دانلود مقاله نشانه شناختی تصویر زن در سینمای ابراهیم حاتمی کیا

نشانه شناختی تصویر زن در سینمای ابراهیم حاتمی کیا




[TABLE="width: 100%"]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]عنوان (انگلیسی): Semiology of Woman's Image in Ibrahim Hatami Kia's Cinema
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]نشریه: زن در فرهنگ و هنر (پژوهش زنان) [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]شماره: زن در فرهنگ و هنر (پژوهش زنان) (دوره: ۳، شماره: ۲) [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]نویسنده: سیدمحمد مهدیزاده ، معصومه اسمعیلی [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]کلیدواژه‌ها : نشانه شناسی ، فمینیسم ، جنسیت ، بازنمایی [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]کلیدواژه‌ها (انگلیسی): Semiology , Gender , Feminism , Representation [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]چکیده:

پژوهش حاضر با هدف نشانه شناختی تصویر زن در سینمای ابراهیم حاتمی کیا انجام شده است. فیلم های مورد بررسی چهار فیلم دیده بان،‏ بوی پیراهن یوسف،‏ روبان قرمز و دعوت،‏ از شانزده فیلمی است که این فیلم ساز از 1365 تاکنون در چهار دورۀ جنگ،‏ سازندگی،‏ اصلاحات و اصولگرایی ساخته است. داده ها با استفاده از روش نشانه شناسی به صورت کیفی به دست آمده‌اند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که زنان در فیلم‌های اولیه حاتمی‌کیا که به واسطۀ ارتباط با فضای جنگ،‏ آثاری مردانه هستند،‏ جایگاهی ندارند. مردها در محور رخدادها قرار داشتند و زن ها بدون حضور مردها تعریف نمی شدند،‏ سوژه‌ها و موضوعاتی که اصلاً زن در آن ها جایگاهی نداشت. دورۀ اول فيلم سازي حاتمي کيا اصلاً به حضور زنان نياز نداشت،‏ اما از دوره های بعدی و با ورود حاتمي کيا به فضاي شهر و تمرکز او روي مسائل اجتماعي جنگ،‏ پاي زنان طبيعتاً به سينماي حاتمي کيا باز مي شود. اما همه اين زن ها همواره يک نفر بوده و هستند و تنها با گذشت زمان ابراهیم حاتمی کیا،‏ نقش زنان را پررنگ تر می کند. ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]چکیده (انگلیسی):

This research aims to make an analysis of the content and semiology of the image of the women society in the cinematic works of Ebrahim Hatamikia. The (statistical) society of this research consists of four movies (The Watchman, The Scent of Joseph's Shirt, The Red Ribbon, Invitation) out of total movies produced by him during four separable chronological sections in Iran i.e. imposed wartime, construction period, reform period and fundamentalism period from 1986. Two methods of semiology (coexistence and substitution) and content analysis have been used as variables for analyzing film content (cast role duration, age, social class, occupation type, situation, and type of dressing and theme of dialogues) and, then, a main question and three subsidiary questions were proposed.
The results were analyzed quantitatively and qualitatively, using the method of semiology and content analysis. The findings of the research show that the early movies produced by Hatamikia do not give the women a notable position because of the war-based background of these movies. The male gender is placed at the heart of the events and the description of the females is not feasible without the male characters; the cases and themes to which the women have no affinity. The early cinematic works of Hatamikia lack the women presence and role. However, in his later works when he enters the civil space and makes a focus on the social matters women gain some place and take role in the works of Hatamikia. But, these women are all showed as individual characters every time, who take prominence in the course of time gradually. ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"]فایل مقاله : [دریافت (252.0 kB)] ‏325 دریافت تاكنون
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]