بیوگرافی ناصر خسرو قبادیانی

[FONT=courier new, courier, mono] [/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]زندگینامه ی ناصر خسرو قبادیانی [/FONT] [FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] شاعر اسماعیلی[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] قرن چهارم[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]در اواخر قرن چهارم هجری.ق و در قریه قبادیان از توابع مرو، کودکی زاده شد که بعدها فخر عالم شعر و ادب گردید، او که در واقع از شعرای بزرگ قرن پنجم هجری قمری بشمار می‌رود، در خانواده‌ای متمول بدنیا آمد که از لحاظ مادی در ردیف بزرگان روزگار خود بودند.[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]شاعر ما یعنی حکیم ابومعین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی ملقب به " حجت " از شاعران و نویسندگان بسیار توانا و بزرگ ایران و از گویندگان درجه ی اول زبان فارسی است .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]وی در ماه ذی قعده ی سال 394 هجری در قبادیان از نواحی بلخ بدنیا آمد . که نیز در اشعارش به روشنی به آن اشاره شده است .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]بگذشت ز هجرت پس سیصد نود و چار بگذاشت مرا مادر بر مرکز اغبر[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] و این انتسابش به قبادیان بلخ نیز در اشعارش نمودار است .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]پیوسته شدم نسب به یمگان کز نسل قبادیان گسستم[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]و به همین سبب نیز در اشعار خویش همه جا از بلخ به عنوان وطن و شهر و خانه ی خود سخن می راند .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]اما نسبت مروزی که شاعر در سفرنامه ی خود به آن اشاره نموده ، به خاطر اقامت وی در مرو بوده است و گویا مدتی را در آنجا به شغل دیوانی سر کرده و در آنجا خانه و مسکن داشته است .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]ناصر خسرو هنوز جوانی تازه بدوران رسیده بود که در واقع ذوق شاعریش شکوفا گشت و اشعارش در اذهان افتاد، و او را سرانجام بدربار کشید او در سالهای بین 411 تا 414 بدبیری شاه رسید و طرف توجه بزرگان قرار گرفت و عنوان " ادیب " و " دبیر فاضل " را از آن خود ساخت و شاه او را با لقب " خواجه خطیر " خطاب میکرده است .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]وی در دوره ای از زندگی خویش به این اندیشه افتاد که حقیقت زندگی را درک کند، لذا مسیر زندگی خود را بسویی دیگر کشید و با علمای زمان به بحث و مناظره پرداخت و اما اینها نیز طبع حقیقت جوی شاعر را سیراب نکردند و شاعر برای کسب معرفت راهی ترکستان گشت و سپس بدیار سند و آنگاه هند عزیمت نمود اما از سرگردانی او کاسته نمی‌شد تا این که شبی در خواب سروشی او را ندا در داد که تا کی اینگونه عمر به بطالت می‌گذرانی و برای دفع آن به شراب پناه می‌بری، و حکیم در پاسخ می‌گوید : برای فرار از غم دنیا، چون حکما، تاکنون چیز دیگری نساخته‌اند که غم را بباد دهد و اندوه دنیا را کم کند، سروش غیبی به او می‌گوید چیزی را بطلب که هوش و خرد را زیاد کند، و اشاره بسوی حجاز و کعبه کرد و چون از خواب برخاست با خود عهد کرد که همان گونه که از خواب دوشین برخاست ، از خواب 40 ساله نیز بیدار شود، پس اسباب سفر مهیا نمود و به حجاز رفت و کعبه را زیارت نمود.[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]این مسافرت 7 سال طول کشید ( همان سفری که اراده کرده ام شما را ، با ناصر خسرو ، در دشتها و بیابانها ، همراه کنم . ) که در این مدت شاعر چند بار توفیق زیارت خانه خدا را یافت، و نه تنها به سفر حج رفت که در این سفرهای طولانی بدنبال حقیقت بود، او سراسر کشورهای شمالی ایران را سیاحت کرده به جنوب ایران عازم شد، ممالک ارمن، آسیای صغیر ، طرابلس، شام، فلسطین، سوریه را زیر پای گذارد، به سودان و تونس سفر نمود، در مصر با خلفای فاطمی دیدار کرد و به نزد المستنصر بالله خلیفه ی فاطمی ‌بار یافت و لقب حجت را از او گرفت و در این زمان بودکه به مقام بزرگی ، نزد فاطمیان رسید و از طرف امام فاطمیان حجت خراسان گشت و برای نشر تعلیم اسماعیله ماموریت یافت، و چون ناصر خسرو به جمع ا سماعیلیان پیوست دشمنانش دو چندان گشتند و از این پس در دربار سلاطین سلجوقی نیز جایگاهی نداشت ، زیرا سلجوقیان با شیعیان سخت مخالف بودند، پس بناچار ترک دیار کرد و جلای وطن نمود و یمگان از توابع بدخشان را برای اقامت انتخاب کرد و تا پایان زندگی در این شهر و دیار زیست.[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]ناصر خسرو بدون شک از جمله شعرای بسیار توانا و سخن آور زبان فارسی است که با طبع نیرومند خود اشعار و سخنان استواری بجای گذارد او پس از اعتقاد به باطنیان در سرودن اشعار نیز تغییر جهت داد و غالب اشعار این دوره از زندگانی شاعر بوی مذهب می‌دهد.[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]پایه و درجه ی تحصیلات و اطلاعات وی از آثار نظم و نثرش بخوبی معلوم است . او از ابتدای جوانی در کسب علوم و فنون رنج برده بود .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]قرآن را از بر بود و در تمامی دانشهای متداول زمان خود از علوم معقول و منقول خاصه کلام و حکمت یونان تسلط تمام داشت .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]ناصر خسرو را، گرچه مدتهای مدید در دربار سلاطین گذراند، نمی‌توان شاعری درباری نامید و در این زمینه اشعار زیادی نیز از او به ما نرسیده، که اگر سروده باشد نیز از بین رفته است.[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]او سخن را به در تشبیه می‌نمود و معتقد بود که در را نباید به پای خوکان ریخت.[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[h=1][FONT=arial, helvetica, sans-serif]مــن آنـم کـه در پای خوکـان نریـزم مـــر ایـــن قیمتــی در لفــــظ دری را[/FONT][/h] [h=1][FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT][/h] [FONT=arial, helvetica, sans-serif]ناصر خسرو آنطوری که از شعرش پیداست در اواخر عمر از غربت بسیار ، رنج می‌برده است .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[h=3][FONT=arial, helvetica, sans-serif]آزرده کــرد کــژدم غربــت جگــر مرا گـــویی زبون نیافت به گیتی مگر مرا[/FONT][/h] [h=3][FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT][/h] [h=3][FONT=arial, helvetica, sans-serif]در حال خویشتن چو همی ژرف بنگرم صفـــرا همـی بر آید زاندوه بسر مرا[/FONT][/h] [h=3][FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT][/h] [h=3][FONT=arial, helvetica, sans-serif]گــویم چـرا نشـانه تـــیر زمانه کرد چـــرخ بلنــــد جـاهـل بیـدادگــر مــرا[/FONT][/h] [h=3][FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT][/h] [h=2][FONT=arial, helvetica, sans-serif]گر در کمال و فضل بود مرد را خــطر چون خار و زار کرد پس این بی خطر مرا[/FONT][/h] [h=2][FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT][/h] [FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]ناصر خسرو بواقع یک شاعر یگانه بود ، او از جمله شعرایی بود که عقیده و مرام خود را محترم می‌شمرد، هر گونه که فکر می‌کرد می‌سرود و هر گونه که می‌سرود زندگی می‌کرد، فکر و شعر و زندگی او چون مهره‌های تسبیح به هم پیوسته بود اشعارش بیشتر جدی بود و می‌توان از شعرش به شخصیت حقیقی او پی برد.[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]از آثار وی در نظم میتوان به : [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]1- دیوان شعرش[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]2- مثنوی روشنایی نامه در وعظ و حکمت[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]3- سعادتنامه[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]از آثارش به نثر نیز میتوان به :[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]1- سفرنامه که در آن شرح سفر هفت ساله اش آمده است .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]2- خوان و اخوان[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]3- گشایش و رهایش[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]4- جامع الحکمتین[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]5- زادالمسافرین در کلام اسماعیلیه ، تالیف بسال 453 هجری[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]6- وجه دین در احکام شریعت بطریق اسماعیلی[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]7- دلیل المتحیرین ( جزو آثار گم شده ی اوست )[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]8- بستان العقول ( جزو آثار گم شده ی اوست )[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]اشاره نمود .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]همه ی کتابهای ناصر خسرو به نثری ساده و روان و با زبانی استوار نوشته شده است و یکی از منابع بسیار خوب برای پیدا نمودن اصطلاحات فلسفی و کلامی است .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] وی بسال 481 در یمگان بدخشان درگذشت و در همان دره ی یمگان نیز بخاک سپرده شد .[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]به نقل از تاریخ ادبیات ایران[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]دکتر ذبیح الله صفا[/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif] [/FONT]
[FONT=arial, helvetica, sans-serif]با اندکی خلاصه گویی[/FONT]