دانلود مقاله صداي زنانه در ادبيات معاصر ايران

صداي زنانه در ادبيات معاصر ايران




[TABLE="width: 100%"]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] عنوان (انگلیسی): Feminine voice in Iran’s Contemporary Literature
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] نشریه: زن در توسعه و سياست [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] شماره: زن در توسعه و سياست (دوره: ۴، شماره: ) [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] نویسنده: زهره رهبري ، ابراهيم فياض [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] کلیدواژه‌ها : تحليل انتقادي گفتمان، جامعه شناسي زبان، جنسيت، رمان، زبان زنانه، زبان شناسي اجتماعي ، critical discourse analysis, feminine language, gender, linguistics, novel, sociology of language [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] کلیدواژه‌ها (انگلیسی): critical discourse analysis, feminine language, gender, linguistics, novel, sociology of language , تحليل انتقادي گفتمان، جامعه شناسي زبان، جنسيت، رمان، زبان زنانه، زبان شناسي اجتماعي [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] چکیده:

اين مقاله ادبيات را با تمام الزامات ادبي خود به‏عنوان،‏ روايتي از زبان در نظر مي‏گيرد و دو نسل از نويسندگان را با توجه به متغير جنسيت تحليل مي‏كند. در اين مقاله با استفاده از روش تحليل گفتمان و وارد كردن گويه‏هاي ادبيت مكتب فرماليسم،‏ 2جفت متن ادبي در فاصله‏40 ساله بررسي شده‏اند تا ويژگي‏هاي جنسيتي و ادبي‏شان استخراج شود. اين رساله به اين مساله پرداخته كه ويژگي‏هاي آثار زنان و مردان در حيطه‏هايي چون ميزان حركت در معيارهاي ادبيات متن،‏ خروج از واژگان خارج از زبان معيار مانند بكارگيري واژگان قديمي،‏ واژگان بومي،‏ آفرينش واژگان جديد و يا نزديكي به جريان‏هاي مركزي زبان و فرهنگ مانند استفاده از اصطلاحات و ضرب المثل‏ها در دو نسل از نويسندگان چگونه است. اين مطالعه نشان مي‏دهد كه در متون مورد بررسي،‏ مردان بيشتر از زنان به جريان‏هاي ادبي‏سازي متن نزديك نشده‏اند ولي اين كار را به شيوه متفاوتي از زنان انجام داده‏اند؛ مردان بيشتر از زنان به دشوارنويسي روي آورده‏اند،‏ در حالي كه متون زنان در عين حفظ‏كردن معيارهاي ادبيت،‏ روان‏تر هستند. اين نكته نيز گفتني است كه حركت دو نسل از نويسندگان در طول زمان در جهت نزديكي به يكديگر بوده است. يعني نويسنده مرد نسبت به نويسنده هم جنس خود در نسل پيشين از قواعد دشوارنويسي فاصله گرفته و نويسنده زن نيز نسبت به نويسنده هم جنس نسل پيش‏ خود از روان‏نويسي دور شده است. در حيطه واژگاني در دو نسل،‏ زنان بيشتر به واژگان زبان منطقه‏اي و بومي و مردان بيشتر به واژگان زبان معيار وفادار مانده اند. در زمينه خلق واژگان جديد تفاوتي در دو جنس ديده‏ نشد. در زمينه به‏كارگيري دشواژه‏ها،‏ نسل دوم،‏ كمتر از نسل پيشين خود از اين واژگان استفاده كرده،‏ گرچه موضوعات اين دشواژه‏ها با يكديگر متفاوت است. در مجموع مي‏توان چنين نتيجه گرفت كه نويسندگان زن و مرد درطول زمان از ويژگي‏هاي افراطي‏تر نسل پيشين خود فاصله گرفته و در جهت مشتركي حركت مي‏كنند،‏ هرچند كه نقطه شروعشان متفاوت است. ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] چکیده (انگلیسی):

This article considers literature with all its literary obligations as a narration of language and analyzes two generations of authors while focusing on the gender variable. In this research two pairs of literary texts within the period of forty years are analyzed using discourse analysis and speech from formalist school of literature, in order to extract the literary and gender features. The article deals with the question of what are the characteristics of the writings of men and women in fields such as degree of movement in literary text criteria, departure from terms outside standard language including usage of archaic terms, indigenous terms, creation of new terms or proximity to central trends of language and culture such as usage of expressions and idioms in two generations of authors. This study reveals that in analyzed texts, men have not been more successful or closer to the creation literary term but they have done it in a more different style than women, Men have turned to laborious writing compared to women, whereas the women’s writings are more versatile and fluent while maintaining literary criteria. It is also worth mentioning that the movement of the two generations of authors in the course of time has been to assimilate and approximate to each other. In other words male authors have departed from rules of laborious writing more than male authors of previous generation and female authors have departed from versatile writing more than female authors of previous generation. Regarding terms and expressions women have been loyal to regional and indigenous language while men have been loyal to standard language. With respect to creation of new terms no difference was seen between two genders. Considering usage of laborious terms, the second generation has used less as compared with the previous generation, although the subject of these laborious terms is different. On the whole we can conclude that male and female authors have departed from extremist features of their previous generation and are moving towards a common aim although their starting point are different. ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] فایل مقاله : [دریافت (313.0 kB)] ‏390 دریافت تاكنون
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]