هیچ و پوچ همیشه بی معناست،قیمتی ندارد،ذاتا فقیر است و وقتی کنار چیز باارزشی قرار می گیردپرمعنا و پرمحتوا می شود. صفرها همه زشتند و خبر از فقرو نداری می دهند اما کافی است که کنا ر آن عدد1 قرار بگیرد آن وقت نه تا صفر یک میلیارد می شود و انسانها به وجود این صفرهایی که در دفترچه بانکیشان است افتخار می کنند. ما آدمها همینطور هستیم بی ارزشیم،پوچ و فقیریم و ذاتا نیازمند به ذات قادر ،متعال،رحمان،رحیم ،و غنی هستیم تا به ما معنای بودن و شدن بدهد انسان بودن و خداگونه شدن. حال محبوب شدن ما تنها راهی است که ما را ارزشمند می کند همه خدا را دوست دارند و همه نهایت کمال و پاکی و قدرت را می ستایند اما چقدر زیباست اگر خدا کسی را دوست داشته باشد و در عرش اعلی به وجود این انسان مباهات و افتخار کند.