تو آن فصل را در چهره من مي بيني که پاييز برگها را به يغما برده و جز چند برگ زرد که در برابر سرما به خود مي لرزند نمانده بر شاخه هايي که پرندگان چون گروه آواز خوان بر آن تا دير گاه نغمه سر مي دادند تو غروب آن روز را در چهره ام مي بيني که خورشيد سر بر بالين شب گذاشته و جامه سياه به تن کرده تو در من فروغ آن آتش را مي بيني که به خاکستر جواني نشسته چون تخت مرگ که به ناچار بايد بر آن آرامش گيرد مرگ در بستري ، که از آن حيات گرفته بود تو اينها را مي بيني و التهاب اشتياقت به آن کسي که مي داني به زودي ترکت خواهد کرد بيشتر خواهد شد شکسپير
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی عشق چيره نمي شود عشق مي پرورد عشق توان آن دارد که در يک لحظه آن کند که به رنج به سختي مي تواند در يک عمر فراهم آورد از اين که در کنارم هستي بسيار شادمانم بودنت ياريم ميکند که در يابم جهان تا کجا زيباست يوهان ولفگانگ فن گوته
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی تاج خرسندي تاج من بر سرم نيست تاج من بر قلب من جاي دارد كه الماس و فيروزه آن را نياراسته و از ديده ها پنهان است تاج من ، خرسندي من است كه به ندرت پادشاهي را از آن بهره داده اند ويليام شكسپير
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی فصل حقيقي عشق لحظه اي است که دريابيم که تنها ماييم که عاشقيم و کسي ديگري چون ما عاشق نبوده است و هيچکس ديگر نيز چون ما عاشق نخواهد بود يوهان ولفگانگ فُن گوته
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی اميد سرور من : اميد بدون تو هيچ رهروي نمي تواند به قدر دانه شني پيش رود هيچ کوهنورد نوميدي نمي تواند به مقصد برسد هيچ قلبي تا اوج زيبايي صعود نخواهد کرد بدون تو ، روح انسان ناشناخته ها را نخواهد فهميد اگر به خاطر تو نبود اي اميد لشکر تاريکي به زودي غالب مي شد پليدي ها و زشتي ها گسترده مي شدند و قوام قبيله ها به پايان مي رسيد در نبود تو اي اميد هيچ قلبي آواز عاشقانه و پرشور نمي خواند هيچ عاشقي شيدا و هيچ دلداري با مرام نخواهد بود اميد سرورم تو گريز ناپذيري تو گرانبهايي دکتر عمر احمد قدورعلي شاعر سوداني
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی مرثيه خواني نيمه شب وقتي من و تو را به خاک بسپارند هر دو سرد و بي حس و چهره هامان پوشيده در نقاب روگرفته از هم چقدر تنها خواهيم بود چه کنيم ؟ به راستي چه بايد بکنيم تو بي من ؟ و من بي تو ؟ نمي توانم تاب بياورم که تو قبل از من بميري و نه مي توانم اشکهاي تو را به خاطر مرگ خويش مجسم کنم ما چه تنهاييم چه مي توان کرد تا يک تن شويم ؟ تو و من و من با تو ؟ هارولد مونرو
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی گل سرخ امروز صبح مي خواستم دامني از گل سرخ برايت بياورم اما آنقدر گل به دامن ريختم که گره دامن تاب نياورد و گسست گره دامن گسست و گلها به همراه باد به پرواز آمدند و همه در دامن دريا ريختند و همراه امواج رفتند و ديگر بازنگشتند فقط امواج را گلگونه کردند و آتشي در دل دريا انداختند امشب دامن من هنوز از آن گلهاي بامدادي عطرآگين است اگر مي خواهي بوي خوش آن گلها را احساس کني سر در دامن من بگذار . مارسلين دبور فرانسوي
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی در زير باران در زير باران تنها تويي و من با گيسوان خيست که به صورتم مي خورد و دست هايت رها شده در دست هايم و چشمانت خيره بر چشم هايم برگ ها در هوا مي رقصند و روي ردپاهايمان مي افتند در زير باران تنها تويي و من با اشتياقي خيس شده به وسعت ساحل نترس گل من ما زير باران پنهان شده ايم و کسي سراغمان را نمي گيرد در زير باران تنها تويي و من باران يکريز مي بارد دنيا از باران مي گريزد دنيا مي گريزد و زمان جاري مي شود و تنها از نام هاي عاشقان ما مي مانيم در دنياي بي دنيا و بي زمان در زير همين باران در زير باران تنها تويي و من علي شيرين شوکورلو شاعر معاصر جمهوري آذربايجان
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی ديگر بر کاغذ ابريشمين اشعار موزون نمي نويسم و آنها را در قاب زرين نمي گيرم زيرا ديرگاهي است نغمه هاي جانسوز خويش را بر خاک بيابان مي نويسم تا با دست باد به هر سو پراکنده شود ولي اگر باد خط مرا با خود ببرد روح سخنم را که بوي عشق مي دهد جايي نتواند بُرد روزي مي رسد که دلداده اي از اين سرزمين بگذرد و چون پا بر اين خاک نهد سراپا بلرزد و به خويش بگويد پيش از من در اينجا عاشقي به ياد معشوقه ناله سر داده شايد مجنون به هواي ليلي ناليده يا فرهاد در اينجا سر در خاک برده است هر که هست از خاکش بوي عشق برميخيزد و تربتش پيام وفا مي دهد تو نيز که بر بستر نرم آرميده اي وقتي که سخن آتشينم را از زبان نسيم صبا مي شنوي سراپا مرتعش خواهي شد و به خود خواهي گفت: يارم براي من پيام عشق فرستاده تو هم اي باد صبا پيام مهر مرا به او برسان يوهان ولفگانگ گوته
پاسخ : اشعار زیبا از شاعرهای خارجی وفاداري آن که در کوچه پس کوچه هاي شهر پرسه مي زند ، عشق من است اينکه هنگام جدايي کجا مي رود اهميت چنداني ندارد او ديگر نه عشق من است ؛ هرکه مي تواند هم کلامش شود ديگر به ياد نمي آورد چه کسي صادقانه دوستش مي داشت در اشتياق عاشقانه ي نگاه ها جفت خويش را مي جويد وفاداري من به وسعت فاصله اي است که مي پيمايد به من اميد مي دهد ، سپس ، سبکسرانه مأيوسم مي سازد چونان تخته پاره اي خوشبخت در ژرفناي وجودش زندگي مي کنم بي آنکه خود بداند آزادي من گنجينه ي اوست به اوج عظيم کمال خويش که مي رسد تنهايي من ژرف مي شود آنکه در کوچه پس کوچه هاي شهر پرسه مي زند ، عشق من است اينکه هنگام جدايي کجا مي رود ، اهميت چنداني ندارد او ديگر نه عشق من است ؛ هرکه مي تواند هم کلامش شود ديگر به ياد نمي آورد چه کسي صادقانه دوستش مي داشت و از دور راهش را روشن مي دارد ، تا مبادا پايش بلغزد رنه شار
