفتی: قُلْ یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُالذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ (53 زمر) بگو: «اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كردهاید! از رحمت خداوند نومید نشوید كه خدا همه گناهان را مىآمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. گفتم: بعد از اینکه توبه کردم باید چه کرد؟ گفتی: فَمَنِ اتَّقى وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ (35 اعراف) كسانى كه پرهیزگارى پیشه كنند و عمل صالح انجام دهند (و در اصلاح خویش و دیگران بكوشند)، نه ترسى بر آنهاست و نه غمناك مى شوند. گفتم: حالا که مرا پذیرفتی،مرا تنها نگذار! گفتی: إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذینَ اتَّقَوْا وَ الَّذینَ هُمْ مُحْسِنُونَ (128 نحل) خداوند با كسانى است كه تقوا پیشه كردهاند، و كسانى كه نیكوكارند. تبيان
