نام گذاری روز جهانی قرآن؛ ضرورت‌ها وآسیبها

محققان هیچ پدیده‌ و موضوعی در تاریخ خلقت مهمتر از قرآن نیست و نخواهد بود از این رو نامگذاری روزی با عنوان «روز ملی قرآن» و یا در افقی وسیع‌‌تر روز«جهانی قرآن» نه تنها شایسته بلكه ضرورت دارد و شاید كمترین ادای دینی به ساحت مقدس قرآن كریم به عنوان نعمت و رحمت الهی و هبه خداوندی به نوع بشر باشد.
گرایش روزافزون مردم دنیا به قرآن و اهانت‌های سالیان اخیر نسبت به قرآن، این ضرورت را دوچندان می‌كند؛ طرح چنین موضوعی و پرداختن به آن در قالب‌های مختلف علاوه بر آنكه می‌تواند توجه همگان را به قرآن جلب كند موجب اتحاد بیشتر مسلمانان می‌شود و مهمتر از آن فرصتی برای مسلمانان كشورهای غیر اسلامی كه بعضا در برخی از كشورها به علت اعتقاداتشان تحت فشار هستند برای ابراز وجود بیشتر و دفاع از مبانی لایتغیر این كتاب الهی ایجاد می‌كند. البته قرآن همان‌گونه كه خود می‌فرماید «رحمت للعالمین» است و برای قشر و مذهب و آئینی خاص نیست و برای هر كس كه هدایت بطلبد راه‌گشا است بنابراین چنین روزی می‌تواند بستری برای آشنایی بیشتر حتی كفار و غیر مسلمانان با این كتاب الهی را فراهم كند.
یكی از دلایل گرایش روزافزون مردم دنیا به ویژه ملت‌های اروپایی در چند سال اخیر به قرآن علاقه‌مندی آنان به بیشتر دانستن از قرآن است چون تاكنون اگر چیزی هم از قرآن عنوان شده است بیشتر به ابعاد جنگ و جهاد و نه مهر و محبت قرآن پرداخته است و بیش از آنكه مطالبی سره در اختیار آنان قرار گیرد ناسره را مخلوط داشته است؛ نامگذاری چنین روزی فرصتی است تا حتی غیر مسلمانان تشنه حقیقت بیش از پیش با آخرین كلام الهی آشنا شوند.
انتشار و توزیع ترجمه‌های قرآن به زبان‌های مختلف به بهانه چنین روزی، برپایی مسابقات هنری در رشته‌های گوناگون با موضوع قرآن، از فیلم و داستان كوتاه گرفته تا كاریكاتور و نقاشی و ...، برپایی همایش‌های مختلف قرآنی، مناظره مستشرقین و دانشمندان مسلمان در حوزه علوم قرآنی و با موضوعات گوناگون قرآنی از جمله اعتبار و سندیت قرآن(تحریف‌ناپذیری) و ده‌ها موضوع دیگر از جمله كارهای اندكی است كه می‌تواند به شناساندن بیشتر قرآن كمك كند و تبلیغات منفی بسیاری را كه این روزها علیه اسلام و قرآن به راه افتاده است، خنثی كند همچنین است طراحی، تدوین و اجرای برنامه‌های ملی و بین‌المللی با شاخصه فرامذهبی.
البته در كنار همه این فواید و ضرورت‌ها برای نامگذاری روزی با عنوان مذكور، نباید از یك نكته به عنوان نقطه آسیب غفلت كرد و آن اینكه اگر بستر و زیرساخت‌های لازم به ویژه اطلاع‌رسانی مناسب در این زمینه صورت نگیرد نامگذاری روز ملی و یا جهانی قرآن تنها جنبه سمبلیك به خود می‌گیرد و از پرداختن به مسایل عمیق‌تر و تاثیرگذارتر باز می‌ماند البته پرداختن نمادین یكی از اهداف این نامگذاری است اما ماندن در این حد و سطح به هیچ وجه هدف مبتكر آن نیست.
نكته آخر اینكه پی‌گیری روز ملی قرآن در داخل و روز جهانی قرآن در مجامع جهانی مانند آنچه درباره مولانا و هفته فرهنگی ایران در سازمان ملل رخ می‌دهد در صورت رسیدن به نتیجه می‌تواند منجر به تولید صد‌ها طرح گوناگون و جدید قرآنی شود كه برخی از آن‌ها در ذهن نگارنده این سطور وجود دارد ضمن آنكه تاكید صدچندان این نكته هم لازم است كه تاثیرگذاری چنین روزی چه در داخل و چه در خارج مستلزم همدلی میان همه نهادهای قرآنی، فرهنگی و دست‌اندركار است.