علی رغم این که وقف، پیش از اسلام به معنای اصطلاحی آن وجود نداشته است ولی انواعی از تخصیص اموال و املاک به امور خیریه و معابد وجود داشته است که از جهاتی شباهت هایی با وقف داشته اند. چنانکه دکتر الکبیسی در نقد بیان امام شافعی می گوید: «ظاهر کلام وی چنین می رساند که مفهوم انواع حبس (مال و وقف) در میان امت های پیش از اسلام به طور کلی ناشناخته بوده، ولی این معنی حقیقت ندارد زیرا حبس پیش از اسلام نیز معروف بوده گرچه به نام حبس یا وقف نامیده نمی شده است. امت ها با اختلاف ادیان و معتقدات شان با انواعی از تصرفات مالی آشنا بودند که از حیث مفهوم دور از حدود معنای وقف اسلامی نبود...اوقاف ابراهیم خلیل علیه السلام که تا امروز نیز باقی است خود بهترین دلیل است بر وجود وقف قبل از اسلام.(5) هنگام فتح شوش نیز در بقعه دانیال نبی سندی به دست آمد که به موجب آن گنجی برای پرداخت وام های بدون ربا اختصاص یافته بود و خلیفه دستور داد که گنج به دست آمده به بیت المال منتقل شده، طبق دستور مندرج در سند عمل شود
