دانلود مقاله تاثير تمرينات كنترل تنفس بر توان هوازي بيشينه ضربان قلب استراحت و اريتروپويتين در هنر

تاثير تمرينات كنترل تنفس بر توان هوازي بيشينه ضربان قلب استراحت و اريتروپويتين در هنر جويان پسر تربيت بدني




[TABLE="width: 100%"]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] عنوان (انگلیسی): [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] نشریه: حركت
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] شماره: حركت (دوره: ۱۴، شماره: ) [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] نویسنده: دكتر ابراهيم جوادي ، دكتر علي اصغر رواسي ، دكتر عباسعلي گائيني ، دكتر عليرضا علميه [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] کلیدواژه‌ها : اينتروال ، هيپوكسي اينتروال ، توان هوازي بيشينه ، اريترو پويتين ، ضربان قلب استراحت ، Interval ، Hypoxic Interval ، Maximal Aerobic Capacity ، Erythropoietin ، Resting Heart Rate [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] کلیدواژه‌ها (انگلیسی): اينتروال , هيپوكسي اينتروال , توان هوازي بيشينه , اريترو پويتين , ضربان قلب استراحت , Interval , Hypoxic Interval , Maximal Aerobic Capacity , Erythropoietin , Resting Heart Rate [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] چکیده:

آمادگي قلبي تنفسي يكي از عوامل مهم آمادگي جسم است كه بر اثر تمرينات منظم و برنامه ريزي شده توسعه مي يابد تمرينات اينتروال كه بر اساس توان هوازي طرح ريزي شده باشد يكي از برناه هاي تمريني براي پيشرفت آمادگي قلبي و تنفسي است نمونه اي از اين تمرينات هيپوكسي اينتروال كنتروال تنفس است كه مي تواند آمادگي استقامتي افراد را افزايش دهد منظور از هيپوكسي مواجه كردن بدن با كاهش فشار سهمي اكسيژن در سلول هاست تا بتوانند سازگاري لازم را با اين وضعيت به دست آورند در اين تحقيق 30 نفر از هنرجويان تربيت بدني انتخاب و در سه گروه جايگزين شدند گروه اول به مدت هشت هفته تحت تاثير دويدن اينتروال در شرايط عادي وگروه دوم به مدت هشت هفته تحت تاثير دويدن اينتروال در شرايط هيپوكسي بودند گروه سوم ( گروه كنترل) در اين مدت هيچ برنامه تمريني نداشتند آزمون هاي توان هوازي بيشينه ضربان قلب استراحت و خونگيري جهت تعيين مقدار اريتروپويتين قبل و بعد از تمرينات از هر سه گروه گرفته شد نتايج به دست آمده نشان مي دهد بين توان هوازي بيشينه وضربان قلب استراحت گروهي كه تمرينات اينتروال انجام دادند و گروه كنترل اختلاف معني داري وجود دارد اما در مورد اريتروپويتين اين اختلاف معني دار نيست بين توان هوازي بيشينه ضربان قلب استراحت و اريتروپويتين گروهي كه تمرينات هيپوكسي اينتروال انجام دادند و گروه كنترل اختلاف معني داري وجود دارد ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] چکیده (انگلیسی):

The purpose of this study was the exposure of body to oxygen deficit via interval training for assessing cardiorespiratory fitness. In interval hypoxic
training, subjects control and reduce their respires in specific manners. In this study, exercises began from three steps and finished with six steps (For example,
step 1,2,3 inspiration - step 4,5,6 inspire retention and step 7,8,9 expiration). Before and after exercises, maximal aerobic capacity, resting heal1 rate, and
erythropoietin were meassured. subjects were physical education students (n =30, age=18 + 2) divided in three groups. One of the exprimental groups performed interval running and another experimental groups perfarmed interval hypoxic
training. Control group didn't carry out any activity. The results indicate that interval group has significant difference with control group in maximal aerobic
capacity and resting heart rate, but has no difference in erythropoietin Interval hypoxic group has significant difference with control group in maximal aerobic capacity, resting heart rate and erythropoietin.
​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] فایل مقاله : [دریافت (372.3 kB)] ‏433 دریافت تاكنون
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]