دانلود مقاله بررسي تأثير پروتكل هاي گرم كردن كششي متفاوت بر عملكرد دو سرعت 20 متر فوتباليست هاي تمري

بررسي تأثير پروتكل هاي گرم كردن كششي متفاوت بر عملكرد دو سرعت 20 متر فوتباليست هاي تمرين كرده




[TABLE="width: 100%"]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] عنوان (انگلیسی):
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] نشریه: حركت [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] شماره: حركت (دوره: ۳۲، شماره: ) [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] نویسنده: مرتضي جوركش [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] کلیدواژه‌ها : ايستا، پويا، كشش و عملكرد دو سرعت 20 متر ، Static, Dynamic, Stretch, Sprint performance [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] کلیدواژه‌ها (انگلیسی): ايستا، پويا، كشش و عملكرد دو سرعت 20 متر , Static, Dynamic, Stretch, Sprint performance [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] چکیده:

هدف از اين تحقيق بررسي تأثير دو كشش متفاوت ايستا و پويا بر عملكرد دو سرعت 20 متر بود. بدين منظور 97 بازيكن مرد فوتبال باشگاه هاي تبريز به صورت تصادفي در 4 گروه كشش ايستاي غير فعال (PSS)‎ (28 = n)‎ ،‏ كشش پوياي فعال (ADS)‎ (22 = n)‎ ،‏ كشش ايستاي فعال (ASS)‎ (24 = n)‎ و كشش ايستاي پويا (SDS)‎ (23 = n)‎ قرار گرفتند. هر چهار گروه پس از گرم كردن با دو استاندارد 10 دقيقه اي جاگينگ،‏ 2 بار دو سرعت 20 متر را اجرا كردند. پس از اجراي آزمودني ها پروتكل هاي كششي متفاوت ،‏ دو سرعت 20 متر را دوباره اجرا كردند. پس از تجزيه و تحليل آماري براساس تحليل واريانس افزايش معني داري در زمان دو سرعت در گروه هاي ASS و PSS (P?0.05) و كاهش معني داري در زمان دو سرعت در گروه هاي ADS و (P?0.05) SDSمشاهده شد. بنابراين محقق نتيجه گرفت كه كشش ايستا به عنوان بخشي ازبرنامة گرم كردن،‏ عملكرد دو سرعت 20 متر را كاهش مي دهد در حالي كه كشش پوياي فعال عملكرد دو سرعت 20 متر را افزايش مي دهد. ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] چکیده (انگلیسی):

The purpose of this study was to determine the effect of different static and dynamic stretch protocols on a 20-meter sprint. 97 male soccer players were randomly assigned to 4 groups. (i) Passive static stretch (PSS) (n=28), (ii) active dynamic stretch (ADS) (n=22), (iii) active static stretch (ASS) (n=24), (iv) static dynamic stretch (SDS) (n=23). All groups performed a standard 10-min. jog as the warm – up, followed by two 20-m sprints. The 20-m sprints were repeated after subjects performed different stretch protocols. The PSS and ASS groups had a significant increase in sprint period (P?0.05), while the ADS group had a significant decrease in sprint period (p?0.05). It was concluded that static stretching as part of a warm-up may decease short sprint performance, while active dynamic stretching seems to increase 20-m sprint performance ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] فایل مقاله : [دریافت (230.6 kB)] ‏330 دریافت تاكنون
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]