اول از همه بیایم گروه بندی دروها رو ببینیم: دستگاه گوارش داروهای موثر بر زخمهای دوازدهه، معده، مری داروهای درمان اسهال داروهای درمان یبوست داروهای موثر بر اختلالهای روده بزرگ، راست روده و مقعد دستگاه گردش خون داروهای موثر بر تعداد ضربان و نظم قلب داروهای کاهنده مایعات بدن (ادرار آورها) داروهای کاهنده فزونی فشار خون داروهای گشاد کننده سرخرگها و فزاینده خون رسانی داروهای محرک قلب داروهای پیشگیری کنندة لخته شدن خون (ضد انعقاد) دستگاه تنفس دستگاه اعصاب عفونت ناشی از موجودات ذره بینی دستگاه غده های درون ریز داروهای مؤثر بر چشم داروهای مؤثر بر حلق، گوش، بینی و دهان داروهای مؤثر بر پوست ماهیچهها و مفصلها ویتامینها داروهای مکمل کمبود تغذیه مکملهای آهن سرم درمانی و حالا یه توضیح مختصر از هر كدوم: دستگاه گوارش داروهای موثر بر زخمهای دوازدهه، معده، مری ضد اسیدها: این داروها به منظور خنثی کردن هیدروکلریک اسید که از معده ترشح میشود بکار میروند. مانند هیدروکسید آلومینیوم، هیدروکسید منیزیم، بیکربنات سدیم و … داروهای ضد انقباض: هر زخم گوارشی باعث اسپاسم، انقباض ناگهانی و دردناک ماهیچه میشود و راه خروجی معده را میبندد، این عمل وضع زخم را بدتر میکند. مانند بلادونا، آتروپین، هیوسین و ترکیبات مربوط به آن بسیاری از داروهای ضد انقباض در صورت ترکیب با اسیدها موثرند. داروهای التیام بخش زخم گوارشی: این داروها تا حد زیادی زخمهای گوارشی را بهبود میبخشند. مانند سایمتدین (تاگامت)، راینیتیدین. داروهای درمان اسهال جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته مهمتر از مصرف داروهاست این امر بویژه در نوزادان و افراد ضعیف و سالمندان صدق میکند. اسهال ملایم در افراد تندرست را میتوان با داروهایی که باعث جذب آب در روده میشوند یا حرکت روده را کاهش دهند، تخفیف داد. مانند گرد کلرید سدیم و گلوکز خوراکی ، ترکیب کائولین، کودئین، دی فنوکسیلات (لوموتیل) ید و کینول و … داروهای درمان یبوست داروهای برطرف کننده یبوست به یکی از راههای افزایش حجم مدفوع، تحریک روده و نرم کننده مدفوع عمل میکند. مانند سبوس گندم، متیل سلولز، استرکولی و فرآوردههای مشابه و … محرکهای روده: عمل این داروها بسیار متنوع است و برای استفاده دراز مدت مناسبت نیستند. مانند بیزاکودیل (دولکولاکس) روغن کرچک ، شربت انجیر، فنول فتالین و … داروهای نرم کننده مدفوع: این داروها واکنشپذیر عمل میکنند و حتی چنانچه به مدت طولانی استفاده شوند به ندرت مشکلی را ایجاد میکنند. مانند پارافین مایع، گلیسرین و شیافها، روغن زیتون، روغن کرچک داروهای موثر بر اختلالهای روده بزرگ، راست روده و مقعد این داروها عبارتند از: انواع تنقیهها، شیافها و مواد استروئیدی و آنتی بیوتیکها که این داروها بطور عمده برای درمان التهاب (کولیت) بواسیر و خارش به کار میروند. مانند بنوکائین، هیدروکورتیزون و … دستگاه گردش خون داروهای موثر بر تعداد ضربان و نظم قلب داروهای کاهنده شمار ضربان قلب: این داروها بیشتر برای نارسایی، احتقانی قلب و فیبریلاسیون دهیلیزی به کار میروند. مانند دیگوکسین، دیژیتوکسین، لاناتوزید و … داروهای تنظیم کننده نظم ضربان قلب: این داروها بیشتر برای تنظیم و جلوگیری از بروز ناگهانی اختلال در نظم قلب که گاهی مثلا در لرزش دهلیزی و بعد از لخته شدن خون (ترمبوز) در عروق اکلیلی منجر به مرگ میوشد مصرف میشوند. مانند کنیدین، وراپامیل، لیگنوکائین و … داروهای مسدود کننده گیرندههای بتا: این داروها برای کند کردن ضربان قلب و برای کاهش فشار خون در آنژین صدری استفاده میشود. مانند پراپرنولول، آنتولول، تیمولول و … داروهای کاهنده مایعات بدن (ادرار آورها) این داروها باعث تحریک کلیهها میشوند تا آب اضافی بدن را به شکل ادرار خارج سازند. از دست دادن آب اضافی بدن در نارسایی احتقاقی قلب نیز پرفشاری خون و در مواردی که آب بدن زیاد میشوند مفید است. مانند فروزماید (لازیکس)، اسپیرونولاکتون، کلروتیازید و .. داروهای کاهنده فزونی فشار خون تاثیر این دارها بر قلب و سرخرگها از راههای مختلف انجام میگیرد. مانند متیل دوپا، کلوتیدین، آدالات، اتنولول، پروپرانولول، کلروتیازید و … داروهای گشاد کننده سرخرگها و فزاینده خون رسانی این داروها بر گشاد کردن سرخرگهای اکلیلی افراد مبتلا به آنژین صدری به کار میرود که اثر آنها فوری است و درد را برطرف میکند. مانند نیتروگلسیرین، نیکوتیکنیک اسید و … داروهای محرک قلب این داروهای محرک قلب گاهی در فوریتها برای تحریک قلب نارسا در حین عمل جراحی یا بعد از ایست قلبی به بیمار داده میشود. مانند داروهای شبه آدرنالین (سیمیاتول، آدامین، فنیل آفرین) داروهای پیشگیری کنندة لخته شدن خون (ضد انعقاد) این داروها از تشکیل لخته شدن خون در سرخرگ یا از گسترش بیشتر لختهها در گردش خون و قطع خون رسانی در سطح وسیع جلوگیری میکند. مانند هپارین، وارفارین، نیکومالون و … دستگاه تنفس علاوه بر آنتیبیوتیکها که در بخش دیگر آمده است، شش نوع داروی دیگر بر دستگاه تنفس تاثیر میگذارند و برای درمان بیماریهای دستگاه تنفس بکار میروند عبارتند از: داروهای گشاد کننده نایژهها: در بیماری آسم که به علت تنگ شدن نایژهها بر اثر انقباض راههای هوایی روی میدهد و با بازدهم، هوای حاوی گاز کربنیک را نمیتواند خارج کنند. لذا داروهای گشاد کنندة نایژهها باعث رفع تنگی نایژهها میشوند. مانند آدرنالین و افدرین بیش از همه مصرف میشوند داروهای موثرتر شبه آدرنالین عبارتند از: سالبوتامول، آمینوفیلین، تئوفیلین، تربوتالین و ایپراتروپیوم. داروهای کمکی درمان آسم: کورتیکواستروئیدها: این داروها باعث گشاد شدن نایژههای تنگ که مانع از تخلیه کامل ریهها در بیماری آسم میشوند کمک میکنند. مانند بتامتازون و … داروهای پیشگیری آسم: به تازگی داروهایی ساخته شدهاند که حساسیت یاختههای پوششی مجاری تنفسی را کاهش میدهند. این داروها بطور فزایندهای میزان حملههای بیماری آسم را کاهش میدهند. اما بعد از شروع حملات آسم هیچ ارزش درمانی ندارند. مصرف این داروها، بویژه در کودکان، برای پیشگیری از بیماری آسم مفید است ولی باید به مدت طولانی مصرف شوند. مانند کرومولین سدیم ـ کترتیفن داروهای ضد حساسیت (ضد هیستامین): این داروها در خنثی سازی هیستامین (مادهی که بر اثر واکنشهای حساسیتزا ایجاد میشود) بکار میرود. مانند پرومتازین (فرگان)، پیریلامین مالئات، دیفن هیدرامین، ترفنادین و .. داروهای محرک دستگاه تنفس: این داروها در فوریتها جهت تحریک عمل تنفس بکار میرود در موارد مصرف بیش از حد دارو (خودکشی)، موارد خفگی و نوزادانی که به کندی تنفس میکند استفاده میشود. مانند تیکتامید، نالوکسون. داروهای مسکن سرفه: پزشکان میل چندانی به تجویز داروهای برطرف کننده سرفه ندارند، زیرا سرفه خود واکنشی است برای بیرون راندن ترشحات و خلط عفونی و مواد خارجی و ممانعت از ورود آنها به راههای تنفسی میباشد با این همه نوع داروها بسیار زیاد بکار می روند بی آنکه واقعاً سودمند باشند. مانند ترکیبات کدئین دار. دستگاه اعصاب داروهایی که بر دستگاه اعصاب تأثیر می گذارند بسیارند. برخی از آنها بسیار سودمندند. ولی برخی نیز باید با داروهای دیگر همراه شوند تا تعادلی بین اثرهای مثبت روانی و عوارض جانبی آنها بوجود آید. داروها از هشت راه مختلف بر دستگاه اعصاب اثر می گذارند که عبارتند از: داروهای درمان بیخوابی و اضطراب: داروهای خوابآور (قرص خواب): این داروها برای افرادی که به سختی به خواب می روند تجویز می شوند. مقدار کم این داروها معمولاً اضطراب را نیز کاهش می دهد. مانند بنزود یا زپینها (نیترازپام، دیازپام، تمازپام) داروهای اضطراب و مسکن و آرام بخش: این داروها برای کاهش اضطراب تجویز می شوند. مانند بنزود یا زپینها (دیازپام، کلردیازپوکساید، لورازپام، اکسازپام) داروهای مؤثر بر اختلالهای شدید روانی (ضد روان پریشی) این داروها، هزاران نفر را به جای راهی شدن به سوی بیمارستانهای روانی به زندگی عادی در جامعه موفق ساخته است. بسیاری از آنها آرامبخش است. مانند فنوتیازینها و داروهای مشتق از آنها داروهای ضد افسردگی: همه داروهای ضد افسردگی دو تا سه هفته طول می کشد تا مؤثر واقع شوند. مصرف این داروها باید تحت مراقبت پزشکی انجام شود. مانند آمی تریپتلین، ایمی پرامین و … داروهای محرک دستگاه اعصاب و اشتها برها: محرکهای ملایم مانند کافئین برای رفع خستگی و خواب آلودگی مصرف می شوند و داروهای مشتق از آمفتامین گاهی برای سرکوب اشتهای افرادی که قصد کم کردن وزن را دارند بکار می روند. مانند داروهای شبه کافئین، داروهای مشتق از آمفتامین. داروهای ضد تهوع و سرگیجه: این داروها برای پیشگیری از نشانه های نامطلوب ناشی از بیماری سفر، التهاب گوش درونی و همچنین در بارداری بکار می رود. مانند ضد هیستامینها، فنوتیازینها، B6 داروهای ضد درد: این داروها معمولاً به دو گروه اصلی تقسیم می شوند. داروهای غیر اعتیاد آور(غیرمخدر) و اعتیادآور(مخدر). داروهای گروه اول چندان قوی نیستند و نسبتاً کم خطرتر هستند و هر کس برای رفع درد می تواند آنها را مصرف کند. غالب داروهای غیراعتیادآور حاوی آسپرین، استامینوفن یا ترکیبات مربوط به آنهاست. داروهای مخدر یا اعتیادآور خاصیت ضد درد بیشتری دارد که حاوی تریاک، مرفین و مخدرهای کوکائین هستند. سومین گروه از این داروها برای تسکین درد میگرن و دردهای عصبی بکار میروند. مانند داروهای غیراعتیادآور: آسپرین و ترکیبهای استامینوفن داروهای ضدالتهاب: مانند پونستان یا مفنامیک اسید، ایبوبروفن و … داروهای اعتیادآور: مشتقات کدئین که خاصیت اعتیادآور کمی دارند. داروهای ضد میگرن و دردهای عصبی: داروهای بسیاری برای مقابله با بیماری میگرن و دردهای عصبی ساخته شدهاند که از حملات میگرن و دردهای عصبی میکاهند و آنها را تسکین میدهند. برخی داروها برای پیشگیری از حملات میگرن و دردهای عصبی است و باید بطور منظم مصرف شوند. مانند داروهای میگرن و داروهای حاوی ارگوت (ارگوتامین و پراپرانولول)، داروهای ضد دردهای عصبی کاربامازپین و ... داروهای پیشگیری کننده غش (ضد تشنجها): این داروها بیماری صرع را درمان نمی کند اما از بروز حمله پیشگیری میکنند به همین دلیل معمولاً درمان طولانی ضروری است و بیشترین تأثیر درمانی و کمترین عوارض را با تنظیم دقیق تعداد دارو میتوان بدست آورد. مانند فنوباربیتال(لومینال)، فنیتوئین، کابامازپین، یریمیدون و دیگر داروهای ضدتشنج (کلونازپام، دیازپام) داروهای سخت شدگی ماهیچه و رعشه: داروهای ضد بیماری پارکینسون: این داروها در مغز بر محل ضایعه اثر میکند و بر روی ماهیچهها اثر نمی کند. مانند لوودوپا، آمانتادین، بروموکریپتین. عفونت ناشی از موجودات ذره بینی موجودات میکروسکوپی مختلف، به اندازههای متفاوت ممکن است بدن انسان را آلوده کرده و باعث عفونت در دستگاههای مختلف بدن شوند. داروهای ضد عفونت به 5 گروه تقسیم میشوند: داروهای ضد عفونتهای باکتریایی: این داروها (ضد باکتریها) تعداد بسیاری از این داروها در 50 سال اخیر ساخته شدهاند. این داروها عفونتهای باکتریایی وخیم پیشین مانند مننژیت، ذات الریه، سل و … را بسیار کاهش دادهاند. مانند پنی سیلینها، آموکسی سیلین، آمپی سیلین
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آزيترومايسين AZITHROMYCIN آزيترومايسين يك آنتيبيوتيك است كه براي گلودرد استرپتوكوكي، برونشيت، برخي انواع سينهپهلو (پنوموني)، و عفونتهاي كلاميديايي تجويز ميشود. چگونگي مصرف آزيترومايسين بايد با شكم خالي خورده شود، حداقل 1 ساعت قبل يا 2ساعت بعد از غذا. اين دارو براي بعضي از عفونتها به صورت تكنوبتي تجويز ميشود يا در ساير موارد به شكل روزي يك نوبت براي 5 روز. مهم است كه دارو سر وقت و بهطور كامل مصرف شود، حتي در صورت احساس بهبودي. چنانچه پيش از مصرف تمام دارو آن را قطع كنيد علايمتان ممكن است برگشت كنند. اگر يك نوبت را فراموش كرديد، به مجردي كه آن را به ياد آورديد مصرفش كنيد. البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، اين نوبت فراموش شده را رها كرده، به برنامه منظم داروييتان بازگرديد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريك از علايم زير، مصرف آزيترومايسين را قطع كرده، با پزشكتان تماس بگيريد: اسهال، دردهاي شكمي، تهوع و استفراغ، زخمهاي دهاني يا زبان، خارش يا ترشح واژن، پلاكهاي سفيد در دهان يا روي زبان، تب، درد مفصلي يا بثورات جلدي. يك پاسخ حساسيتي نادر به آنتيبيوتيكها آنافيلاكس است كه نيازمند توجه و مراقبت فوري پزشكي ميباشد. از آنجايي كه آنافيلاكس به سرعت پيشرفت ميكند، در صورت بروز تورم لبها و دور چشم، كهير يا تورمهاي پوستي، غش ناگهاني، ضربان قلب تند يا خسخس سينه يا مشكل در تنفس، مصرف دارو را قطع كرده بلافاصله با يك مركز خدمات اضطراري پزشكي تماس بگيريد. موارد احتياط در صورت وجود هريك از موارد زير پيش از مصرف آزيترومايسين، پزشكتان را مطلع سازيد: حساسيت به آزيترومايسين، اريترومايسين، يا آنتيبيوتيكهاي ديگر. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه كاربامازپين، سيكلوسپورين، ضدانعقادها (رقيق كنندههاي خون مثل وارفارين)، تئوفيلين، و آنتياسيدهاي حاوي آلومينيم/ منيزيم. سابقه يا ابتلا به بيماري كبدي. هنگام مصرف آزيترومايسين توصيه ميشود حتي در صورت احساس بهبود دوره كامل دارويتان را مصرف كنيد تا عفونت در بدنتان درمان شده، از عود بيماري جلوگيري شود. اگر ظرف 3 روز از آغاز درمان با آزيترومايسين احساس بهبودي نکرديد با پزشكتان مشورت كنيد. آزيترومايسين را دور از دسترس كودكان، دور از گرما، نور مستقيم و حرارت مرطوب نگه داريد (در اين شرايط آزيترومايسين فاسد ميشود). هنگام مصرف آزيترومايسين نبايد : از داروهاي تاريخ مصرف گذشته استفاده كنيد. پيش از اتمام دارويتان آن را قطع كنيد، مگر به دستور پزشكتان.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آسپيرين ASPIRIN آسپيرين يك داروي رايج است كه بدون نسخه پزشك قابل تهيه ميباشد. اين دارو يك مسكن غيرمخدر براي تسكين دردهاي خفيف تا متوسط نظير سردرد، دنداندرد، و دردهاي هنگام عادت ماهانه است. آسپيرين تب را كاهش ميدهد و التهاب را در موارد درماتيسمي كاهش ميدهد. آسپيرين خشكي، تورم و درد مفاصل را درد آرتريت ميكاهد ولي بيماران را درمان نميكند. از اين دارو همچنين در پيشگيري از لخته شدن خون، كاهش خطر حمله قلبي و مغزي، و موارد ديگر استفاده ميشود. البته اين خاصيت آسپيرين ممكن است موجب افزايش احتمال خطر خونريزي شود. استيل ساليسيليك اسيد يك نام ديگر آسپيرين است. چگونگي مصرف براي جلوگيري از اثرات مضر آسپيرين بر روي معده، اين دارو را با غذا، شير، داروهاي ضداسيد، يا يك ليوان پر از آب مصرف كنيد (اين در مورد قرصهاي پوششدار يا شياف صدق نميكند). همچنين براي پيشگيري از دل بهم خوردگي بهتر است از30-15 دقيقه پس از خوردن آسپيرين دراز نكشيد. بجز در مورد قرصهاي پوششدار و قرصهاي طولانياثر، ساير قرصهاي آسپيرين را ميتوان براي سهولت بلع خرد يا در يك مايع حل كرد. بهمنظور استعمال راحتتر شياف آسپيرين، آن را براي 30 دقيقه قبل از استفاده داخل يخچال بگذاريد. براي استعمال شياف، پوشش شياف را باز كرده، شياف را با آب سرد مرطوب كنيد، به يك پهلو دراز كشيده، شياف را با كمك انگشتتان داخل مقعد فرو كنيد. اگر يك نوبت را فراموش كرديد ، به مجردي كه آن را به ياد آورديد، البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي مصرف دارو رسيده است، نوبت فراموش شده را رها كرده و به برنامه منظم داروييتان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريك از علايم زير، مصرف آسپيرين را قطع كرده، با پزشكتان تماس بگيريد: سوزش سر دل؛ بثورات جلدي؛ تورم دستها، پاها و پلكها؛ افزايش وزن؛ خسخس سينه؛ مدفوع سياهرنگ؛ خونريزي از لثهها در هنگام مسواك زدن. موارد احتياط در صورت وجود هريك از موارد زير پيش از مصرف آسپيرين پزشكتان را مطلع سازيد: حساسيت به هر چيز، به ويژه آسپيرين يا داروهاي شبه آسپيرين. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه داروهاي ضدالتهابي غيراستروييدي (مثل ايبوپروفن)، داروهاي ضدانعقادي (رقيقكنندههاي خون مثل وارفارين)، داروهاي خوراكي ضدديابت، آنتيبيوتيكها (سفالوسپورينها، وانكومايسين)، داروهاي ضدسرطان (متوتركسات)، والپروئيك اسيد، پروبنسيد و سولفين پيرازون (داروهاي نقرس)، و زيدووودين. سابقه يا ابتلا به مشكلات خونريزيدهنده (مثل زخم معده، هموفيلي، و كمبود پلاكتي)، پوليپهاي بيني ناشي از آسپيرين، نقرس، كمبود آنزيم G6PD ، پرفشاري خون، و بيماريهاي كبدي، كليوي، و قلبي. هنگام مصرف آسپيرين توصيه ميشود برچسب روي دارو را خوانده و از دستوراتش پيروي كنيد. برچسب روي ساير داروهاي بدون نياز به تجويز پزشك را بخوانيد تا مبادا در حال مصرف داروهايي باشيد كه حاوي آسپيرين هستند يا حاوي داروهايي باشند كه با آسپيرين تداخل ايجاد ميكنند. آسپيرين را دور از دسترس كودكان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگاه داريد (در اين شرايط آسپيرين فاسد ميشود). شياف آسپيرين را در يك جاي خنك نگاه داريد، ولي آن را و شكلهاي مايع آسپيرين را منجمد نكنيد. آسپيرين تاريخ گذشته را دور از دسترس كودكان در توالت دور بريزيد. در صورتي كه آسپرين را براي درد، تب يا گلودرد ميخوريد، در موارد زير با پزشكتان مشورت كنيد: درد بيش از 10 روز طول بكشد يا علامت جديدي اضافه شود. تب بيش از 3 روز طول بكشد، تشديد شود يا علامت جديد اضافه شود. گلودرد دردناكتر شود، بيش از 2 روز به طول انجامد، يا تب، تهوع، استفراغ، بثورات جلدي يا سردرد رخ دهد. آسپيرين را فقط به مقدار تجويز شده براي جلوگيري از حمله قلبي، مغزي و ديگر مشكلات ناشي از لخته شدن خون مصرف كنيد هنگام مصرف آسپيرين نبايد آسپيريني را كه بوي سركه ميدهد استفاده كرد. اين به معناي فاسد شدن آسپيرين است. در صورتي كه در عرض 7 روز گذشته عمل جراحي لوزه، كشيدن دندان، يا جراحي دندان يا دهان داشتهايد، آسپيرين را بجويد. آسپيرين را به همان صورت ببلعيد. آسپيرين را مستقيماً روي دندان يا لثه گذاشت؛ در اين صورت ممكن است موجب سوزش شود. بدون مشورت با پزشكتان آسپيرين را قطع كنيد، اگر آن را براي پيشگيري از لخته شدن خون مصرف ميكنيد. تا 5 روز پيش از هر جراحي آسپيرين مصرف كنيد مگر به دستور پزشك؛ اين كار موجب خونريزي خواهد شد. به كودكي كه تب يا ديگر علايم شبه آنفلوآنزايي كه ممكن است ناشي از يك ويروس مثل ويروس آبلهمرغان يا آنفلوآنزا باشد آسپيرين بدهيد. آسپيرين در برخي از موارد با نشانگان «راي» كه يك بيماري وخيم است ارتباط داشته است. در اين موارد در مورد داروي مناسب با پزشكتان مشورت كنيد. مسموميت در صورت شك به مصرف بيش از حد آسپيرين، بلافاصله درخواست كمك پزشكي كنيد. علايم مصرف بيش از حد عبارتند از: صداي زنگ داخل گوشها، خوابآلودگي، گيجي، افت شنوايي، اضطراب، هيجان شديد، تنفس تند و عمقي. براي پيشگيري از عوارض جدي نظير تشنج يا حتي مرگ بلافاصله به دنبال مراقبتهاي پزشكي باشيد. اطلاعات ديگر انواع ژنريك آسپيرين از انواع داراي نام تجاري ارزانترند و در اكثر موارد به همان اندازه مؤثرند. انواع طولانياثر گرانترند ولي ممكن است مصرف آنها راحتتر باشد.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آسيكلووير ACYCLOVIR آسيكلووير يك داروي ضدويروسي رايج است. از اين دارو براي جلوگيري و درمان عفونتهاي ويروسي نظير هرپس سيمپلكس و هرپس ژينتاليس، و درمان آبلهمرغان استفاده ميشود. اگر براي جلوگيري از تبخال راجعه استفاده شود، آسيكلووير بايد به مجردي كه احساس گزگز يا سوزش (كه اولين علامت عود مجدد است) آغاز شد مورد استفاده قرار گيرد. در مورد آبلهمرغان اگر درمان ظرف 24 ساعت اول از شروع پيدايش بثورات جلدي آغاز شود بيشترين تأثير را خواهد داشت. زويراكس نام تجاري آسيكلووير است. چگونه مصرف كپسول، قرص، و سوسپانسيون خوراكي آسيكلووير را ميتوان با غذا مصرف كرد. دارو در هر نوبت بايد با يك ليوان پر از آب مصرف شود. بهتر است براي حفظ يك سطح ثابت دارو در خون، آسيكلووير در فواصل يكسان در طي 24 ساعت مصرف شود. آسيكلووير معمولاً هر 4 ساعت، 5 بار در روز تجويز ميشود. برنامه زماني مصرف دارو ميتواند 6 صبح، 10 صبح، 2 بعدازظهر و 6 عصر و 10 شب باشد. اگر اين برنامه با برنامه كاري يا خواب شما تداخل ميكند از پزشكتان بخواهيد در تعيين يك برنامه دارويي كه براي شما مناسبتر بوده و در عين حال اهداف درماني را برآورده سازد، به شما كمك كند. بسيار مهم است كه دارو سر وقت و به مقدار تجويز شده كامل مصرف شود، حتي اگر احساس ميكنيد حالتان بهتر شده است. اگر پيش از مصرف كامل دارويتان آن را قطع كنيد، علايمتان ممكن است مجدداً ظهور كنند. پيش از مصرف سوسپانسيون خوراكي، شيشه را به خوبي تكان دهيد و از وسيلهاي اندازهگيري همراه دارو براي تعيين مقدار مصرفي در هر نوبت استفاده كنيد. اگر يك نوبت را فراموش كرديد ، آن را به مجردي كه به ياد آورديد مصرف كنيد. البته اگر تقريباً زمان مصرف نوبت بعدي رسيده است، نوبت قبلي را رها كرده به برنامه دارويي خود برگرديد، مقدار دارو را دو برابر نكنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريك از علايم زير با پزشكتان تماس بگيريد: اسهال، دردهاي شكمي، تهوع و استفراغ، سردرد، يا سياهي رفتن چشم. موارد احتياط در صورت وجود هريك از موارد زير پيش از مصرف آسيكلووير پزشكتان را مطلع سازيد: حساسيت نسبت به آسيكلووير يا گانسيكلووير [vitrasert ،cytovene]. بارداري يا شيردهي. در حال مصرف ديگر داروها، به ويژه آنهايي كه ممكن است براي كليههايتان مضر باشند، مثل مقادير بالاي استامينوفن تيلنول، داروهاي ضدالتهابي غيراستروييدي (NSAID) مثل ايبوپروفن، سيكلوسپورين، فوسكارنت، ليتيم، ريفامپين، سولفوناميدها و تتراسايكلينها. داراي سابقه يا دچار دهيدارتاسيون (كاهش آب بدن) يا بيماري كليوي. در هنگام مصرف آسيكلووير توصيه ميشود دوره درمان با آسيكلووير را بهطور كامل طي كنيد تا عفونت در بدنتان درمان شده، از عود بيماري جلوگيري شود؛ حتي اگر احساس بهبود ميكنيد. اگر خانمي هستيد كه به علت هرپس ژينتاليس (تبخال در ناحيه تناسلي) آسيكلووير مصرف ميكنيد، هر ساله يك آزمون گستره پاپانيكولا (پاپ) انجام دهيد؛ زيرا اين عفونت با افزايش احتمال ابتلا به سرطان گردن رحم همراه است. منطقه مبتلا را تا آنجا كه ميتوانيد تميز و خشك نگاه داريد. لباس زير گشادتري بپوشيد تا ضايعات آزرده نشوند. آسيكلووير را دور از دسترس كودكان و دور از حرارت، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگاه داريد (در اين شرايط آسيكلووير فاسد ميشود). اگر آسيكلووير مصرف ميكنيد و در عرض چند روز بهتر نشدهايد با پزشكتان مشورت كنيد. در هنگام مصرف آسيكلووير، نبايد : با همسرتان، اگر دچار تبخال ناحيه تناسلي است، نزديكي داشته باشيد. كاندوم ميتواند به جلوگيري از سرايت هرپس كمك كند، ولي ژلهاي اسپرمكش يا ديافراگم در پيشگيري از سرايت اين بيماري نقشي ندارند. از آسيكلووير تاريخ گذشته استفاده كنيد. تا وقتي كه دارو تمام نشده است مصرف آن را قطع كنيد مگر اينكه پزشكتان چنين دستور دهد.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ اريترومايسين موارد مصرف: اريترومايسين به عنوانجايگزين پنيسيلينها در بيماراني كه به اينداروها حساسيت مفرط دارند، مصرفميشود. همچنين، اريترومايسين در درمانآنتريت ناشي از كامپيلوباكتر، پنوموني،بيماري لژيونر، سيفليس، التهابغيرگنوكوكي پيشابراه، التهاب مزمنپروستات، آكنه ولگاريس و براي پيشگيرياز ديفتري و سياه سرفه مصرف ميشود. مكانيسم اثر: اريترومايسين يكآنتيبيوتيك ماكروليد باكتريواستاتيك باطيف اثر ضد باكتري شبيه بهپنيسيلينهاست. اين دارو از طريق پيوندبا ريبوزومهاي باكتريايي مانع بيوسنتزپروتئينهاي موجود در باكتري و توقفرشد آن ميشود. فارماكوكينتيك: اين دارو از راه خوراكيبخوبي جذب ميشود، اما در برابر اسيدمعده ناپايدار است. فراهمي زيستي ايندارو بسته به نوع استرآن 65 ـ 30 درصداست. پس از جذب بهطور گسترده دربافتها و مايعات بدن منتشر ميشود.متابوليسم آن كبدي و دفع آن نيز عمدتاازطريق ترشح در صفرا است. اوج غلظتسرمي اريترومايسين بسته به نوع استرآن4 ـ 2 ساعت پس از مصرف خوراكيحاصل ميشود. نيمه عمر اين دارو 2 ـ 1/5ساعت است كه در صورت عيب كار كليهممكن است تا 5 ساعت نيز افزايش يابد. هشدارها: در صورت ابتلاي بيمار بهنارسايي كبدي يا كليوي، تاكيكاردي بطنيو پورفيري، با احتياط فراوان مصرفشود. راهنمايي هاي مصرف اريترومايسين را ميتوان با شكم خالي همراه يك ليوان پر از آب مصرف كرد ولي در صورتي كه معده را ناراحت كند ميتوان آن را با غذا خورد. بهتر است دارو در نوبتهايي با فواصل زماني يكسان در شبانهروز مصرف شود تا سطح خوني آن ثابت باقي بماند. براي مثال، اگر لازم است روزي 4 بار اريترومايسين مصرف كنيد، نوبتها بايد 6 ساعت فاصله داشته باشند (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب و 6 صبح.) اگر اين برنامه با برنامه كار يا خواب شما تداخل داشت از پزشكتان بخواهيد در تعيين يك برنامه موِثرتر به شما كمك كند. مهم است كه دارو را سر وقت و بهطور كامل مصرف كنيد، حتي اگر احساس بهبودي داريد. اگر پيش از اتمام دارو آن را قطع كنيد، ممكن است علايمتان عود كند. قرصهاي جويدني اريترومايسين بايد پيش از بلعيده شدن، جويده يا خرد شوند. ميتوان كپسولهاي طولانيرهش اريترومايسين را باز كرد و قرص دانههاي روكشدار داخلش را پيش از مصرف با يك غذاي نرم مخلوط كرد. اگر يك نوبت را فراموش كرديد، به مجردي كه به ياد آورديد مصرفش كنيد. البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را رها كنيد و به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. عوارض جانبي: تهوع، استفراغ، احساسناراحتي در شكم، اسهال، كهير، بثوراتجلدي و ساير واكنشهاي آلرژيك، كاهشبرگشتپذير قدرت شنوايي در صورتمصرف مقادير زياد دارو، يرقان انسداديو عوارض قلبي با مصرف اين داروگزارش شدهاند. همچنين در صورت وجود هريك از موارد زير پيش از مصرف اريترومايسين، پزشكتان را مطلع سازيد: حساسيت به اريترومايسين؛ بارداري يا شيردهي؛ مصرف داروهاي ديگر به ويژه استميزول، كاربامازپين، والپروئيك اسيد، سيكلوسپورين، داروهاي ضدانعقاد (رقيقكنندههاي خون مثل وارفارين)، و آنتيبيوتيكهاي ديگر (كلرامفنيكل)؛ ابتلا به يا سابقه بينظمي ضربان قلب (آريتمي)، افت شنوايي، يا بيماري كبدي. تداخلهاي دارويي: غلظت سرميديسوپيراميد در صورت مصرف همزمانبا اريترومايسين افزايش مييابد و ممكناست موجب بروز مسموميت و آريتميشود. اثر وارفارين در صورت مصرفهمزمان با اريترومايسين ممكن استافزايش يابد. اريترومايسين متابوليسمكاربامازپين، بروموكريپتين،تئوفيلين وسيكلوسپورين را مهار ميكند و ممكناست موجب افزايش غلظت سرمي اينداروها گردد. اريترومايسين متابوليسمترفنادين را نيز مهار ميكند و خطر بروزآريتمي در بيمار را افزايش ميدهد (ازمصرف همزمان اين دو دارو بايدخودداري كرد). اثر ديگوكسين بر قلب درصورت مصرف همزمان با اريترومايسينممكن است افزايش يابد. غلظت سرمياريترومايسين توسط سايمتيدين افزايشمييابد و اين موضوع احتمال بروزعوارض جانبي و مسموميت، بهويژهناشنوايي ناشي از اريترومايسين راافزايش ميدهد. هنگام مصرف اريترومايسين توصيه ميشود حتي در صورت احساس بهبودي، اريترومايسين را بهطور كامل مصرف كنيد تا عفونتتان درمان شد و، از عود بيماري جلوگيري شود. اريترومايسين را دور از دسترس كودكان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري كنيد (در اين شرايط اريترومايسين فاسد ميشود.) برخي از محلول هاي اريترومايسين پس از آماده شدن بايد در يخچال نگهداري شوند؛ دستورالعمل روي بستهبندي دارو را بخوانيد. پيش از مصرف، شيشه محلول را به خوبي تكان دهيد. از پيمانه داخل جعبه دارو براي اندازهگيري مقدار دارو استفاده كنيد. اگر ظرف 3 روز از شروع درمان احساس بهبودي نداشتهايد با پزشكتان مشورت كنيد. هنگام مصرف اريترومايسين نبايد داروي تاريخ مصرف گذشته مصرف كنيد. دارو را ناتمام قطع كنيد، مگر به توصيه پزشك. نكات قابل توصيه: اريترومايسين ومشتقات خوراكي آن را بهتر است با معدهخالي مصرف كرد. اما در صورت بروزتحريك گوارشي ميتوان دارو را با غذامصرف نمود.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ آتنولول ATENOLOL آتنولول به علل گوناگوني مثل افزايش فشار خون؛ تسكين درد قلبي؛ پيشگيري از سردردهاي ميگرني؛ و درمان بينظمي ضربان قلب تجويز ميشود. همچنين براي جلوگيري از دومين حمله قلبي در افرادي كه يك بار دچار حمله قلبي شدهاند، كاربرد دارد. ممكن است در شرايط ديگري نيز پزشكتان اين دارو را برايتان تجويز كند. آتنولول با مسدود كردن برخي تكانههاي عصبي به بخشهاي خاصي از بدن عمل ميكند؛ به همين علت آن را يك مسدودكننده بتا ميشناسند. با مسدود كردن اين تكانهها، آتنولول به قلب كمك ميكند تا منظمتر و مؤثرتر بزند و در نتيجه بار كاري قلب كاهش يابد. چگونگي مصرف آتنولول معمولاً روزي يك بار مصرف ميشود. مهم است كه دارو را هر روز سر ساعت معيني بخوريد. معمولاً بهتر است دارو را صبح پيش از صبحانه مصرف كنيد تا فراموشش نكنيد. آتنولول را ميتوان با يا بدون غذا مصرف كرد. هر روز پيش از خوردن آتنولول نبضتان را بشماريد. اگر زير 50 در دقيقه بود پيش از خوردن داروي آن روز، با پزشكتان مشورت كنيد. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نكنيد. از دستورات پزشكتان به دقت پيروي كنيد. اگر يك نوبت را فراموش كرديد، به مجردي كه آن را به ياد آورديد مصرفش كنيد. البته اگر كمتر از 8 ساعت تا نوبت بعدي مصرف دارو رسيده است، نوبت فراموش شده را رها كرده، به برنامه منظم داروييتان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد و دارو را بدون هماهنگي با پزشكتان قطع نكنيد. با قطع مصرف آتنولول ممكن است در معرض خطر يك حمله قلبي باشيد. در اكثر مواردي كه آتنولول تجويز ميشود، بيماري مهار مي شود ولي درمان نمي شود. و اين بدين معناست كه ممكن است لازم باشد چندين سال يا تا پايان زندگي آن را مصرف كنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريك از علايم نادر ولي جدي زير، مصرف آتنولول را قطع كرده، با پزشكتان تماس بگيريد: - اشكال در تنفس تنگي نفس، يا خسخس سينه؛ - سرد شدن كف دست و پا؛ - ضربان قلب زير 50 در دقيقه؛ - سرگيجه يا سياهي رفتن چشم در هنگام بلند شدن از حالت خوابيده يا نشسته - تورم دستها و پاها يا افزايش وزن ناگهاني (5/1 كيلو در 48-24 ساعت)؛ -افسردگي، گيجي، يا توهم (شنيدن، ديدن، يا احساس چيزهايي كه وجود ندارند)؛ - درد قفسه سينه، مفاصل يا كمر؛ - تب؛ گلودرد؛ - بثورات جلدي؛ - يا هرگونه كبودي يا خونريزي غيرعادي. نشانههاي زير تا هنگام عادت كردن بدنتان با دارو ممكن است مشاهده شوند: خوابآلودگي، خستگي، مشكل در خوابيدن، اضطراب، يبوست يا اسهال، كابوس، يا كاهش توانايي جنسي، اگر اين علايم ادامه يافتند يا مشكلساز شدند، وضعيت را با پزشكتان در ميان بگذاريد. موارد احتياط در صورت وجود هريك از موارد زير پيش از مصرف آتنولول پزشكتان را مطلع سازيد: - حساسيت به آتنولول يا ديگر داروهاي مسدودكننده بتا بارداري يا شيردهي. - در حال مصرف داروهاي ديگر، به ويژه تزريقات حساسيتزدايي، كافئين، داروهاي آسم (آمينوفيلين، ديفيلين، اكستريفيلين، تئوفيلين)، داروهاي ديابت (انسولين، داروهاي خوراكي پايينآورنده قند)، ديگر داروهاي كاهنده فشار خون (مسدودكنندههاي كانالهاي كلسيمي، كلونيدين، گوانابنز)، كوكائين، يا مهاركنندههاي مونوآميناكسيداز. - سابقه يا ابتلا به حساسيت، آسم، يا آمفيزم؛ مشكلات احتقاني قلب؛ بيماري قند؛ پركاري تيروييد؛ افسردگي؛ يا بيماريهاي كليوي يا كبدي. اگر بيماري قند داريد، آتنولول ممكن است قند خون شما را افزايش دهد و نيز ممكن است علايم افت قند خون را مخفي كند. اگر دچار حساسيت باشيد با مصرف آتنولول واكنشهاي حساسيتيتان ممكن است تشديد شود. هنگام مصرف آتنولول توصيه ميشود بهطور منظم به پزشكتان مراجعه كنيد تا بهبوديتان را زير نظر داشته باشد. -در مورد ميزان فعاليت قابل قبول بر اساس وضعيت بدنيتان با پزشكتان مشورت كنيد. آتنولول ممكن است درد قفسه سينه را كاهش دهد يا از آن جلوگيري كند و در نتيجه باعث شود تا از آن حد كه برايتان بيخطر است فعالتر باشيد. كه اين خود موجب درد قفسه سينه و علايم جدي ديگر ميشود. - وزنتان را نسبت به قد و استخوانبنديتان در يك محدوده مناسب نگاه داريد. در صورت نياز براي كاهش وزن از پزشكتان كمك بگيريد. -اگر براي كاهش فشار خون آتنولول مصرف ميكنيد، مصرف سديم (نمك) خود را محدود كنيد. از پزشكتان درخواست كنيد دستوارات تغذيهاي در اختيارتان بگذارد يا شما را به يك متخصص تغذيه معرفي كند. -اگر سيگاري هستيد، سيگار را ترك كنيد، از پزشكتان بخواهيد شما را به يك مشاور يا گروه ترك سيگار معرفي كنيد. الكل ننوشيد. - از وضعيت خوابيده به نشسته يا ايستاده و يا از حالت نشسته به ايستاده آرام تغيير وضعيت دهيد تا دچار سرگيجه، سياهي رفتن چشم يا غش نشويد. در هواي سرد لباس گرمتر بپوشيد، چرا كه آتنولول ممكن است شما را به سرما حساستر كند. براي روزهاي تعطيل مقدار كافي دارو در دسترس داشته باشيد. يك برگه شناسايي پزشكي كه نشان دهد آتنولول مصرف ميكنيد به همراه داشته باشيد. پزشكان ديگر را از اينكه آتنولول مصرف ميكنيد مطلع سازيد؛ زيرا آتنولول ممكن است بر روي برخي آزمونهاي آزمايشگاهي اثر بگذارد. آتنولول را دور از دسترس كودكان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگه داريد (در اين شرايط آتنولول فاسد ميشود). آتنولول تاريخ گذشته را دور از دسترس كودكان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف آتنولول نبايد : تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگي كنيد يا با وسايل خطرناك كار كنيد. اگر خوابآلودگي يا سرگيجه مشكلساز شد، با پزشكتان مشورت كنيد. بدون مشورت با پزشكتان دارويي مصرف كنيد؛ به ويژه داروهاي محرك و داروهاي سرفه يا سرماخوردگي كه بدون تجويز پزشك قابل تهيه هستند.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ تریامترن هیدروکلروتیازید -------------------------------------------------------------------------------- تریامترن هیدروکلروتیازید یک داروی مُدر رایج است. این دارو مقدار مایعات دفعی از طریق ادرار را افزایش میدهد ، در نتیجه با کاهش مایعات در گردش خون از فشار خون میکاهد. کاهش فشار خون خود موجب کاهش بار کاری قلب و شریانها سرخرگها میشود. بالا باقی ماندن فشار خون به سرخرگهای مغز ، قلب و کلیهها آسیب میزند ، که این آسیب خطر سکته مغزی، نارسایی قلبی، و نارسایی کلیوی را افزایش میدهد. هیدروکلروتیازید همچنین موجب دفع برخی مواد شیمیایی، مثل سدیم و پتاسیم ، از بدن میشود. تریامترن به هیدروکلروتیازید اضافه میشود تا از دفع پتاسیم جلوگیری کند و آن را در بدن نگاه دارد. چگونگی مصرف برای جلوگیری از ناراحت شدن معده تریامترن هیدروکلروتیازید را میتوان با غذا یا شیر خورد. سعی کنید دارو را هر روز ساعت معینی مصرف کنید تا فراموشش نکنید. اگر روزی یک نوبت تریامترن هیدروکلروتیازیدبرایتان تجویز شده است، بهتر است دارو را اول روز یا وقتی که به توالت دسترسی دارید مصرف کنید. اگر به سبب خرید یا کاری خارج از خانه مصرف دارو را به تعویق انداختهاید، دارو (یا نوبت آخر دارو) را پیش از ساعت 4 بعداز ظهر بخورید. این کمک میکند تا شب هنگام مجبور نشوید برای ادرار کردن از خواب برخیزید. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که آن را به یاد آوردید مصرفش کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارویی معمولتان بازگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هر یک از علایم زیر با پزشکتان تماس بگیرید: واکنشهای حساسیتی ( بثورات جلدی ) ، خشکی دهان ، تشنگی شدید ، ضربان قلب نامنظم ، گرفتگیهای عضلانی ، تهوع یا استفراغ ، خستگی یا خوابآلودگی شدید ، درد یا سوزش معده ، کبودی یا خونریزی غیرعادی ، مدفوع سیاه و قیری ، لکههای قرمز روی پوست ، دفع خون در ادرار یا مدفوع ، درد مفصلی ، کمردرد ، زردی چشم ها یا پوست . موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف تریامترن هیدروکلروتیازید، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به تریامترن، هیدروکلروتیازید یا دیگر داروهای مُدر تیازیدی ، داروهای حاوی سولفور ، بومتانید ، فوروسماید ، یا داروهای مُدر دیگر نظیر مهارکنندههای کربنیک آینداز (استازولامید) بارداری یا شیردهی مصرف داروهای دیگر، به ویژه دیگوکسین ، لیتیم ، ضد انعقادها (رقیقکنندههای خون)مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین (مثل کاپتوپریل )، سیکلوسپورین ، شیر کم نمک، مواد حاوی پتاسیم، اسیدفولیک ، داروهای پایین آورنده کلسترول خون ( کلستیرامین ، کلتیپول )، یا داروهای پرفشاری خون سابقه یا دچار بالا بودن پتاسیم خون، نوروپاتی دیابتی، یا بیماریهای کلیوی یا کبدی. توصیه هنگام مصرف دارو را مطابق تجویز پزشک مصرف کنید. در مورد لزوم احتمالی کاهش وزن، ترک سیگار، برنامه ورزشی یا تغییرات در برنامه غذایی (مثلاً کاهش مصرف نمک با پزشکتان مشورت کنید. به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودتان را زیر نظر داشته باشد. هر هفته (یا طبق زمانبدی مورد نظر پزشکتان) فشار خون و وزنتان را اندازهگیری کرده، در یک دفترچه یادداشت کنید تا در هر ملاقات آنها را به پزشکتان نشان دهید. اگر روش اندازهگیری فشار خون را نمیدانید از یک پزشک یا پرستار بخواهید آن را به شما بیاموزد. هرگونه افزایش یا کاهش وزن به مقدار 2/5 کیلوگرم را که طی یک هفته ایجاد شده باشد به اطلاع پزشکتان برسانید. پیش از مصرف هر داروی دیگر، حتی داروهای مجاز بدون نسخه یا داروهای گیاهی ، با پزشکتان مشورت کنید. از مواجهه بدون محافظت با نور خورشید بپرهیزید. از آفتاب ساعت 10 صبح تا 3 بعدازظهر و استفاده از وسایل برنزه کننده اجتناب کنید. هنگام مواجهه با آفتاب از یک کرم ضد آفتاب با قدرت محافظتی (اِس پی اِف) حداقل 15 برای حفاظت مناطق در معرض نور استفاده کنید. هیدروکلروتیازید موجب حساسیت پوست به نور آفتاب میشود که میتواند منجر به آفتاب سوختگی شدید یا تغییر رنگ پوست در نواحیای از پوست که در معرض آفتاب میباشد، گردد. تریامترن هیدروکلروتیازید را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط هیدروکلروتیازید فاسد میشود). تریامترن هیدروکلروتیازید تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان، در توالت دور بریزید. نبایدها نباید از حالت خوابیده به نشسته یا ایستاده، یا نشسته به ایستاده سریع تغییر وضعیت دهید. برای جلوگیری از سیاهی رفتن چشم یا احساس غش به آرامی تغییر وضعیت دهید. نباید الکل بنوشید، مدت طولانی سرپا بمانید، یا در هوای گرم ورزش کنید ، چرا که ممکن است دچار سیاهی رفتن چشم یا غش شوید. حتی در صورت احساس بهبودی، نباید دارو را قطع کنید. این دارو بیشتر نقش کنترل کننده دارد تا نقش درمانی، و ممکن است لازم باشد برای مدتی طولانی آن را مصرف کنید اگر سؤالی در مورد داروهایتان دارید از پزشکتان بپرسید.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ تاموکسیفن -------------------------------------------------------------------------------- تاموکسیفن برای درمان سرطان پستان و نازایی وابسته بهاولیگومنوره یا آمنوره ثانویه مصرفمیشود. مکانیزم اثر تاموکسیفن آنتیاستروژنغیراستروئید ی میباشد که اثرات ضعیفاستروژنی نیز دارد. تاموکسیفنگیرندههای استرادیول را مهار میکند. القاءتخمکگذاری با اشغال گیرندههایاستروژن و حذف اثر مهاری هورمون ودر نیتجه تحریک ترشح هورمونآزادکننده گناد و تروپین از هیپوتالاموس انجام میگیرد. فارماکوکینتیک متابولیسم تاموکسیفنکبدی است و دارای چرخه رودهای ـ کبدیمیباشد، حذف دارو دو مرحلهای بوده کهمرحله اول 4-7 ساعت پس از تجویز ومرحله دوم 7-14 روز طول میکشد. اثردرمانی مطلوب 4-10 هفته پس از شروعدرمان حاصل میشود. اثرات آنتاگونیستی دارو ممکن است چند هفتهپس از یک نوبت مصرف آن ادامهداشتهباشد. دارو اغلب بهصورت متابولیتاز طریق صفرا و مدفوع دفع میشود. موارد منع مصرف با مصرف این دارو احتمالایجاد کیستهای تخمدان در زنان قبل ازدوران یائسگی وجود دارد. احتمال افزایش کلسیم خون در صورتوجود متاستاز استخوان را باید در نظرگرفت. با مصرف تاموکسیفن تغییراتآندومتر شامل هیپرپلازی، پولیپ و سرطان گزارش شدهاست. خونریزیغیرطبیعی واژن و علائمی مانند درد یا فشار لگن باید مورد توجه قرار گیرد. در صورت وجود تاری دید، آبمروارید، کاهش تعداد پلاکتها و گلبولهایسفید و نیز بالابودن چربیهای خون، بایدبا احتیاط مصرف شود. عوارض جانبی احتمالی گر گرفتگی، خونریزیواژن، توقف قاعدگی، خارش فرج،اختلالات گوارشی، التهاب تومور، کاهشتعداد پلاکتها، احتباس مایعات، طاسی، فیبروم رحم، اختلالات بینایی (تغییراتقرنیه، آب مروارید و رتینوپاتی) کاهشپلاکتها یا گلبولهای سفید خون، بهندرتکاهش نوتروفیلها و تغییرات آنزیمهایکبدی از عوارض جانبی دارو هستند. توصیه ها روشهایغیرهورمونی جلوگیری از بارداری، طیدرمان و به مدت 2 ماه پس از درمان بایدمورد استفاده قرار گیرد. در صورتمشکوک بودن به بارداری فورا به پزشکمراجعه شود. در صورت بروز اختلالات گوارشیمصرف دارو ادامه یابد و در صورت بروزاستفراغ زودرس پس از مصرف دارو بهپزشک مراجعه شود.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ بکلومتازون استنشاقی -------------------------------------------------------------------------------- بکلومتازون استنشاقی به عنوان درمان نگهدارنده در افراد دچار آسم برونشیال مزمن تجویز میشود. استفاده منظم به رفع التهاب مزمن راههای هوایی و کاهش واکنش این مجاری به مواد محرک (یا حساسیتزا) کمک میکند. بکلومتازون با این سازوکار علایم آسم و دفعات حملات آسم را کاهش میدهد. بکلومتازون یک کورتیکواسترویید میباشد. چگونگی مصرف بر اساس شدت آسم، بکلومتازون به مقدار روزی 4-2 پاف تجویز میشود. مهم است که آن را طبق دستور پزشک یا دستورالعمل روی برچسب دارو مصرف کنید. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. چنانچه همزمان کورتیکواسترویید خوراکی مصرف نمیکنید، ممکن است شروع اثرات دارو تا یک ماه و اوج اثر دارو تا چند ماه به تأخیر بیافتد. مهم است که نوبتهای مصرف دارو در فواصل مساوی در طی شبانهروز برنامهریزی شود، مثلاً اگر قرار است روزی 2 بار مصرف شود، 8 صبح و 8 شب و اگر قرار است روزی 4 بار مصرف شود، هر 6 ساعت. از پزشکتان بخواهید در تعیین یک برنامه که با فعالیتهای روزمره شما تداخل نداشته باشد، به شما کمک کند. بهتر است دارو هر روز در ساعت یکسانی مصرف شود. پیش از استفاده از افشانه برای بار اول، آن را چک کنید. پزشکتان تعیین میکند که از یک وسیله موسوم به آسمیار هم همراه افشانه استفاده کنید یا اینکه با روش دهان باز یا دهان بسته از افشانه استفاده کنید. این وسیله باعث میشود تا دارو بهتر به مجاری هوایی برونشی برسد. پودر و کپسولهای بکلومتازون برای استنشاق نیازمند یک وسیله خاص برای آزادسازی دارو است، دستورالعمل روی جعبه را بخوانید یا چگونگی استفاده را از پزشکتان جویا شوید. روش دهان بسته: کپسول دارو را 5-2 ثانیه تکان دهید. افشانه و کپسول متصل به آن را سر و ته بگیرید. قطعه دهانی را در دهان گذاشته، لبهایتان را دورش محکم ببندید. به آرامی و کامل از راه بینی نفستان را بیرون دهید. به آرامی و عمیق دم انجام دهید و در همان زمان کپسول حاوی دارو را بر روی افشانه به پایین فشار دهید. قطعه دهانی را از دهان خارج کرده، ولی نفستان را تا آنجا که ممکن است نگه دارید. در حالی که لبهایتان را جمع کردهاید از راه دهان نفستان را بیرون دهید. اگر در هر نوبت 2 پاف لازم دارید، دو دقیقه تا پاف بعدی صبر کنید. روش دهان باز: کپسول دارو را 5-2 ثانیه تکان دهید. افشانه و کپسول متصل به آن را سر و ته بگیرید. قطعه دهانی را حدوداً به اندازه عرض دو انگشت از دهان کاملاً بازتان فاصله بگیرید. کپسول را صاف نگه دارید. پس از یک بازدم عمیق، به آرامی از راه دهان نفس بگیرید و در همان زمان کپسول را به افشانه فشار دهید. به دم ادامه دهید. چشمهایتان را ببندید تا چیزی از اسپری واردشان نشود، چرا که ممکن است موجب تاری دید مختصری شود. در انتهای دم نفستان را تا آنجا که میتوانید نگاه دارید، و سپس در حالی که لبهای خود را جمع کردهاید از راه دهان نفستان را بیرون دهید. اگر در هر نوبت 2 پاف لازم دارید، دو دقیقه تا پاف بعدی صبر کنید. پس از استفاده از دارو، به هر کدام از روشهای فوق، برای جلوگیری از خشونت صدا و عفونتهای دهانی، دهانتان را با آب کاملاً بشویید. آب را قورت ندهید. روزی یکبار قطعه دهانی پلاستیکی و پوشش آن را زیر آب گرم بشویید و پیش از استفاده مجدد خشک کنید. تا این افشانه خشک شود در صورت نیاز از افشانه دیگری استفاده کنید. هفتهای دو بار قطعه دهانی پلاستیکی را با مایع ظرفشویی و آب گرم بشویید و کاملاً آب بکشید و خشک کنید. یک راه ساده برای تخمین مقدار داروی باقیمانده در کپسول محتوی دارو این است که کپسول را در یک ظرف آب بگذاریم و ببینیم چقدرش در آب فرو میرود . اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که آن را به یاد آوردید، مصرفش کنید. نوبتهای باقیمانده در آن روز را با فواصل مساوی مصرف کنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هریک از علایم زیر، مصرف بکلومتازون را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: پلاکهای سفید نرم در دهان یا گلو ، درد دهان یا گلو هنگام خوردن و آشامیدن، افزایش خسخس سینه، احساس سفتی و گرفتگی در قفسه سینه، یا مشکل در تنفس. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف بکلومتازون، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به کورتیکواستروییدها، سایر داروها، غذاها، نگهدارندهها، و رنگهای خوراکی. مصرف داروهای دیگر به ویژه کورتیکواستروییدها. سابقه یا ابتلا به سل یا پوکی استخوان. توصیه هنگام مصرف بهطور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودتان را زیر نظر داشته باشد. گاهی افشانه را همراه خود ببرید تا پزشک چگونگی استفاده شما را از آن ببیند. در صورتی که یک دستگاه اندازهگیری حداکثر جریان هوای تنفسی در خانه دارید، مقادیر اندازهگیری شده را در یک دفترچه ثبت کنید. اگر دچار استرس غیرمعمول مثل جراحی، آسیب بدنی، یا عفونت هستید، علایم آسمتان بهبود نداشته است، علایمتان بدتر شده است، یا علایمی از عفونت دهانی یا حلقی دارید با پزشکتان مشورت کنید. در صورتی که افشانه شما قابل پر کردن مجدد است، پس از اتمام دارو آن را دور نیاندازید. حتی اگر برای یک حمله آسمی داروهایی دیگر مصرف میکنید، استفاده از بکلومتازون را ادامه دهید، مگر آنکه پزشکتان دستور دیگری داده باشد. پیش از انجام جراحی، کارهای دندانپزشکی، یا واکسیناسیون سایر پزشکان را از اینکه بکلومتازون مصرف میکنید مطلع سازید. اگر تا به حال به آبله مرغان و سرخک مبتلا نشدهاید و واکسن آنها را هم نزدهاید، از تماس نزدیک با افراد مبتلا به این دو بیماری اجتناب کنید. در صورتی که فکر میکنید با این افراد مواجهه داشتهاید با پزشکتان مشورت کنید. یک برگه شناسایی پزشک همراه داشته باشید که نشان دهد بکلومتازون مصرف میکنید. توجه داشته باشید که اگر کپسول و افشانه سرد باشند، ممکن است مقدار کامل دارو به شما نرسد. اگر مقدار معمول دارو به شکل استنشاقی برایتان مؤثر نیست، ممکن است بهطور موقت به کورتیکواسترویید خوراکی نیاز داشته باشید. افشانه را دور از دسترس کودکان و دور از حرارت نگاه دارید. نبایدها نباید از بکلومتازون برای درمان یک حمله آسمی استفاده کنید. نباید پیش از هماهنگی با پزشکتان آن را قطع کنید.
پاسخ : ✿بانک اطلاعاتی داروها ✿ بوسپیرون -------------------------------------------------------------------------------- بوسپیرون برای کاهش علایم اختلالات اضطرابی یا درمان کوتاه مدت اضطراب تجویز میشود. این دارو در مقایسه با سایر داروهای ضد اضطراب خوابآلودگی کمتری ایجاد میکند، ولی یک تا دو هفته طول میکشد تا اثراتش آغاز شود. چگونگی مصرف بوسپیرون معمولاً 2 تا 3 نوبت در روز تجویز میشود. بنابراین توجه خاص لازم است تا نوبتهای مصرف دارو فراموش نشود. این دارو را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد. قرصهای آن را در صورت نیاز میتوان خرد کرد. هیچگاه کمتر یا بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آورید، مصرفش کنید. اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان باز گردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید. هشدارها و عوارض جانبی در صورت بروز هر یک از علایم زیر مصرف بوسپیرون را قطع کرده ، با پزشکتان تماس بگیرید: گیجی یا افت قوای ذهنی، گلو درد یا تب، ضعف عضلانی، انقباضات غیرارادی، احساس گزگز، درد یا بیحسی در دستها یا پاها، خوابآلودگی شدید، تهوع و استفراغ، انقباض مردمکها. علایم زیر ممکن است رخ دهند ولی فقط در صورتی که مشکلساز شوند باید با پزشک در میان گذاشته شوند: سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم ، خشکی دهان، سردرد، تهوع، بیقراری، زنگزدن گوش، بیخوابی، یا رویاهای غیرطبیعی. موارد احتیاط در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف بوسپیرون، پزشکتان را مطلع سازید: حساسیت به بوسپیرون. بارداری یا شیردهی. مصرف داروهای دیگر، بهویژه الکل، یا دیگر داروهایی که دستگاه اعصاب مرکزی را کند میکنند (آرامبخشها، ضد افسردگیها یا ضد تشنجها)، دیگوکسین ، مهارکنندههای مونوآمیناکسیداز ( فورازولیدون ، پروکاربازین ، یا سلژیلین ). مصرف داروهای گیاهی یا دیگر داروهای فرعی برای درمان اضطراب، اختلال خواب، یا افسردگی. .سابقه یا ابتلا به سوءمصرف موادمخدر و یا بیماری کلیوی یا کبدی. توصیه هنگام مصرف بهطور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودتان را زیرنظر داشته باشد. تا پیش از مشخص شدن واکنش بدنتان نسبت به این دارو در هنگام رانندگی و کار با وسایل خطرناک احتیاط کنید. این دارو در برخی افراد موج خوابآلودگی و کاهش هوشیاری میشود. اگر مشکوک به مصرف بیش از حد بودید، تقاضای کمک پزشکی کنید. اگر دچار افکار یا احساسات عجیب شدید با پزشکتان مشورت کنید. یک برگه شناسایی پزشکی همراه داشته باشید که نشان دهد بوسپیرون مصرف میکنید. بوسپیرون را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید و در این شرایط بوسپیرون فاسد میشود). بوسپیرون تاریخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بریزید. نبایدها نباید الکل بنوشید. نباید بدون مشورت با پزشکتان هیچ دارویی برای خواب، اضطراب، یا افسردگی مصرف کنید.
