يكي از كارها بسيار مهمي كه پيامبر (صلي الله عليه و آله) بعد از پنج يا هشت ماه به مدينه آمدند انجام دادند آن بود كه عقد برادري ميان مهاجر و انصار منعقد كردند . عبدالله بن عباس گفت : چون آيه "انما المومنون اخوه : همانا مو منان با يكديگر برادرند" نازل شد ، رسول خدا بين جميع مسلمانان برادري را به عنوان يك اصل برقرار كردند ، و هر دو نفر را با يكديگر برادر نمودند . ابابكر را با عمر ، عثمان را با عبدالرحمان و . . . برادر نمودند ، به مقدار مقام و مرتبه و تناسب افراد بين آنها برادري را تعيين كردند . اميرالمو منين( عليه السلام) بر روي خاك دراز كشيده بودند ، پيامبر (صلي الله عليه و آله) آمدند نزدش و فرمودند : يا ابا تراب بپاخيز ، كه ترا با كسي برادري ندادم ، والله كه ترا براي خود ذخيره كردم .