دانلود مقاله گونه‌شناسي نمايش نامه‌ي خانه‌ي عروسك اثر هنريك ايبسن از منظر فمنيستي

گونه‌شناسي نمايش نامه‌ي خانه‌ي عروسك اثر هنريك ايبسن از منظر فمنيستي




[TABLE="width: 100%"]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]عنوان (انگلیسی): The Geneology of Henric Insen’s Doll’s House in the Feministic Perspective
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]نشریه: زن در فرهنگ و هنر (پژوهش زنان) [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]شماره: زن در فرهنگ و هنر (پژوهش زنان) (دوره: ۱، شماره: ) [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]نویسنده: فريندخت زاهدي [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]کلیدواژه‌ها : سوبژكتيويته. ، خوانش فمنيستي ، خانه‌ي‌عروسك ، نظريه‌ي دريافت يا واكنش مخاطب ، ژانر [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]کلیدواژه‌ها (انگلیسی): Dolls House , Resived Theory. , Zhaner , Study Attitudes Wich Considers [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]چکیده:

نمايش نامه‌ي خانه‌ي عروسك اثر هنريك ايبسن (1906-1828) بُرشي از يك زندگي خانوادگيِ خانواده‌اي خرده بورژوا در قرن نوزدهم است كه به زعم خود نويسنده تلاشي است براي نشان دادن يك موقعيت انساني (ماريسو،‏1970: 243). اين نمايشنامه كه نخستين بار در سال 1879 در كپنهاگ منتشر شد و به زعم توريل موي نخستين نمايش نامه‌ي مدرن ايبسن به شمار مي‌آيد بلافاصله مورد توجه بسياري از منتقدين و متفكرين زمان خودش قرار گرفت (موي،‏ 2006: 225) بسياري از اين منتقدين بلافاصله نمايش نامه را در گونه‌ي تراژدي قرار دادند. هرچند بعدها كساني ديگر نظر ديگري درباره‌‌ي گونه‌ي اين اثر ارايه كردند و در تراژدي بودن آن ترديد كرده‌اند (اشتاينر،‏ 1380: 27) اما براي نخستين بار در اين مقاله است كه گونه‌ي اين نمايشنامه كمدي ناميده مي‌شود. اين مقاله سعي نموده است تا با بهره بردن از همبسته‌اي از نظريه‌ي نقد فمنيستي و نظريه‌ي دريافت بر اين ادعاي خويش صحه بگذارد و نشان دهد چگونه كاربرد نظريه‌ي فمنيستي در خوانش يك متن نمايشي مي‌تواند گونه‌شناسي رايج در نظريه و نقد ادبي را كه ساخته‌ي نگاه مردانه است دگرگون و گونه‌شناسي جايگزيني ارايه كند. ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]چکیده (انگلیسی):

In studying Henrik Ibsen's A Doll's House, there has been an analytical tradition according to the first impression of the book that tended to introduce it as a tragedy, which itself represents a common contradiction in the analysis of this play. Such a contradiction stems from the analysis of
Nora's character both as a symbol of freedom and human courage in the realization of modern criteria on the one hand and the sadness attached to her movement towards awareness (knowledge) on the other. However, if we manage to transform our 19th -century outlook and raise Nora from the limits of propagandistic-feministic analysis, and understand her ample desire toward equilibrium, harmony, and existence along with liberty in a broader prospect, we can share her enjoyment from her most beautiful moments of life and may no longer wish to consider her as a tragic heroine victimized for social contracts during a specific historic era, rather we can visualize her as a normal human being challenging to pass through the awkward labyrinth of human mistakes and then celebrate her transition from the tragedy of being to the comedy of becoming.
​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]فایل مقاله : [دریافت (161.4 kB)] ‏397 دریافت تاكنون
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]