پيامبر(صلي الله عليه واله) در آينه فقه بعثت، هجوم نور به قلب تاريكى است. عاشقان كوى محمد نقد دل را به پاى محبت او نثار مىكنند تا صفاى باطن به دست آورند. دل را به چشمه معرفت او مى سپارند تا با زلال احكام الهيش زنگار از درون بزدايند. كشتى نشين درياى اهل بيت(عليه السلام) محمد مى شوند تا سوار بر امواج فقه به ساحل سعادت راه يابند! آنچه پيامبر(صلي الله عليه واله) بر اين مردم خواند يكسره مايه حيات است و وسيله نجات. راهى هموار در داغستان دنيا كه پاى انديشه بشر را از ريگ خطا مصون مي دارد. و احكامى سراسر حكمت كه ريشه در فطرت انسان دارد. او كه درهاى باغ سبز معرفت را بر پيروان مكتب خويش گشود، و پيام آور اين حكمتبود، به يقين شخصيتى بزرگ دارد و ستودنى. دل او آسمان معرفت الهى است و كلامش باران رحمت خداوند! و حال كه چنين استبر پويندگان راه محمد است آن پيام آور مهر و صداقت را بشناسند و جان خويش را آينه روشنى از او گردانند و در راه احترامش بكوشند. آنچه به فهرست مى كشانيم وظايفى استبر عهده همه ما كه راه حق شناسى و احترام گذارى به خاتم پيامبران را مى آموزد. او كه جرعه حيات به ما نوشاند بيش از هر كس سزاوار احترامى بي شايبه است، هر چند كه از عهده حق او برنياييم. از طرف ديگر اين وظايف، آينه هايى است كه ما را با چهره نورانى پيامبر(صلي الله عليه واله) آشنا مي سازد گرچه سيماى به حق پيوسته و از دنيا گسسته محمد(صلي الله عليه واله) هرگز در چشم دنيايى مان نمى گنجد; ولى آب دريا را اگر نتوان كشيد هم بقدر تشنگى بايد چشيد پس بر شيفتگان او است كه اين وظايف را بشناسند و بدانند كه هر يك از آنها انگشت اشاره به سيماى نورانيش دارند. گواهى دادن به بندگى و رسالت پيامبرصلي الله عليه واله: گواهى دادن به بندگى و رسالت پيامبرصلي الله عليه واله در كنار گواهى به يگانگى خداوند سبحان، اهميت و فضيلتى استثنايى دارد، تا آنجا كه اميرمؤمنان فرمود: اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله شهادتان ترفعان القول و تضاعفان العمل خف ميزان ترفعان منه و ثقل ميزان توضعان منه. گواهى دادن به يگانگى خداوند متعال [همان گونه كه در متن حديث آمده] و بندگى و رسالت محمدصلي الله عليه واله دو گواهى دادنى است كه سخن را بالا و عمل را دو چندان مى سازند. ترازويى كه اين دو از آن برداشته شوند سبك و ترازويى كه اين دو در آن نهاده شوند سنگين خواهد بود. بعلاوه كه گواهى دادن به بندگى و رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله در تشهد نماز واجب است. احترام به پيامبرصلي الله عليه واله: شخصى به حضور امام صادق عليه السلام رسيد. حضرت حال او را جويا شد. گفت: خداوند به من فرزندى داده است. امام پرسيد: نامش را چه گذاشتهاى؟ گفت: محمد! امام عليه السلام با شنيدن اين نام صورتش را به عنوان احترام نزديك زمين آورد و گفت: محمد، محمد، محمد! آنگاه ادامه داد: خودم، فرزندانم، پدرم، مادرم و تمام اهل روى زمين به فداى رسول خداصلي الله عليه واله . مالك امام مالكيان مى گويد: جعفر صادق عليه السلام هنگامى كه نام پيامبرصلي الله عليه واله را مى برد رنگ چهرهاش تغيير مى يافت. تا آنجا كه بازشناخته نمى شد. من كسى را چون او اينچنين نيافتم. پاسداشت حرمت پيامبرصلي الله عليه واله: بزرگداشت پيامبرصلي الله عليه واله تا بدانجاست كه اعتكاف در مسجد پيامبرصلي الله عليه واله به ويژه در سه روز چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه از اعتكاف در ديگر مساجد ثواب بيشترى دارد.و آن كه پس از سه روز اقامت و روزه در مدينه حاجتى از خداوند بطلبد حاجتش روا شود و به موجب پارهاى از روايات اقامت در شهر آن حضرت (مدينه) بر اقامت در مكه ترجيح دارد. بر پايه احاديثبراى ورود به مدينه منوره و خروج از آن و وداع با پيامبر صلىالله عليه و آله يا زيارت آن حضرت و نيز ورود به مسجد پيامبر مستحب است غسل كنند. همچنين مسافرى كه قصد اقامت در مدينه نكرده و بايد بر طبق قاعده نماز را شكسته بخواند مى توان در مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله نماز را به اختيار خود شكسته يا تمام بخواند. البته سه مكان ديگر نيز داراى اين حكماند: مسجد الحرام، مسجد كوفه و حائر سيدالشهداء. نيز به احترام آن حضرت روزه گرفتن در ميلاد پيامبر (هفدهم ربيع الاول) ثواب يك سال روزه دارد. و روزه در عيد مبعث ثواب دو سال. بعلاوه در اين روز شاد كردن مؤمنان و دادن صدقه يكى از آداب شمرده شده است. اسوه پذيرى: قرآن، پيامبرصلي الله عليه واله را اسوه نيكو مى خواند (لكم فى رسول اسوه حسنه) و نهج البلاغه، محبوبترين بنده خدا را كسى مي داند كه از اين اسوه زيباى بشريت، درس گيرد (و احب العباد الى الله المتاسى بنبيه)
