وَمِنَ النَّاسِ مَن یَتَّخِذُ مِن دُونِ اللّهِ أَندَادًا یُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّهِ وَالَّذِینَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبًّا لِّلّهِ وَلَوْ یَرَى الَّذِینَ ظَلَمُواْ إِذْ یَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَمِیعًا وَأَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعَذَابِ.(بقره/165) و برخى از مردم در برابر خدا همانندهایى [براى او] برمىگزینند و آنها را چون دوستى خدا دوست مىدارند ولى كسانى كه ایمان آوردهاند به خدا محبت بیشترى دارند كسانى كه [با برگزیدن بتها به خود] ستم نمودهاند اگر مىدانستند هنگامى كه عذاب را مشاهده كنند تمام نیرو[ها] از آن خداست حب به معنا ی دوست داشتن است و زنجیر و رشته ای است که میان هر طالبی با مطلوبش رابطه برقرار می کند و محبوب را به محب می رساند .حب برای این است که نقص محب را بوسیله محبوب برطرف سازد تا آنچه را ندارد دارا شود و کمبودش تمام و کامل گردد برای محب هیچ بشارتی بالاتر از این نیست که به او بفهمانند محبوبش دوستش دارد . بنده مخلص که اخلاص خود را با محبت به خدا اظهار می دارد هیچ هدفی ندارد جز این که خدا هم او را دوست بدارد خداوند در این آیه می فرماید مومنان بالاترین محبت و شدت حب را نسبت به خدایشان دارند.
