مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

​

لیست موضوعات :


[TABLE="class: cms_table_EasyArticle_SpecificLetter, width: 550, align: center"]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت روده ای شایع ترین بیماری فصل گرماست [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت معده می تواند به دیگران منتقل شود [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت رحم، خطر ناباروری را به همراه دارد [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت خون باعث شوک می شود [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت قارچی یا باکتریایی پوست؟ [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت کلیه مشکلات ادراری به همراه دارد [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت مثانه در زنان بیشتر است [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"]
[/TD]
[TD] زخم عمیق باعث عفونت استخوان می‌شود [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت چشم به راحتی سرایت می‌کند [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] احتمال عفونت گوش بعد از سرماخورگی زیاد است [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت قلب غیر مسری است [/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="width: 43"][/TD]
[TD] عفونت ریه و چند نمونه از بیماری‌های آن
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD][/TD]
[/TR]
[/TABLE]

[TABLE="class: cms_table_EasyArticle_SpecificLetter, width: 550, align: center"]
[TR]
[TD][TABLE="class: cms_table_EasyArticle_SpecificLetter, width: 550, align: center"]
[TR]
[TD]منبع : تبیان[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت روده ای شایع ترین بیماری فصل گرماست




[HR][/HR] عفونت های روده ای شایع ترین بیماری های عفونی در فصول گرم سال هستند. بیماری های عفونی، بیماری هایی هستند که از طریق انگل، ویروس و قارچ انتقال می یابند. مردم باید توصیه های بهداشتی را در این خصوص جدی بگیرند.
[HR][/HR]



عفونت روده ای معمولا به تب منجر نمی شود و فرد دچار علائمی چون دل درد، استفراغ و اسهال خواهد شد.



عفونت روده ای در بعضی افراد که بیماری زمینه ای دارند، مانند اطفال شیرخوار و افراد مسن خطرناک است.



علل عفونت روده ای

نوشیدن آب آشامیدنی ناسالم، رعایت نکردن بهداشت فردی و خوردن مواد غذایی آلوده، باعث عفونت روده ای می شود که علائم خود را بعد از 72 ساعت نشان می دهد.

غذاهای غیربهداشتی یکی از عوامل مهم ایجاد عفونت روده ای هستند.

استفاده از سبزی های آلوده، غذاهایی که به درستی پخته نشده اند، آب های غیر بهداشتی و فست فودها از مواردی هستند که سبب انتقال میکروب و انگل آلوده به بدن و ایجاد عفونت های روده ای می شوند.



علائم عفونت روده ای

نشانه های عفونت روده ای، سردرد، دل درد، درد کلی بدن، اسهال، اسهال خونی، بی حالی، ضعف و دل پیچه است که 3 روز طول می کشد تا این علائم بروز کند.

اکثرا عفونت روده ای محدودشونده هستند و خودبه خود بهبود می یابند.

علائم این بیماری در روده بزرگ و کوچک متفاوت است. تهوع و استفراغ زیاد، اسهال در دفعات کمتر و به مقدار زیاد از علائم وجود عفونت در روده کوچک است.

وجود اسهال خونی و تب در کودکان، بیماری را به مرحله بحران می برد.


استفاده از سبزی های آلوده، غذاهایی که به درستی پخته نشده اند، آب های غیربهداشتی و فست فودها از مواردی هستند که سبب انتقال میکروب به بدن و ایجاد عفونت های روده ای می شوند



درمان عفونت روده ای
افرادی که مبتلا به عفونت های روده ای می شوند، از خوددرمانی و مصرف داروهای موجود در منزل خودداری کنند، زیرا این اقدام باعث تشدید بیماری می شود. ضروری است برای درمان به پزشک مراجعه شود.



برای درمان میکروب ها و انگل های موجود در روده بزرگ، معمولا پزشکان معالج به دلیل شدت بیماری، به روش های درمانی آنتی بیوتیکی روی می آورند و این در حالی است که در عفونت های ویروسی که با اسهال و تب خفیف، آبریزش بینی، اشک ریزی، گلودرد و عطسه همراه هستند، بهتر است آب از دست رفته بدن کاملا تامین شده و از تب برها استفاده شود.

بیمار نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ندارد و تامین آب بدن مهم ترین روش درمان این سطح از عفونت روده ای است.

در این بیماری حجم زیادی از آب بدن از دست می رود که مشکلاتی مانند بیحالی، خواب آلودگی و کاهش سطح هوشیاری در مواقع شدید ایجاد می شود.

در صورتی که بیمار تحمل مصرف مایعات خوراکی را داشته باشد، مصرف پودر ORS و مایعات به میزان کافی می تواند در بهبود سلامت بیمار موثر باشد.

اگر بیمار از مایعات استفاده نکند و پودر نیز مصرف نکند، باید از روش تزریق سرم و یا بستری شدن بیمار در بیمارستان به درمان او پرداخت.



پیشگیری از عفونت روده ای

در فصول گرما لازم است نکات بهداشتی بیشتر رعایت شود. مصرف غذاهای مطمئن، استفاده از میوه های کاملا شسته شده، شست و شوی مرتب دست ها با آب و صابون، نکات بهداشتی ساده ای هستند که ما را در برابر این بیماری ایمن می سازد.



کاهش میزان مصرف سس مایونز، غذاهای رستورانی، فست فودها، سبزی ها و سالادهای رستورانی در ماه های ابتدایی سال، مواردی هستند که ضمن رعایت نکات بهداشتی می توانند سبب کاهش امکان ابتلا به عفونت های روده ای شوند.

مردم تصور می کنند که آب چاه، رودخانه ها و چشمه های ظاهرا شفاف، برای نوشیدن بسیار گواراست، در حالی که این آب ها دارای انواع انگل بوده و خوردن آنها باعث بیماری های روده ای می شود. لذا پیش از نوشیدن آب از سلامت آن مطمئن شوید.



برای جلوگیری از این بیماری، مواد غذایی را حتما گرم استفاده کنید.



میوه و سبزیجات را در ظرف آبی قرار دهید و با چند قطره مایع ظرفشویی آنها را ضدعفونی کنید و بعد با آب ساده شستشو بدهید و استفاده کنید. با رعایت این مسائل می توان از عفونت روده ای پیشگیری کرد.

فرآوری : نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان


[HR][/HR] منابع :
روزنامه جام جم

مهر - دکتر ذاکر سعیدی نژاد، متخصص بیماری های عفونی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج

باشگاه خبرنگاران

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

[h=2]عفونت معده می تواند به دیگران منتقل شود[/h]

[HR][/HR]عفونت معده عارضه ای آزاردهنده است، چون بعضی وقت ها میزان عفونت به اندازه ای بالا می رود که زندگی را مختل می کند. این عارضه حتی خواب راحت شبانه را هم از بیمار می گیرد و گاه و بیگاه از رختخواب بلندش می کند به خصوص اگر این بیمار، به بهداشت فردی اش اهمیت ندهد.

[HR][/HR]


گاهی وقت ها به خودت می آیی و می بینی به علتی که نمی دانی، دردی بسیار شدید معده ات را احاطه کرده و خواب و خوراکت را گرفته است. درد خیلی زیاد است و سوزش هم چاشنی آن می شود، حالت تهوع هم داری و نفخ شدید آزارت می دهد. با مراجعه به پزشک می فهمی که عفونت معده داری.

علت عفونت معده
هلیکوباکترپیلوری، عامل ایجادکننده عفونت و زخم معده و زخم های گوارشی است.
همچنین پژوهش ها نشان داده‌اند که این باکتری با برخی تومورهای دستگاه گوارش نیز در ارتباط است.
ضعف بهداشت فردی و اجتماعی در کشورهای در حال توسعه، عامل اصلی شیوع بالای عفونت معده است.

علائم عفونت معده
درد و سوزش سر دل، نفخ همراه با درد، سیری زودرس همراه با نفخ و وضعیتی که بیمار را از خواب بلند می کند از جمله علائم آن می باشد.

تشخیص عفونت معده
یکی از روش های متداول تشخیصی استفاده از آزمایش خون است، به طوری که پزشک در نتایج آزمایش به دنبال آنتی بادی ها می گردد. به این معنا که اگر در خون فرد آنتی بادی مشاهده شود، نشانه وجود عفونت هلیکوباکتر پیلوری است.

همچنین در روش دیگر از دستگاه آندوسکوپ استفاده می شود و چنانچه نتیجه نمونه برداری مثبت باشد به معنی وجود عفونت در معده است.

تست تنفسی نیز از روش های تشخیصی مورد استفاده است، به طوری که به بیمار ماده ای خورانده می شود و اگر عفونتی در معده باشد آن ماده واکنش نشان می دهد و به صورت گاز از ریه متصاعد می شود.

اندازه گیری آنتی ژن در مدفوع و نمونه برداری از معده به روش آندوسکوپی و فرستادن آن به آزمایشگاه پاتولوژی و رنگ آمیزی نمونه نیز از روش های تشخیصی مورد استفاده به شمار می روند.
روش درمان عفونت معده، سه دارویی و جدیدتر چهار دارویی است و حداکثر دو هفته است که در نود درصد موارد میکروب از بین می رود و ممکن است که ده درصد میکروب از بین نرود که می گوییم میکروب به درمان مقاوم شده است


راه های انتقال عفونت معده
ارتقای سطح بهداشت فردی از عوامل پیشگیری کننده در این بیماری است.
انتقال این بیماری از طریق فرد به فرد است، یعنی یا از راه دهانی دهانی یا مدفوعی دهانی. به این معنی که اگر فردی با فرد مبتلا به این عفونت، روبوسی کرده یا با او هم غذا شود یا حتی با او دست بدهد و به نوعی با بزاق او تماس پیدا کند، به این بیماری مبتلا می شود.

درمان عفونت معده
روش های های درمانی عفونت معده بیش از 20 نوع و ترکیبی از داروهاست، چرا که هلیکوباکتر به یک دارو مقاوم است، اما روش متداول برای درمان این بیماری روش های سه یا چهار دارویی است که داروهایی چون امپرازول، آموکسی سیلین، مترونیدازول، بیسموت، فورازولیدون و کلاریترومایسین را شامل می شود.

طول درمان این بیماری 10 تا 14 روز طول می کشد و درصد ریشه کنی آن 80 تا 90 درصد است، ولی حتی آنهایی که درمان می شوند نیز با احتمال عود 2 درصد روبرو هستند. به همین جهت لازم است پس از تکمیل دوره درمان دارویی، بیمار تست تنفسی داشته باشد.

درمان به موقع عفونت معده از ابتلای به سرطان معده جلوگیری می کند
پژوهشگران اعلام کردند که درمان به موقع و مناسب عفونت ناشی از میکروب هلیکوباکترپیلوری می‌تواند آسیب‌های وارده به معده را که در برخی موارد به سرطان منجر می‌شود، بهبود بخشد.
به گفته پژوهشگران، این یافته‌ها مهم است، چرا که سرطان معده دومین عامل مهم مرگ و میرهای ناشی از سرطان در جهان است و تقریبا نیمی از جمعیت جهان به این میکروب آلوده هستند.
سرطان‌ معده‌، رشد بدون‌ کنترل‌ سلول‌های‌ بدخیم‌ در معده‌ است که افراد بالای 40 سال را مبتلا می‌کند و شیوع‌ آن‌ در مردان دو برابر زنان‌ است‌.
فرآوری : نیره ولدخانی
بخش سلامت تبیان

[HR][/HR]منابع :
جام جم - دکتر علیرضا رضایی منش، متخصص بیماری های داخلی
ایسنا
برنامه سلامت باشید (شبکه 3 سیما) - دکتر سید امیر میرباقری ، فوقق تخصص گوارش و کبد
​

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت رحم، خطر ناباروری را به همراه دارد



[HR][/HR] هنگامی که رحم و لایه داخلی آن دچار التهاب شود، عفونت رحمی بروز می کند.
[HR][/HR]






انواع عفونت رحم بعد از زایمان

1- با علایم زودرس : علائم این نوع عفونت رحمی، طی 2 تا 3 روز پس از زایمان و تولد نوزاد بروز می یابد و شایع ترین نوع عفونت های رحمی است.



2- با علایم دیررس: علائم این نوع عفونت رحمی، طی 3 یا 5 روز تا شش هفته پس از زایمان بروز می یابد. علت آن ممکن است به خاطر باقی ماندن قسمت کوچکی از جفت در داخل رحم باشد.



عفونت رحم در چه زنانی بیشتر است؟

احتمال بروز عفونت رحم در زنانی که زایمان طبیعی انجام داده اند، حدود 1 تا 3 درصد است ودر زنانی که با عمل سزارین فرزند خود را به دنیا آورده اند، حدود 10 تا 30 درصد می باشد، یعنی با عمل سزارین، خطر ابتلا به این عفونت 10 برابر می شود.

زنانی که دچار کم خونی هستند، بیشتر در معرض خطرند، زیرا مقاومت بدن آنها بسیار پایین تر از افراد عادی است.



علل عفونت رحم

- بارداری : یک سری از عفونت های رحمی به دلیل بارداری رخ می دهند، زیرا بافت رحم، طی بارداری ملتهب و متورم می شود و بعد از زایمان، این عفونت ها رخ می دهند.

- عدم رعایت بهداشت در زنان

- استفاده طولانی مدت از نوارهای بهداشتی در طی قاعدگی

- سقط جنین

- جراحی رحم

- زایمان طولانی مدت

- باقی ماندن مقداری از جفت در رحم پس از زایمان

- انجام زایمان با مداخلات دست و دستگاه


ممکن است عفونت رحم به داخل شکم منتشر شود و به جریان خون راه پیدا کند



علایم عفونت رحم
علائم عفونت رحمی که پس از زایمان رخ می دهد، عبارتند از :

- تب بالای 38 درجه سانتی گراد و نبض سریع (بالای 100 ضربه در هر دقیقه)

- دردهای زیر شکمی همراه با احساس درد هنگام لمس ناحیه رحم

- خونریزی رحمی که با بوی بدی همراه است (بوی بد ناشی از عفونت) و یا رنگ متمایل به سبز یا زرد چرکی دارد

- احتمال خونریزی شدید

- یبوست

- احتمال سردرد، عرق کردن، لرز شدید

- از دست دادن اشتها و بی حالی

- مقاربت دردناک با همسر



علایم عفونت رحمی در زنان غیر باردار (در اثر بیماری التهابی لگن) عبارتند از:

- دردهای زیرشکم و ترشح بدبو از رحم

- خونریزی های غیرطبیعی

- احساس درد کمر

- حالت تهوع

- تب



تشخیص عفونت رحم

به دلیل اینکه نمونه‌برداری کامل از رحم دشوار است، معمولا عامل عفونت های رحمی را ترکیبی از باکتری ها می دانند.

پزشک متخصص لگن فرد را معاینه می کند و نمونه ای از ترشحات رحم را جمع آوری کرده و به آزمایشگاه می فرستد تا پاتولوژیست برای کشف نوع میکروب، آن را آزمایش کند.



پیشگیری از عفونت رحم

- پس از دفع مدفوع، خود را از جلو به عقب بشویید تا آلودگی ناحیه مقعد را وارد واژن نکنید.

- لباس زیر خود را مرتبا عوض کنید و حتی المقدور از جنس نخی آن استفاده کنید.

- ناحیه واژن را همیشه خشک و تمیز نگه دارید.

- اگر ازداواج کرده اید، از کاندوم برای جلوگیری از ابتلا به عفونت های ناحیه تناسلی استفاده کنید.


امروزه به بیشتر زنانی که عمل سزارین انجام می دهند، در روزهای اول پس از سزارین، آنتی‌بیوتیک داده می شود تا از بروز عفونت رحم پیشگیری شود



درمان عفونت رحم
- اگر عفونت رحم خانمی شدید باشد، معمولا چند روز در بیمارستان بستری می شود و آنتی بیوتیک های مختلفی را تحت نظر پزشک مصرف می کند.

- امروزه به بیشتر زنانی که عمل سزارین انجام می دهند، در روزهای اول پس از سزارین، آنتی‌بیوتیک داده می شود تا از بروز این عفونت پیشگیری شود.

- به این بیماران استراحت کافی و خواب مناسب توصیه می شود.

- خوردن غذاهای مقوی و سالم برای بهبود هر چه سریع تر پیشنهاد می شود.

- به این گونه افراد توصیه می شود تا چند روز پس از زایمان، پرستاری را برای فرزند تازه متولد شده خود در نظر بگیرند تا بیماری شان سریع تر بهبود یابد.



عوارض عفونت رحم

اگر عفونت رحم به موقع درمان نشود، باعث بروز شوک عفونی می شود که عوارض زیر را در پی دارد:

- کاهش شدید فشارخون

- رنگ پریدگی غیرعادی

- بالا یا پایین رفتن غیرطبیعی درجه حرارت بدن

- تنگی نفس

- ضعف

- احساس گیجی و منگی

- احساس لرز



سایر عوارض عفونت رحم عبارتند از :

- زنانی که عفونت رحمی دارند، بیشتر در معرض خطر حاملگی خارج رحمی و یا ناباروری هستند.

- زنانی که عفونت رحمی دارند، معمولا هنگام تماس جنسی با همسرشان، احساس درد دارند.

- اگر عفونت رحم به لوله های فالوپ (بین رحم و تخمدان) منتقل شود، می تواند بر باروری فرد در آینده تاثیر بگذارد.

- ممکن است عفونت رحم به داخل شکم منتشر شود و به جریان خون راه پیدا کند . حدود 10 تا 20 درصد از زنان مبتلا به عفونت رحمی، دچار عفونت خون می شوند که این بیماری با آزمایش خون تشخیص داده می شود.

زهره لطیفی

بخش سلامت تبیان
​

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت خون باعث شوک می شود




[HR][/HR] عفونت خون یا سپسیس (Sepsis) شرایطی است که بدن در حال مبارزه با یک عفونت شدید است که از طریق جریان خون منتشر شده است. در عفونت خون، لخته خون باعث کاهش جریان خون می گردد و در نتیجه مواد مغذی و اکسیژن، به خوبی به اندام های حیاتی نمی رسند. در برخی موارد شدید، یک و یا چند اندام از بین خواهند رفت.
[HR][/HR]




در بدترین شرایط، عفونت خون موجب افت سریع فشار خون می شود که به نام " شوک عفونی" خوانده می شود. این شوک می تواند منجر به نارسایی ریه ها، کلیه ها، کبد و در نهایت مرگ شود.



عفونت خون در اثر واکنش سیستم دفاعی بدن در مقابل عوامل عفونی از قبیل باکتری، ویروس و یا قارچ نیز ایجاد می شود.



افراد در معرض خطر عفونت خون

1- افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیف می باشند. ضعیف شدن سیستم ایمنی می تواند در اثر بیماری ها (مانند دیابت و ایدز) و یا داروها (مانند شیمی درمانی و یا استروئیدها) باشد. استفاده از داروهای قوی در بیماران سرطانی و پیوند عضو موجب ضعیف شدن سیستم ایمنی می گردد.

2- نوزادان نیز از آنجایی که هنوز سیستم ایمنی بدنشان تکامل نیافته است، نیز جزو افراد در معرض خطر می باشند.

3- افراد مسن و افرادی که دارای بیماری مانند دیابت می باشند.

4- افراد بستری در بیمارستان نیز در معرض خطرند، زیرا تزریق وریدی، زخم های جراحی و یا زخم های بستر موجب عفونت خون می گردد.



علل عفونت خون

بسیاری از میکروب ها باعث این عفونت می گردند. باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها می توانند موجب عفونت خون گردند.

عفونت باکتریایی خون یکی از شایع ترین آنها می باشد.

عفونت ریه (پنومونی)، عفونت مثانه و کلیه (عفونت ادراری)، عفونت پوست (سلولیت)، عفونت شکم (مثل التهاب آپاندیس)، عفونت استخوان و عفونت مغزی (مثل مننژیت) می توانن در بدن پخش شوند و عفونت خون را به وجود آورند.

عفونت های پس از عمل جراحی هم می توانند موجب عفونت خون گردند.


در بدترین شرایط، عفونت خون موجب افت سریع فشار خون می شود که به نام شوک عفونی خوانده می شود



عوامل خطر عفونت خون
- افراد خیلی جوان و مسن

- افرادی که داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی را دریافت می کنند، از قبیل: گیرندگان پیوند عضو

- بیماران تحت درمان با شیمی درمانی یا پرتودرمانی

- افرادی که طحال خود را با جراحی درآورده اند، زیرا طحال با عفونت ها می جنگد.

- افرادی که داروهای استروئیدی را به مدت طولانی مصرف می کنند.

- افرادی که دارای بیماری ایدز، دیابت و یا سیروز کبدی می باشند.

- افرادی که دارای سوختگی و یا جراحت شدیدی شده اند.

- افرادی که دارای عفونت هایی از قبیل: ذات الریه، مننژیت، سلولیت (عفونت پوست) و عفونت دستگاه ادراری هستند.



علائم عفونت خون

از آنجا که عفونت خون می تواند در هر منطقه ای از بدن رخ دهد، دارای علائم مختلفی می باشد. تنفس تند و تغییر در وضعیت روانی از قبیل کاهش سطح هوشیاری و گیجی ممکن است از اولین نشانه های عفونت خون باشد.



سایر علائم عبارتند از:

- تب. البته برخی مواقع، دمای بدن طبیعی و یا حتی پایین می باشد.

- لرز

- ضربان سریع قلب


- افت فشار خون


- سردرگمی و سراسیمه بودن

- سرگیجه

- کاهش ترشح ادرار

- تهوع و استفراغ

- اسهال

- بثورات پوستی


- بثورات قرمزرنگ و یا نقاط قرمز رنگ در بدن

- درد مفاصل مچ دست، آرنج، پشت، ران، زانو و مچ پا



چه موقع باید سریعا نزد پزشک رفت؟

- اگر نوزاد شما کمتر از دو ماه سن دارد و دارای تب، بیحالی، کم شیر خوردن، تغییر رفتار و یا دارای بثورات پوستی غیرعادی شده است، به پزشک مراجعه کنید.

- اگر دارای گیجی، سرگیجه، تپش قلب، تنفس سریع، تب، لرز و بثورات جلدی شدید، به پزشک مراجعه کنید.



راه های تشخیص عفونت خون

- آزمایش خون

- آزمایش خلط، ادرار، مایع نخاع و یا محتویات آبسه

- تصویربرداری با اشعه X از قفسه سینه برای بررسی ذات الریه

- سی تی اسکن از شکم


با انجام سر موقع واکسیناسیون کودکان، میزان این عفونت کاهش می یابد



درمان عفونت خون
معمولا فرد بیمار در بیمارستان و در بخش مراقبت های ویژه بستری می شود.

- بیمار نیاز به ماسک اکسیژن دارد.

- آنتی بیوتیک وریدی به بیمار تجویز می شود.

- پزشک ممکن است محلول نمکی (سالین) و داروهایی برای افزایش فشار خون تجویز کند.

- اگر عفونت در شکم وجود داشته باشد، عمل جراحی برای تخلیه عفونت لازم می باشد.

- بنا به شدت و اثر عفونت خون، ممکن است دیالیز کلیه لازم باشد.



پیشگیری از عفونت خون

مهمترین راه پیشگیری، جلوگیری از بروز هر گونه عفونت در بدن می باشد. اگر هم عفونت رخ دهد، باید سریعا آن را درمان کرد تا وارد گردش خون نشود.



پس این کارها را انجام دهید:

- با انجام برنامه های واکسیناسیون کودکان (سر موقع)، این عفونت کاهش می یابد.

- عفونت های مرتبط با بیمارستان که منجر به عفونت خون می گردند، با رعایت بهداشت و شستن دست ها کاهش می یابند.

مریم سجادپور

بخش سلامت تبیان

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت قارچی یا باکتریایی پوست؟




[HR][/HR] عفونت پوست در اثر عوامل میکروبی مختلف از جمله قارچ ها و باکتری ها ایجاد می شود. هر کدام از این عفونت ها علائم مخصوص به خود را دارند و راه های درمانی آنها متفاوت است.
[HR][/HR]






عفونت پوست در اثر قارچ ها

بیشتر عفونت‌های قارچی نقاط دایره شکلی را روی پوست ایجاد می‌کنند که معمولا زبر و قرمز بوده و با خارش همراهند.

پزشک با معاینه ناحیه عفونی، گرفتن نمونه و مشاهده آن زیر میکروسکوپ و با کشت سلولی، عفونت‌های قارچی را تشخیص می‌دهد.



به گفته متخصصان، عفونت‌های قارچی واگیردار بوده و از فردی به فرد دیگر، از حیوان به انسان و از خاک به انسان منتقل می‌شود. به عبارتی این قارچ‌ها در پوست، مو، و ناخن انسان‌ها و حیوانات وجود داشته و یا در خاک یافت می‌شود.



عفونت‌های قارچی معمولاً با کرم‌های ضد قارچ در مدت دو هفته درمان می‌شوند. ولی در مواردی که این عفونت‌ها به درمان‌های موضعی پاسخ ندهند، پزشک از داروهای خوراکی و قرص جهت درمان استفاده می‌کند. درمان‌های دارویی در یک دوره سه ماهه مورد استفاده قرار می‌گیرد.



برای بهبود عفونت‌های قارچی، باید رطوبت و گرمای بدن را به حداقل برسانید.



سعی کنید از لباس‌های تنگ استفاده نکنید. لباس‌های گشاد، گردش هوای بهتری داشته و تعریق بدن را کاهش می‌دهند.



اگر می‌توانید از ضد عرق‌ها و دئودورانت‌ها استفاده کنید، چربی پوست خود را به حداقل برسانید و کمتر در معرض نور آفتاب قرار گیرید.


وقتی به علت آسیب خارجی، پوست زخم می شود، تعدادی از این باکتری ها به درون پوست رفته و در آنجا رشد کرده، تکثیر می شوند و موجب بروز علائمی می شوند که آن را عفونت پوست می نامند



عفونت پوست در اثر باکتری ها
سلولیت (Cellulitis) به معنای عفونت پوست است و معمولا به علت رشد باکتری ها در بافت پوست و زیر پوستی ایجاد می شود.

در روی پوست همه انسان ها، انواع مختلفی از باکتری ها زندگی می کنند که در حالت عادی مشکلی ایجاد نمی کنند و توانایی نفوذ در درون پوست و ایجاد بیماری در آن را ندارند.

وقتی به علت آسیب خارجی، پوست زخم می شود، تعدادی از این باکتری ها به درون پوست رفته و در آنجا رشد کرده، تکثیر می شوند و موجب بروز علائمی می شوند که آن را عفونت پوست می نامند.

شایع‌ترین باکتری که موجب سلولیت یا عفونت پوست می شود، استافیلوکوک و گاهی استرپتوکوک است.

ما در این مطلب درباره عفونت پوست دست برای شما صحبت خواهیم کرد.



علائم عفونت باکتریایی پوست دست

- درد پوست که با فشار به آن بیشتر می شود

- گرم و قرمز شدن پوست

- متورم و سفت و براق شدن پوست

- محدود شدن حرکات انگشتان به دنبال ورم پوست و دردناک شدن حرکات دست

- ورم غدد لنفاوی آرنج و زیر بغل

- ایجاد رگه های قرمزرنگ در ساعد به علت ورم و التهاب رگ های لنفاوی

- علائم سیستمیک عفونت شامل تب، لرز، تعریق، درد عضلانی، ضعف، تهوع و استفراغ







عوامل خطر عفونت باکتریایی پوست

- گزش حشرات
- گزیدگی یا گازگرفتن توسط حیوان

- زخم یا خراش پوست

- زخم عمل جراحی

- دیابت

- بیماری های عروقی

- مصرف داروهای کورتونی یا دیگر داروهای تضعیف‌کننده سیستم ایمنی بدن



تشخیص عفونت باکتریایی پوست

تشخیص این بیماری معمولا با معاینه بیمار و مشاهده علائم بیماری امکان‌پذیر است.

با این حال ممکن است پزشک معالج برای شما، آزمایشات خونی یا کشت ترشحات احتمالی از محل عفونت را تجویز نماید.




درمان عفونت باکتریایی پوست
درمان سلولیت دست هرچه زودتر باید انجام شود، وگرنه احتمال سرایت عفونت به قسمت های دیگر دست و وخیم تر شدن آن وجود دارد.

راه های درمان عبارتند از :

- درمان اصلی این بیماری تجویر آنتی بیوتیک است. دارو معمولا بصورت خوراکی به بیمار داده می‌شود، ولی در موارد شدید ممکن است لازم شود بیمار در بیمارستان بستری و تحت درمان تزریقی قرار گیرد.

- برای کاهش درد از داروهای مسکن استفاده می شود.

- بیمار باید دست خود را بالاتر از سطح قلبش نگه دارد تا ورم آن کاهش یابد.

- دست باید تا مدتی بی حرکت شود. بی‌حرکت کردن دست معمولا با استفاده از یک آتل یا اسپلینت انجام می‌شود. بعد از برطرف شدن علائم عفونت، حرکات دست به توسط فیزیوتراپ شروع می شود.


در مواردی که به علت شدت عفونت، چرک در زیر پوست جمع می شود، باید با استفاده از جراحی، مواد چرکی تخلیه شوند


سلولیت معمولا در طی 7 تا 10 روز درمان می شود، ولی در موارد شدید یا وجود بیماری های زمینه ای ممکن است طول درمان بیشتر از این باشد.

در موارد شدید ممکن است سلولیت گسترش یافته و موجب عفونت دیگر نقاط دست شود.



هشدار

مواردی از سلولیت که به دنبال زخمی شدن دست ناشی از گاز گرفتن حیوان یا انسان ایجاد شده است، یا زخم دست بر اثر مشت زدن به دهان و دندان فرد دیگری ایجاد شده است، احتمال شدت یافتن عفونت زیاد است.

علت این است که میکروب هایی که در دهان انسان یا حیوانات وجود دارند می توانند عفونت های بسیار خطرناکی ایجاد کنند. این عفونت ها را باید با دقت و توجه بیشتری درمان کرد.



در موارد زیر بیمار در بیمارستان بستری می شود

- وضع عمومی بیمار بد باشد مثل تب شدید یا تغییرات فشار خون

- با وجود مصرف آنتی بیوتیک وضعیت بیماری بدتر شود

- بیمار ضعف سیستم ایمنی داشته باشد

فرآوری : نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان


[HR][/HR] منابع :
ایران ارتوپد - دکتر مهرداد منصوری

باشگاه خبرنگاران
​

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت کلیه مشکلات ادراری به همراه دارد




[HR][/HR]
اگر عفونت کلیه مکررا تکرار شود، خصوصا در فصل سرد سال که عفونت بیشتر می شود و درمان نگردد، فرد دچار نارسایی کلیه خواهد شد.


[HR][/HR]






علل عفونت کلیه

برای ایجاد عفونت کلیه، باید یک عامل بیماری زا وجود داشته باشد، یعنی یک میکروب باید وارد کلیه شود و در آن جا عفونت ایجاد کند. این میکروب از دو راه وارد کلیه می شود:



- از طریق جریان خون مثلا عفونت جایی از بدن، از راه خون به کلیه می رسد.

- عدم رعایت بهداشت ناحیه تناسلی، یعنی میکروب از طریق مجاری ادراری وارد کلیه می شود.



البته قابل ذکر است که سنگ کلیه نیز به دلیل اینکه هم مقداری باعث تاخیر در جریان ادرار می شود و هم به هر حال یک ماده خارجی است و جزء ساختمان خود کلیه نیست، به شدت کلیه را مستعد ابتلا به عفونت می کند.



سایر علل عفونت کلیه عبارتند از:

- عفونت مثانه

‌- نگه داشتن ادرار

- سوند ادراری

- سیستوسکوپی (معاینه مثانه بوسیله مشاهده درون آن توسط دستگاهی)

- جراحی روی مجاری ادراری

- بزرگی پروستات

- سنگ کلیه

- مشکلات مادرزادی یا اکتسابی مجاری ادراری که موجب انسداد در مجاری ادراری می شود.


کلیه عضو بسیار مهمی در بدن ماست و اگر وجود نداشته باشد و یا نتواند کار خودش را انجام دهد و اگر امکانات دیالیز هم در اختیار نباشد، به دلیل تجمع مواد سمی در داخل بدن، صد در صد باعث مرگ افراد خواهد شد



علائم عفونت کلیه
درد پشت یا پهلو از علائم عفونت یا سنگ کلیه است. درد ناشی از عفوت کلیه، شدید نیست و درد مبهمی در ناحیه کلیه ها ایجاد می شود که می تواند همراه با تب و یا بدون آن باشد.



چون درد ناشی از سنگ کلیه شدید است، افراد در پی درمان آن برمی آیند، ولی در عفونت کلیه، علی‌رغم علائم بالینی، به دلیل فقدان درد شدید، افراد به آن بی اهمیتی کرده و درمانش نمی کنند.



معمولاً هر عفونتی، دمای بدن را بالا می برد و تب ایجاد می کند، اما در بعضی از افراد ممکن است دمای بدن کاهش پیدا کند. این ها در افراد با توجه به وضعیت ایمنی بدنشان و وضعیت فیزیولوژیکی بدنشان مقداری متفاوت خواهد بود



علائم ادراری در عفونت کلیه و مثانه به صورت زیر است:

- سوزش و درد هنگام ادرار کردن

- تکرر ادرار یعنی فرد مرتبا مجبور است به دستشویی برود

- احساس نیاز فوری به دفع ادرار



بهتر است با این علائم ادراری آشنا باشید و در صورت مشاهده آنها سریعا به پزشک متخصص مراجعه کنید، چه درد کلیه یا تب داشته باشید و چه نداشته باشید. اگر پزشک تشخیص داد، دچار عفونت ادارای هستید با دقت کامل، آن را درمان کنید.



کلیه عضو بسیار مهمی در بدن ماست و اگر وجود نداشته باشد و یا نتواند کار خودش را انجام دهد و اگر امکانات دیالیز هم در اختیار نباشد، به دلیل تجمع مواد سمی در داخل بدن، صد در صد باعث مرگ افراد خواهد شد.

پس نسبت به علائم ادراری بسیار دقیق باشید و اگر در خود و یا اطرافیانتان این علائم را دیدید، حتما پیگیر درمان آن باشید.



عوارض عفونت کلیه

عفونت مکرر و شدید کلیه ممکن است منجر به آسیب کلیه و بیماری مزمن کلیه شود.

اگر عفونت کلیه مکررا تکرار شود، خصوصا در فصل سرد سال که عفونت بیشتر می شود و درمان نگردد، فرد دچار نارسایی کلیه خواهد شد.



البته عفونت تنها عامل نارسایی کلیه نیست، بلکه بیماری دیابت، فشار خون بالا و ... نیز موثرند. یعنی اگر فردی یک بار دچار عفونت کلیه شود، حتما نارسایی کلیه نمی گیرد، اما اگر خیلی تکرار شود و درمان هم نگردد، باعث نارسایی خواهد شد.

اگر فردی دچار نارسایی کلیه شود، باید دیالیز گردد و یا پیوند کلیه برای او انجام شود که سختی های خاص خودش را دارد.



در بعضی موارد، عفونت کلیه می‌تواند وارد جریان خون شود و در فرد شرایط خطرناکی به نام سپسیس (عفونت خون) ایجاد کند.

از عوارض دیگر عفونت کلیه، تجمع چرک در کلیه و ایجاد آبسه کلیه می‌باشد.

بنابراین تشخیص به موقع و درمان عفونت کلیه به طور کامل، ضروری می‌باشد.


عفونت کلیه می‌تواند وارد جریان خون شود و در فرد شرایط خطرناکی به نام سپسیس (عفونت خون) ایجاد کند.



تشخیص عفونت کلیه
آزمایش ادرار برای تشخیص باکتری، وجود گلبول های سفید، وجود کست (cast) انجام می‌شود.

در صورتی که عفونت کلیه به درمان مقاومت نشان داد عکس‌های رادیولوژی و سی تی اسکن برای بررسی مشکلات کلیه و مثانه انجام می‌شود.



درمان عفوت کلیه

برای درمان عفونت، باید تحت نظر پزشک آنتی بیوتیک مصرف کرد. آنتی بیوتیک را اولا باید سروقت مصرف کرد و ثانیاً تمام تعداد تجویزشده را استفاده نمود.

درمان دقیق و کامل عفونت خیلی مهم است، زیرا اگر عفونت به خوبی ریشه کن نشود، مجدداً عود می کند.



پیشگیری از عفونت کلیه

1- عفونت هر جایی از بدن را جدی بگیرید و آن را درمان کنید؛ مثلا هنگام ابتلا به گلودرد چرکی سریعا در پی درمان آن باشید. یا وقتی تب می کنید، آن را جدی بگیرند و خود درمانی نکنید و با مراجعه به پزشک، علت تب را دریابید و آن را درمان کنید.



2- بهداشت فردی را رعایت کنید، زیرا همانطور که در قسمت بالا گفته شد یکی از علل ایجاد عفونت کلیه، رعایت نکردن بهداشت است. رعایت بهداشت فردی در جامعه ما نهادینه شود و رسانه ها روی این مساله زیاد کار کنند تا افراد جامعه عادت کنند به بهداشت فردی و استحمام، تمیزی لباس ها و بهداشت محیط دقیق اهمیت دهند تا بیماری ها و عوارض ناشی از بیماری ها کاهش پیدا بکند.

فرآوری : نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان


[HR][/HR] منابع :
سایت رادیو دری - دکتر رحمت ا... سروری

وبلاگ دکتر نادعلی موسی نژاد – جراح و متخصص کلیه و مجاری ادراری
​

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت مثانه در زنان بیشتر است



[HR][/HR]عفونت مثانه در زنان شایع تر از مردان است. هنوز دانشمندان دلیل قطعی شایع بودن آن در زنان را نمی دانند، ولی بر اساس تحقیقات حدس می زنند که ممکن است به دلیل کوتاه بودن مجرای خروج ادرار از مثانه باشد.

[HR][/HR]


کوتاه بودن مجرای خروج ادرار در زنان، شرایط مناسبی را برای ورود میکروب های بیماری زا به مثانه و ایجاد عفونت و التهاب مثانه فراهم می کند.

همچنین محل خروج ادرار در زنان در نزدیکی واژن و مقعد آنها قراردارد که اینها شرایط را برای آلودگی به میکروب ها آسان تر می کنند.

اگر عفونت مثانه تحت درمان قرار گیرد، خطرناک نمی باشد و به ندرت سبب بروز عفونت در کلیه ها خواهد شد.

علت عفونت مثانه
عامل اصلی عفونت مثانه، باکتری ای‌کلای (E.coli) یا اشرشیاکلی می باشد که به طور طبیعی در روده انسان زندگی می کند.

شیوع عفونت مثانه در زنان و مردان
- معمولا زنان پس از برقراری رابطه جنسی با همسر خود به عفونت مثانه مبتلا می شوند.
- همچنین در زنان باردار، به دلیل تغییر سطح هورمون ها و تغییراتی که در دستگاه ادراری در این دوران رخ می دهد و هم چنین به دلیل افزایش عملکرد کلیه در دوران بارداری، ابتلا به عفونت مثانه یبشتر است. لذا زنان باردار باید بیشتر مراقب بهداشت شخصی خود باشند.
- عفونت مثانه در مردان علامتی از وجود یک مشکل زمینه ای و نگران کننده می باشد. می تواند به علت وجود انسداد مجرای ادراری باشد. بیماری های نظیر بزرگ شدن خوش‌خیم پروستات، سنگ کلیه و تنگی غیرعادی مجرای خروج ادرار می توانند باعث بروز عفونت مثانه در مردان شود.
تحقیقات نشان داده است که پسران ختنه نشده در طی 5 سال اول زندگی، بیشتر مستعد ابتلا به عفونت مثانه می باشند، زیرا باکتری ها در زیر پوست ناحیه ختنه گاه تجمع می کنند و می توانند باعث بروز عفونت مثانه شوند

علایم عفونت مثانه
علائم عفونت مثانه در مراحل ابتدایی عبارتند از:
- تکرر ادرار، در حالی که در هر بار ادرار کردن مقدار کمی ادرار خارج می شود.
- التهاب مثانه و مجاری ادراری
- احساس سوزش و ورم
- درد و سوزش هنگام ادرار کردن
- نیاز فوری به تخلیه ادرار
- وجود خون در ادرار
- نیاز به ادرار کردن در طول شب

- درد در قسمت تحتانی شکم
- بوی غیر عادی و نامطبوع ادرار

علایم عفونت مثانه در مراحل پیشرفته عبارتند از :
- تب
- لرز
- تهوع
- استفراغ
- درد پهلو
- کمر درد

پیشگیری از عفونت مثانه
* خانم ها همیشه پس از ادرار کردن و شستن ناحیه تناسلی، باید با دستمال تمیزی خود را کاملا خشک کنند.
* خانم ها باید پس از تماس جنسی با همسر خود، ادرار کنند تا در صورت وجود عفونت، آن توسط ادرار کردن خارج شود.
* هر روز به میزان مناسبی مایعات (8 لیوان آب) مصرف کنید.
به محض احساس نیاز به دفع ادرار، فورا به دستشویی بروید و از نگه داشتن ادرار خود جدا خودداری کنید

* خانم ها باید در نظر داشته باشند که برای پیشگیری از عفونت مثانه، از روش های پیشگیری از بارداری مثل کاندوم استفاده کنند.
* برخی مطالعات نشان داده است که نوشیدن عصاره زغال اخته و یا عصاره میوه قره‌قاط خطر ابتلا به عفونت دستگاه ادراری را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
* از مصرف الکل جدا پرهیز کنید.
* از مصرف غذاهای خیلی شیرین، قهوه و کافئین و نوشابه های گازدار خودداری کنید، زیرا این غذاها عفونت مثانه را بدتر می کنند .
* سعی کنید لباس زیر با جنس نخی تهیه کنید. روزانه لباس زیر خود را عوض کنید و با مواد شوینده آن را بشویید.
* بهتر است لباس های زیر خود را جلوی آفتاب پهن کنید تا میکروب های آن، زیر نور آفتاب کشته شوند.
* نظافت شخصی خود را جدا رعایت کنید.
* پس از استحمام، لباس های خود را عوض کنید و بشویید.
* هنگام ابتلا به عفونت مثانه، مصرف ویتامین C را افزایش دهید، زیرا مصرف زیاد این ویتامین سبب اسیدی شدن ادرار می شود و کمک می کند تا باکتری ها از بین بروند. ویتامین C به وفور در مرکبات مثل لیمو و پرتقال وجود دارد.

* تذکرات
1- در هر شرایطی که تب دیده شد، به وجود عفونت در بدن خود مطمئن شوید.
2- علایم عفونت پیشرفته به همراه علایم عفونت ابتدایی مثانه بروز پیدا می کنند.
3- عفونت مثانه در مراحل پیشرفته، به زمان طولانی تری جهت درمان نیاز دارد. پس با مشاهده هر گونه علامت ابتدایی عفونت مثانه، فورا به پزشک مراجعه کنید. پزشک برای شما آزمایش ادرار و کشت آن را خواهد نوشت و با گرفتن جواب آزمایش، آنتی بیوتیک مربوطه را برای شما تجویز خواهد کرد.
4- اگر به موقع به پزشک مراجعه کنید و داروهای خود را سر موقع مصرف کنید، عفونت مثانه به راحتی درمان خواهد شد و شما را اذیت نخواهد کرد.
5- عفونت مثانه در کودک خردسال ممکن است به صورت خیس کردن مکرر پوشک یا رختخواب بروز پیدا کند.
زهره لطیفی
بخش سلامت تبیان

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

زخم عمیق باعث عفونت استخوان می‌شود



[HR][/HR]نام دیگر عفونت استخوان، استئومیلیت است. این عفونت در نوزادان، کودکان و بزرگسالان اتفاق می افتد.
[HR][/HR]
در کودکان، استئومیلیت بیشتر در مناطق نرم‌تر استخوانی و یا انتهای استخوان‌های دراز دست و پا رخ می دهد و بر مفصل ران، زانو، شانه و مچ دست اثر می کند.
در بزرگسالان، استئومیلیت بیشتر در استخوان های ستون فقرات (ستون مهره ها) و لگن رخ می دهد.

علل عفونت استخوان
- در بیشتر موارد علت عفونت استخوانی، باکتری استافیلوکوک است. این باکتری عموما در پوست و بینی وجود دارد.
- اولین علت این عفونت، باکتری هایی می باشند که در گردش خون حرکت می کنند و به طرف استخوان می روند و باعث ایجاد عفونت می گردند. این اتفاق وقتی رخ می دهد که عفونتی در بدن باشد مثل بیماری ذات الریه و یا عفونت دستگاه ادراری.
وجود یک زخم باز در نزدیکی استخوان نیز باعث عفونت استخوانی می گردد. به این ترتیب که زخم می تواند میکروب ها را به استخوان برساند

- عمل جراحی مفاصل و یا ترمیم استخوان شکسته و یا تزریق آمپول در اطراف استخوان نیز باعث می شود که باکتری وارد استخوان شود و عفونت استخوانی را بوجود آورد.
- بیمارانی که از داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی استفاده می کند نیز به این عفونت مبتلا می شوند. این بیماری ها عبارتند از: سرطانی، استفاده طولانی مدت استروئیدها، بیماری سلول داسی شکل، بیماری ایدز، دیابت، همودیالیز، معتادان تزریقی و افراد مسن.
- اگر بیمار دیابتی دچار زخم پا گردد، ممکن است به این عفونت مبتلا شود.

علائم عفونت استخوان
- در کودکان:
عفونت استخوان به سرعت و ناگهانی رخ می دهد.
درد و حساسیت استخوان دیده می شود.
به سختی از اندام مبتلا استفاده می کنند.
به سختی راه می روند.

- در بزرگسالان :
علائم به تدریج رخ می دهد و شامل: تب، لرز، تحریک پذیری، تورم و قرمزی در اطراف استخوان مبتلا و حالت تهوع است.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
- اگر درد استخوان بدتر شد و تب نیز بروز کرد.
- اگر به علت بیماری و یا جراحی و یا آسیب، در معرض عفونت قرار داشتید.

عوامل خطر عفونت استخوان
- آسیب و یا عمل جراحی استخوان
شکستگی شدید استخوان و یا زخم های عمیق باعث ورود عفونت به استخوان و بافت استخوانی می شود.
عمل جراحی برای تعمیر استخوان شکسته و یا جایگزین کردن مفاصل باعث می شود یک راه برای ورود عفونت به استخوان باز شود.

- مشکلات گردش خون
هنگامی که در اثر یک بیماری، عروق خونی آسیب ببینند و یا مسدود شوند، گلبول های سفید خون که با عفونت در بدن می جنگند، نمی توانند به راحتی در بدن پخش شوند.
در اثر فقدان یا کاهش گلبول های سفید خون، یک زخم سطحی می تواند به یک زخم عمیق تبدیل شود و استخوان ها را عفونی کند

بیماری هایی که باعث اختلال در گردش خون می شوند، عبارتند از: دیابت، بیماری شریان محیطی (اغلب در اثر سیگار کشیدن رخ می دهد) و بیماری سلول داسی شکل.

- وسایل درمانی در بدن
وسایل درمانی با اندام های داخلی بدن شما در ارتباط می باشند و می توانند میکروب ها را وارد بدن شما کنند. این وسایل عبارتند از: ماشین های دیالیز، سوند ادراری و سرم های داخل وریدی به مدت طولانی.

- تزریق غیربهداشتی
افراد و معتادانی که از سوزن های غیراستریل استفاده می کنند و قبل از ورود سوزن به پوست، پوست را استریل نمی کنند نیز در معرض ابتلا به عفونت استخوان قرار دارند.

عوارض عفونت استخوان
- مرگ استخوان : عفونت استخوان می تواند مانع گردش خون در استخوان و مرگ استخوان شود.
- آرتریت عفونی : عفونت استخوانی می تواند به مفصل مجاور منتقل شود و باعث اختلال در رشد آن گردد.
- سرطان پوست : اگر استئومیلیت ناشی از یک زخم باز باشد، اطراف آن زخم در معرض خطر سرطان پوست قرار دارد.

تشخیص عفونت استخوان
آزمایش های لازم برای تشخیص عبارتند از:
- آزمایش خون
- کشت خون
- اسکن استخوان
- تصویربرداری اشعه X
- ام آر آی (MRI)
- اولتراسوند
- نمونه برداری از استخوان

درمان عفونت استخوان
این عفونت امروزه با موفقیت درمان می شود. باید منطقه ای از استخوان را که دچار عفونت شده با عمل جراحی، از بدن خارج نمود.
آنتی بیوتیک های قوی باید به صورت تزریقی دریافت شود و باید بیمار با تجویز پزشک ، حداقل شش هفته این داروها را مصرف کند.
بسیاری از موارد، عفونت استخوان با آنتی بیوتیک و داروهای ضد درد درمان می شود

- برخی موارد، منطقه آسیب دیده باندپیچی می شود که حرکت نکند تا درد کم شود و به سرعت درمان شود.
- گاهی اوقات، عمل جراحی لازم می شود. اگر منطقه ای از استخوان محتوی باکتری های موضعی باشد (آبسه)، لازم است آن منطقه باز و سپس شسته و خشک شود.

پیشگیری از عفونت استخوان
- عوامل خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهید.
- مواظب بریدگی ها و زخم ها و خراش ها باشید، زیرا باعث می شود که میکروب ها آسان تر وارد بدن گردند.
- اغلب زخم ها نشانه عفونت می باشند، لذا در تمیز نگه داشتن و پانسمان کردن آن جدی باشید.
مریم سجادپور
بخش سلامت تبیان
​

 

پاسخ : مجموعه مقالات "عفونت در هر جایی از بدن خطرناک است "

عفونت چشم به راحتی سرایت می‌کند




[HR][/HR] عفونت چشمی ناشی از آلودگی باکتریایی، ویروسی یا قارچی می باشد و می تواند تمام قسمت های چشم را درگیر کند. این عفونت در همه افراد و با هر سنی رخ می دهد. این عفونت می تواند باعث کاهش بینایی شود.
[HR][/HR]






علایم عفونت چشمی

- اشک ریزش و قرمزی چشم: قرمزی چشم نشانه التهاب چشم و اشک‌ریزش نشان دهنده التهاب مجرای اشکی می باشد. تولید بیش از حد اشک، نشان دهنده وجود عفونت است و می تواند سبب تاری دید نیز شود.



- خارش مداوم: التهاب بافت چشم سبب خارش مداوم چشم می شود و خاراندن چشم نیز سبب تشدید عفونت و ایجاد ورم بیشتر و وخیم تر شدن مشکل می شود.



- احساس وجود شی در داخل چشم : گاهی اوقات به خصوص در عفونت های چشمی که ناشی از عوامل باکتریایی است، فرد احساس می کند که چیزی در داخل چشمش است و مدام چشم خود را می مالد.

احساس وجود چیزی در داخل چشم سبب اشک ریزش می شود. در این حالت چشم بیشتر از قبل به نور حساس می شود. این احساس دردناک هنگام صبح که فرد از خواب بیدار می شود، بسیار واضح می باشد.



- گل مژه : گل مژه عفونت باکتریایی است که بر روی پلک پایینی چشم ایجاد برآمدگی می کند. این برآمدگی کم کم رشد می کند و قرمز و به لمس بسیار حساس می شود.



از دیگر علایم عفونت چشمی می توان به موارد زیر اشاره کرد :

- ترشحات چشم

‌- ورم پلک

- تاری دید

- درد چشم

- ورم اطراف چشم

- پوسته پوسته شدن پلک چشم


هرگز از لنز چشمی افراد دیگر استفاده نکنید، زیرا لنز، یک وسیله شخصی است



پیشگیری از عفونت چشم
عفونت چشم به راحتی از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. بنابراین اگر کسی که زیاد با او در تماس هستید، مثل اعضای خانواده، به عفونت چشمی مبتلا می باشد، با رعایت نکات زیر از سرایت آن به دیگران جلوگیری کنید :



- دست های خود را با آب و صابون بشویید. این کار در عین راحت بودن، موثرترین راه برای جلوگیری از انتقال عفونت چشمی می باشد. دست ها مرتبا در تماس با آلودگی های باکتریایی و ویروسی و قارچی قرار می گیرند و باید قبل از تماس با چشم، آنها را شست.



‌- از دست زدن به صورت و چشم های خود بپرهیزید . اگر باید دارویی را به داخل چشم خود بریزید و یا کرمی را برای دور چشم خود استفاده کنید، حتما قبل از این کار، دست های خود را با آب و صابون بشویید.



- از آرایش کردن چشم پرهیز کنید و از برخورد لوازم آرایش با چشم جدا پرهیز کنید . ممکن است مواد آرایشی فاسد شده باشند و یا مرغوب نباشند و چشم شما نسبت به آنها حساسیت داشته باشد.



- لوازم بهداشتی شخصی خود را به فرد دیگری ندهید. حوله شخصی داشته باشید و لوازمی مانند حوله، لباس و بالش خود را هر چند وقت یک‌بار بشویید.



- در صورتی که عفونت چشمی دارید، هرگز از لنزهای چشمی استفاده نکنید و اگر لنزهای شما آلوده شده اند، قبل از استفاده مجدد آنها را ضدعفونی کنید. در مورد نحوه ضدعفونی کردن لنزهای خود از پزشک سئوال کنید.



- هرگز از لنزهای چشمی افراد دیگر (حتی اگر به سالم بودن آنها اطمینان دارید) استفاده نکنید، زیرا لنز، یک وسیله شخصی است.



- در محیط های با آب و هوای گرم و خشک، پر گردوغبار و هنگام وزش باد از چشم های خود محافظت کنید.



- اگر در محیطی کار خود با مواد شیمیایی سروکار دارید، حتما از عینک های مخصوصی که محافظت کننده چشم شما در برابر آسیب مواد شیمیایی هستند، استفاده کنید.



- در صورت بروز هر گونه مشکل و علامت غیرطبیعی در چشم خود، سریعا به چشم‌پزشک مراجعه کنید.


هرگز داروهایی را که برای بیماری چشم شما تجویز شده، به فرد دیگری ندهید، اگرچه ممکن است علایم چشمی یکسانی داشته باشید، زیرا ممکن است داروهای دیگری برای آن فرد تجویز شود. استفاده از داروی چشمی بدون تجویز پزشک متخصص، مشکل را بدتر می کند


درمان عفونت چشم

پس از آن که شخصی علایم غیرطبیعی در چشم خود مشاهده کرد، باید به پزشک متخصص مراجعه کند تا پزشک با بررسی تمام علایم، تشخیص صحیحی از بیماری دهد و بر اساس آن تشخیص، نسبت به درمان مناسب اقدام کند.

در مورد مسری بودن عفونت چشم خود و نحوه جلوگیری از انتقال آن به دیگر افراد با پزشک مشورت کنید.

در اغلب موارد، درمان عفونت چشم شامل کمپرس، قطره چشمی، پمادها و داروهای آنتی بیوتیک می باشد. اگر علت عفونت ویروسی باشد، درمان ضد ویروسی اعمال می شود.

اگر در طول دوره درمان، علایم بدتر شد، حتما با پزشک خود تماس بگیرید و برای او توضیح دهید.



*هشدار

افرادی که به طور مداوم از لنزهای تماسی چشم استفاده می کنند، بیشتر در معرض ابتلا به عفونت چشم هستند، زیرا لنز باعث کمبود اکسیژن رسانی به قرینه و بروز مشکلاتی می شود و اگر فرد هنگام استفاده از لنز، نکات بهداشتی را رعایت نکند، شانس خود را برای ابتلا به عفونت چشمی بیشتر می کند. بنابراین افرادی که از لنزهای تماسی استفاده می کنند، باید بیشتر مراقب چشم های خود باشند .

زهره لطیفی

بخش سلامت تبیان
​