عملگرها به ما اجازه می دهند كه با داده ها كار كنیم و آنها را تركیب كنیم تغییر دهیم و یا جایگزین كنیم. 5 كلاس اصلی از عملگر ها وجود دارند كه ما در مورد آنها بحث خواهیم كرد. اولین نوع آنها عملگر انتساب (Assignment ) میباشد كه اكنون آن را ملاحظه خواهیم نمود: عملگر انتساب ما در مورد متغیرها بحث كردیم و توضیح دادیم كه داده ها در آنها ذخیره می گردند. اما درباره این كه چگونه داده ها در متغیر ها ذخیره می شوند توضیحی داده نشد.عادی ترین راه برای ذخیره داده های متغیرها استفاده از عملگر انتساب می باشد. عملگر انتساب در VBScript علامت مساوی (=) می باشد. عملگر انتساب هر چیزی كه در سمت راست آن قرار بگیرد در متغیری كه در سمت چپ آن قرار می گیرد ذخیره می کند. برای مثال كدهای زیر را در نظر بگیرید: <% Dim MyVariable MyVariable = 3 MyVariable = 5 %> اگر شما قبلا برنامه نویسی نكرده باشید ممكن است از این كه متغیر MyVariable در یك لحظه هم مقدار 3 و هم مقدار 5 را گرفته است متعجب شده باشید. باید دقت نمایید كه عملگر انتساب را با مشابه آن در مبحث ریاضیات اشتباه نگیرید. جمله سوم می گوید كه متغیر MyVariable برابر 5 می باشد. این جمله در داخل متغیر MyVariable مقدار 5 را ذخیره می كند. به منظور یك دوره كوتاه ما خط به خط این كدها را مورد بررسی قرار می دهیم. دردومین خط همان طور كه قبلا توضیح داده شد یك متغیر تعریف شده است. در این هنگام یك مقدار Empty در داخل متغیر MyVariable ذخیره می گردد. در خط بعد مقدار 3 به متغیر MyVariable تخصیص داده می شود. بنابراین در داخل جعبه ای كه دارای بر چسب MyVariable میباشد هم اكنون مقدار 3 وجود دارد. در انتها مقدار 5 به متغیرMyVariable تخصیص داده می شود. مقدار 3 كه وجود داشت اكنون از بین می رود! به این نكته در هنگام برنامه نویسی دقت كنید که در داخل متغیر ها هرگز مقادیر جدیدی را جایگزین ننمایید تا زمانی كه اطمینان حاصل كنید كارتان با مقدار قبلی تمام شده است. اگر مسلم شد كه به جایگزینی یك مقدار برای استفاده بعدی نیاز دارید ممكن است یك متغیر دومی را ایجاد كنید و آن را به شكل زیر نگهداری نمایید: <% Dim MyVariableX, MyVariableY MyVariableX = 3 MyVariableY = MyVariableX MyVariableX = 5 %> در اینجا خط دوم با دو متغیر تعریف شده است MyVariableX و MyVariableY . در ابتدا در هر دو مقدار Empty قرار داده می شود. در خط بعد مقدار 3 در داخل MyVariableX قرار داده می شود. مقدار دهی تنها با مقادیر صریح مثل 3 یا 5 انجام نمی گیرد بلكه با متغیر ها نیز صورت می گیرد. در نهایت در هر دو متغیر MyVariableY و MyVariableX مقدار 3 ذخیره می گردد. سرانجام در داخل MyVariableX مقدار 5 قرار داده می شود. این مساله بر روی متغیر MyVariableY تاثیری ندارد. خط 3 هر چه كه در داخل MyVariableX وجود دارد به داخل MyVariableY كپی می كند اما این كار هیچ نوع ارتباط دائمی بین دو متغیر MyVariableX و MyVariableY ایجاد نمی كند با این كار MyVariableX با مقدار جدید مورد استفاده قرار می گیرد. اما اگر شما هنوز به مقدار قبلی نیاز داشته باشید از طریق MyVariableY به آن دسترسی خواهید داشت. اكنون به آخرین نسخه ازین كدها نگاه كنید: <% Dim ivar ivar = 3 5 = ivar %> آیا فكر می كنید این كد ها كار میكند؟ جواب منفی است. این كدها معتبر نمی باشد. دو خط اول قابل انتظار می باشد اما خط سوم بی معنی است. عملگر انتساب هر چه كه در سمت راست آن قرار دارد در داخل متغیر سمت چپ كپی می كند.در این نمونه عدد 5 یك متغیر نیست و در سمت چپ قرار دارد. عدد 5 نمیتواند به عنوان نام یك متغیر به كار رود زیرا نام متغیر ها باید با یك حرف آغاز شود. ما از نوع integer در این مثال ها استفاده نموده ایم اما می توانستیم از انواع دیگر استفاده كنیم. عملگر انتساب با نوع های Booleans, Strings, doubles , singles به خوبی كار می كند: StrName = "X" Bol_The_Assignment_operator_Is_Powrful = True Dtjills_Birthday = #03/06/1946# نكته: محصور كردن داده با علامت # داده را به سه قسمت 3 و 6 و 1946 تقسیم می كند. ممكن است متوجه شده باشید كه در لیست قبل از عملگر انتساب استفاده شده است. لیست زیر یك نسخه تغییر یافته از این كد ها می باشد كه عملگر انتساب را با كمی تغییر نشان میدهد. نام فایل را AssignmentDemo.asp بنامید: <% @ Language="VBScript" %> <% Option Explict Dim strName, iAge %> <html> <body> <% Response.Write("Before assigning a value, strName has value ") Response.Write(strName) %> <br> <% strName= "James" iAge = 21 Response.Write( "Now strName has value ") Response.Write(strName) %> <br> <% Response.Write( "Now iAge has value " ) Response.Write(iAge) %> </body> </html> تجزیه: خط 3 دو متغیر را به نام های StrName و iAge تعریف كرده است. خطوط 8 و 9 یك پیغام را می نویسد كه نشان می دهد كه StrName قبل از این كه ما از عملگر انتساب استفاده نماییم چه مقداری داشته است. خطوط 13 و 14 مقادیر 2 متغیر را تنظیم می كنند. خطوط 15 و 16 مقدار جدید داده شده به متغیر StrName را نشان می دهند. به خروجی نگاه كنید شما می توانید هم اكنون تایید كنید كه عمل انتساب درست صورت گرفته است. خطوط 20 و 21 به طور مشابه مقدار جدید داده شده به متغیر iAge را نشان می دهد.
