دانلودمقاله تأثير تكاليف تداخلي با دوره هاي زماني مختلف بر افت گرم كردن در سـرويس واليبال

تأثير تكاليف تداخلي با دوره هاي زماني مختلف بر افت گرم كردن در سـرويس واليبال




[TABLE="width: 100%"]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] عنوان (انگلیسی): The Effect of Different Times of the Interpolated Tasks on Warm-up Decrement in Volleyball Serve
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] نشریه: حركت [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] شماره: حركت (دوره: ۳۷، شماره: )
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] نویسنده: حسن محمدزاده ، مجيد وصالي ، سعيد قرباني [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] کلیدواژه‌ها : Warm ، up Decrement, Imagery, Running, Stroking, Rest, Volleyball Serve [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] کلیدواژه‌ها (انگلیسی): Warm , up Decrement, Imagery, Running, Stroking, Rest, Volleyball Serve [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] چکیده:

يك پديدة رايج در رفتار ورزشي افت موقتي است كه هنگام از سرگيري اجرا پس از يك دوره وقفه اتفاق مي افتد. اين پديده افت گرم كردن ناميده مي شود. در اين تحقيق اثر دوره هاي زماني مختلف تكاليف تداخلي بر افت گرم كردن در سرويس واليبال آزمايش شد. نمونة تحقيق 56 نفر با ميانگين سني 53‎/1 ± 20 بود كه به طور تصادفي از ميان دانشجويان پسر تربيت بدني دانشگاه اروميه انتخاب شدند. آزمودني ها 20 كوشش اوليه را اجرا كردند, سپس 10 دقيقه استراحت كرده و پس ازآن 5 كوشش پاياني را اجرا كردند. در حين 2 يا 5 دقيقة پاياني زمان استراحت, آزمودني ها يكي از تكاليف تداخلي شامل دويدن, تصويرسازي ذهني, ضربه زدن به توپ واليبال و ادامة استراحت را اجرا كردند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس دوطرفه با اندازه گيري هاي مكرر (4*2*4) تحليل شد. نتايج نشان داد تمرين ضربه زدن موجب حذف افت گرم شدن و تصويرسازي ذهني و دويدن سبب كاهش آن مي شود. همچنين دويدن به مدت 2 دقيقه بهتر از دويدن به مدت 5 دقيقه بود و موجب كاهش بيشتري در افت گرم كردن شد. بين ديگر تكاليف تداخلي تفاوت معني داري در حالات 2 و 5 دقيقه وجود نداشت. اين يافته ها از فرضية فعاليـت _ آمايه (ناكسون و اشميت, 1971) حمايت مي كند. ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] چکیده (انگلیسی):

A common phenomenon associated with sport behavior is the temporary decrement occurring when performance resumes after a period of inactivity. This phenomenon is termed warm-up decrement (WUD). In this study, the effect of different times of the interpolated tasks on warm-up decrement in the volleyball serve was examined. 56 University males (20±1.53 years old) were selected randomly and practiced 20 serve trials. Then they rested for 10 minutes and again attempted 5 final serves. During either last 2 or 5 minutes of rest period, participants continued to rest, ran in place, engaged in mental imagery, or repeatedly stroke the ball against the wall. Data were analyzed by two-way repeated ANOVA (4×2×4) test. Results showed that practice of stroking the ball was the most effective warm-up activity for eliminating WUD and imagery and running decreased WUD. Also, running for 2 minutes was better than running for 5 minutes, but no significant difference was observed among other interpolated tasks in 2 or 5 minutes. Theoretical discussion focused on possible applications of Nacson and Schmidt’s (1971) activity-set hypothesis to the volleyball serve. ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: align, width: 50%, colspan: 2"] فایل مقاله : [دریافت (126.6 kB)] ‏335 دریافت تاكنون
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]