با هم 3 ویژگی از صفات دوستان علی علیه‌السلام را مرور كردیم و تصمیم داریم تا سیزده رجب هر روز یكی از نشانه‌ها و ویژگی‌های برادران حقیقی مولا را مرور كنیم تا شاید بتوانیم با تحقق این صفات در وجودمان، برادر انسان بزرگواری مانند مولا شویم. امروز چهارمین ویژگی را از زبان مولا كه در حدیث 289 كلمات قصار نهج البلاغه بیان شده؛ می‌خوانیم: «وَ كَانَ ضَعِیفاً مُسْتَضْعَفاً فَإِنْ جَأ الْجِدُّ فَهُوَ لَیْثُ غَابٍ وَ صِلُّ وَادٍ ؛ چنان فروتن و افتاده بوده كه ظاهربینان او را ضعیف و ناتوان می‌پنداشتند چون جسم و ظاهر او چنین نشان می‌داده است است ولی به هنگام تلاش در كار و یا پیش آمدن یك كار مهم، او همچون شیر پرتلاش، سریع و مرد میدان و همچون مار بیابان قدرت تحمل سختی‌ها را داشت.» برادری كه علی علیه‌السلام از آن سخن می‌گوید به ظاهر ناتوان بود و دیگران نیز او را ناتوان می‌شمردند؛ امّا در هنگام حادثه همچون شیر بیشه و مار بیابان محكم و استوار بود. زیرا این انسان به توصیه قرآن عمل می‌كرد و با كبر و غرور در بین مردم زندگی نمی‌كرد. دوست مولا انسان متواضع و افتاده‌ای بود كه هرگز ظلم پذیر نبوده است . پس شجاعت در برابر دشمنان و سختی‌ها و نهراسیدن از مشكلات و زیر بار ذلّت نرفتن و نرم بودن در برابر دوست؛ در برادر علی علیه‌السلام جمع می‌شود.
