خَندھ ام میگیــــرَد وَقتے پـَـــس از مـُـدَتــــ ها بے خَبرے بے آنکھ سرآغے از این دِل آوآرھ بگیرے میگویے : دِلم بَرایت تنگــــ است .. یا مَرا بــھ بازے گرفتھ اے یآ مَعنے وآژه هایَت را خوب نِمیدآنی دِلتَنگےاتــــ ارزانے خودَتــــ !! خودَتــ را کـ ِ بزنے به آنــ راه یـآدََتــ مے روَد کـ ِ روزے کَسے بـ ـود ! کـ ِ خَنده ـهآیَتـ را دوسـتــ داشتـ کـ ِ دوستـ نـَداشتــ ! چشمآنتـ نَمنـاکـ شـَود کافے استـــ خودَتـ را به آن راه بـِزنے ... تــآ همهـ ے این ـها را فــَراموشــ کنے نـمے گــویــَـد بــیــا نـــمے گـــویــَـد بــاش نـــمے گـــویــَـد بــﮧ مــَـن حـــتے بـــرو راحـَـتــَـم بـــُـگـــذار مے آیــَــد حــَـرفـــ هـــاے عـــاشقانـﮧ مـی شـنـَــوَد اشـــکـــهایـَــمــــ را مے بـــینــَـد (وَ بـــه راحـَــتے!) مـی رَوَد! امــروز دلـَ م واسـﮧ داشتنت پر ڪـﮧ نـﮧ پرپر میزد واسه بودنت ... بغلت اینڪـﮧ سرمو بذارم روے شونه َـت و دستاتو فرو ڪنی لاے موهامو بگی : مال خودمی! بعد ببینی ڪـﮧ چـﮧ جورے با همین دو سـﮧ حرف ِ تو آروم میشـﮧ امروز دلم خیلی امنیت تو رو خواست ... خیلی ! حس میڪنم در این تنهایے متروڪ میمانم.. درست مثل یڪ صفحـﮧے ناخوانده متروڪ ِ پر از ترڪ... راست ِ قضیه رو ڪـﮧ دنبال ڪنی میفهمـے دیگـﮧ هیچ امیدے بـﮧ تمام ِ این تنهایـے برام نمونده.. تمام ِ نبودنت براے این همـﮧ احساس ڪافی بود.. بیا ببین.. تمام ِ من از دست رفت.. ایـــטּ منـــم .. دختــرے تنــــها با قلـــــــــبے شڪــستـﮧ در دسـت کـﮧ نیـــمـﮧ اش را دســت او گـــــــم ڪـرده اســت به او بگویــید برگــردد با او ڪــارے ندارم ... فقط میــخواهم نیــمـﮧ ی دیـگر قلبــم را گـــداۓ ڪـُـنــَـ م ! هـِــ ی غریبـــﮧ ! قیــآفت خیلـے آشنـآست من و تو قبلا جـآیـے همدیگرو ندیدیــ م ؟ آهـ ـآن... یـ ـآدم اومــد یــﮧ روزآیـے یــﮧ خاطره هـآیـے بـآ هم دآشتیم یـآدمــﮧ اون موقع دم از عشق میزدے هــﮧ ... انقدر مــآت نگـ ـآم نکن عشقت حسودیش میشــﮧ ! رآستــے قبل رفتنت : دیگــﮧ هیچ حسـ ے بهت ندآرم دیگــﮧ وقتــے دیدمت دلم نلرزید خوآستم بدونـے ! چَنــدیست تمـــآمــ ِ احسـآسـآتــَــــم بـــے احســ آسـ شــــده انــــد !!
