بارالها! در پیشگاه تو ایستاده ام، و دستهایم را بسوى تو بلند كرده ام، آگاهم كه در بندگى ات كوتاهى نموده و در فرمانبرى ات سستى كرده ام، اگر راه حیا را مى پیمودم از خواستن و دعا كردن مى ترسیدم... ولى … پروردگارم! آن گاه كه شنیدم گناهكاران را به درگاهت فرا مى خوانى ، و آنان را به بخشش نیكو و ثواب وعده مى دهى ، ... براى پیروى ندایت آمدم، و به مهربانى هاى مهربانترین مهربانان پناه آوردم. و مرا از دلهره ملاقاتت درامان دار، و مرا از خاصّان و دوستانت قرار ده، پیشاپیش، خواسته و سخنم را آنچه سبب ملاقات و دیدن تو مى شود قرار دادم اگر با این همه، خواسته ام را رد كنى ، امیدهایم به تو به یأس مبدّل مى گردد، همچون مالكى كه از بنده خود گناهانى دیده و او را از درگاهش رانده، و آقایى كه از بنده اش عیوبى دیده و از جوابش سر باز مى زند. واى بر من اگر رحمت گسترده ات مرا فرانگیرد، اگر مرا از درگاهت برانى ، پس به درگاه چه كسى روى كنم؟ اما... اگر براى دعایم درهاى قبول را گشوده، و مرا از رساندن به آرزوهایم شادمان گردانى ، چونان مالكى هستى كه لطف و بخششى را آغاز كرده، و دوست دارد آن را به انجام رساند، و مولایى را مانى كه لغزش بنده اش را نادیده انگاشته و به او رحم كرده است. در این حالت نمى دانم كدام نعمتت را شكرگزارم؟ ... آیا آن هنگام كه به فضل و بخششت از من خشنود شده، و گذشته هایم را بر من مى بخشایى ؟ ... یا آن گاه كه با آغاز كردن كرم و احسان بر عفو و بخششت مى افزایى ؟
پاسخ : مناجات نامه پروردگارا! خواسته ام در این جایگاه، یعنى جایگاه بنده فقیر ناامید، آن است كه... گناهان گذشته ام را بیامرزى ، و در باقیمانده عمرم مرا از گناه بازدارى ، و پدر و مادرم را كه دور از خانه و خانواده و غریبانه در زیر خاكها خفته اند، ببخشى . ... تنهایى شان را با انوار احسانت از بین ببر، و وحشتشان را با نشانه هاى بخششت به انس بدل كن، و به نیكوكارشان دم به دم نعمت و شادمانى بخش، و به گناهكارشان مغفرت و رحمت عطا كن، ... تا به لطف و مرحمتت ازخطرات قیامت درامان باشند، به رحمتت در بهشت ساكنشان گردان، و بین من و آنان در آن نعمت گسترده شناسایى برقرار كن، تا مشمول شادمانى گذشته وآینده شویم. آقایم! اگر در كارهایم چیزى سراغ دارى كه مقامشان را بالا مى برد و بر اكرامشان مى افزاید، آن را در نامه اعمالشان قرار ده، و مرا در رحمت با آنان شریك كن، و آنان را مشمول رحمتت بگردان، همچنان كه مرا در كودكى تربیت كردند. -نیایش هاى حضرت رضا علیه السلام-
پاسخ : مناجات نامه الهی ! یکتای بی همتایی، قیوم توانایی،بر همه چیز بینایی،در همه حال دانایی، از عیب مصفایی، از شرک مبرایی، اصل هر دوایی، داروی دل هایی،شاهنشاه فرمانروایی، به تو رسد ملک خدایی!
پاسخ : مناجات نامه الهـي! چراغ دل مريداني و انس جان غريباني، كريما آسايش سينه محباني و نهايت همت قاصداني.
پاسخ : مناجات نامه الهـي! چراغ دل مريداني و انس جان غريباني، كريما آسايش سينه محباني و نهايت همت قاصدانی.
پاسخ : مناجات نامه الهـي! اين چيست كه با دوستان خود را كردي كه هر كه ايشان را جست ترا يافت و تا ترا نديد ايشان را نشناخت.
پاسخ : مناجات نامه الهي ! هر شادي كه بي توست اندوه است و هر منزل كه نه در راه توست زندانست . هر دل كه نه در طلب توست ويران است . يك نفس با تو به دو گيتي ارزان است . يك ديدار از آن تو به صد هزاران جان رايگان است .
پاسخ : مناجات نامه الهي ! باك نداريم به هر صفت كه ما را بداري اما ما به آوردن طاعت خود توفيق ده و هر گونه خواهي دار و روزي من از راه حلال بده و هر چه خواهي ده و مرا به هر صفتي كه خواهي بميران وليكن مسلمان بميران.
